KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15.HUKUK Dairesi
- Mercii
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2020
- Dosya no
- 2019/1694
- Karar no
- 2020/59
- İncelenen kararın mahkemesi
- İSTANBUL 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 15/10/2018
- Numarası
- 2018/766 Esas, 2018/874 Karar
- Davanın konusu
- Banka teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespiti
Karar Metni
933 kelime·5 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan “Afyon, Bilecik, Eskişehir, Kütahya, Uşak il ve ilçeleri için malzeme temini kapsamında "Beton Direk Tasarım, İmalat, Tedarik ve Teslim Sözleşmesi” gereği müvekkili şirket tarafından davalı yana sözleşme bedelinin %10’u oranında olan 1.039.500TL değerinde ...
A.Ş. aracılığıyla 08/05/2018 tarihli ... sayılı kesin teminat mektubu verildiğini ancak davalı tarafından 19/06/2018 tarihinde hiçbir haklı sebep göstermeksizin sevkiyatların süresiz olarak durdurulduğunu ve ödemelerin zamanında yapılmayacağının müvekkili şirkete bildirildiğini, işbu sözleşmeden dolayı davalının temerrüde düştüğünü, sözleşmenin feshedilmesi kararı alındığını ve müvekkili şirket tarafından 07/08/2018 tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarname keşide edilerek Eskişehir....
Noterliği aracılığı ile davalı yana gönderildiğini ve ihtarnamenin tebliğinden itibaren 1 gün içinde müvekkili şirkete ait 1.039.500 TL değerindeki kesin teminat mektubunun iadesinin talep edildiğini ancak davalı tarafından müvekkili şirkete ait davalı şirket uhdesinde bulunan kesin teminat mektubunun iade edilmediğini belirterek müvekkili şirkete ait ... A.Ş.
Eskişehir Şubesi tarafından hazırlanan 08/05/2018 tarihli ... sayılı 1.039.500TL tutarındaki kesin teminat mektubunun müvekkili şirkete iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı vekili cevap dilekçesi ile, davacı ile yapılan görüşmeler neticesinde dava konusu teminat mektubunun iade edildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece.
Dava konusu teminat mektubu davacıya iade edilmekle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davacı vekili lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Davacı vekili; davalı şirketin dava devam ederken davaya konu teminat mektubunu muhatap bankaya iade ettiğini, davanın bu yönüyle konusuz kaldığını, davanın açılmasına sebebiyet verdiği için yargılama giderleri ve vekalet ücreti hususunda sulh görüşmeleri yapıldığını ve taraflar arasında 20/11/2018 tarihli protokol imzalandığını, protokolün 2. maddesinin son paragrafında çıkması beklenen 18.318,17TL masraf ve KDV dahil 27.567,50 TL ½ vekalet ücretini mahkeme kararı yazıldıktan sonra ödemeyi teklif ettiğini ancak davalı tarafın anlaşmaya aykırı olarak protokolü mahkemeye sunmadığını,
bunun yerine 26/12/2018 tarihli beyan dilekçesini sunduğunu, davalı tarafın sulh protokolünde uzlaşılan vekalet ücretini mahkemeye bildirmediğini, protokolden haberi olmayan yerel mahkemenin usul ve yasaya aykırı olarak maktu vekalet ücretine hükmettiğini, müvekkili lehine 27.567,50TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.Dava;
taraflar arasında imzalanan Afyon, Bilecik, Eskişehir, Kütahya, Uşak il ve ilçeleri için malzeme temini kapsamında, beton, direk tasarım, imalat, tedarik ve teslim sözleşmesi gereğince davacı şirket tarafından davalı şirkete verilen 08/05/2018 tarihli 1.039.500 TL bedelli kesin teminat mektubunun iadesi talebine ilişkindir.
Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.Mahkemece 17/08/2018 tarihli tensip tutanağının hazırlanması akabinde davalı vekilince dosyaya ibraz edilen 18/09/2018 tarihli dilekçe ile taraflar arasında yapılan görüşmeler sonunda dava konusu teminat mektubunun davacı şirkete iade edildiği bu nedenle davanın konusuz kaldığı bildirilmiştir.Yine davacı vekilince dosyaya ibraz edilen 05/12/2018 tarihli dilekçe ile dava konusu teminat mektubunun davanın açılmasından sonra müvekkili şirkete iade edildiğinden davanın konusuz kaldığı bildirilmiş,
davanın açılmasına davalı tarafça sebebiyet verildiği için yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılması talep edilmiştir.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulhte ücret" başlıklı 6.maddesinde, "(1) Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur.
Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz." hükmü düzenlenmiştir.Yerel mahkeme kararına konu dava teminat mektubunun iadesi talebine ilişkin olup, dava nispi harca tabi bir davadır. Harca esas değer teminat mektubunun miktarı olan 1.039,500 TL, bu miktar üzerinden yatırılan peşin harç 17.752,07TL'dir.Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Oysa yasa gereği mahkemenin nispi vekalet ücretine hükmetmesi zorunluluktur. Yargıtay'ın yerleşik kararlarında bu husus hüküm altına alınmıştır. Teminat mektupları ile ilgili iş bu davada davacı yararına 1.039,500TL üzerinden avukatlık asgari ücret tarifesinin 6/1.maddesi gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte iken maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Taraflar arasında imzalanan 20/11/2018 tarihli protokolde iş bu davada nispi vekalet ücreti olarak 27.567,50TL kararlaştırılmıştır. Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b-2. bendi gereğince kaldırılarak vekalet ücreti yönünden yeniden karar verilmesi gerekmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi, E. 2019/1694, K. 2020/59, 14 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama