İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2017/3220 K.2019/2533

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİDÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ DAVA:Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye çapında ... ve ... markaları altında akaryakıt ürünleri dağıtımı işini yaptığını, davalıyla 15/09/2013 tarihli protokol ile 26/09/2013 tarihli bayilik sözleşmesinin imzalandığını, sözleşme gereği davalının ... ili Ilgın İlçesi ...

Mevkiinde kain olup tapuda ... pafta ... parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde ... markası ile bayilik yapma işini üstlendiğini, davalının bir süre sonra müvekkilinden akaryakıt ürünü alıp satma edimini aksattığını, bir takım kurumsal teçhizatı da müvekkilinden habersiz sökerek kaldırdığını, 5 yıllık sözleşmenin bitimine 4 yıl gibi bir süre var iken bunu yapan davalıya ihtarname gönderildiğini, ariyet olarak teslim edilen demirbaşların ve teçhizatların bedelinin ödenmesinin ihtar edildiğini,

ancak müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını beyan ile dava konusu demirbaş menkullerin 2. el değerine karşılık gelen 62.534,56 TL nin 15/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi birlikte belirsiz alacak davası yolu ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Dava dilekçesi, davalı şirketin iade gelen sicil adresine TK 35'e göre maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş, davalı davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kısmen kabulüne, 42.650 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davacıya ödenmesine, bakiye istemin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF İSTEMİ

Davacı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; demirbaşların değerinin düşük tespit edilmiş olduğu bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, dava tarihindeki 2.el değeri daha yüksek olmasına rağmen raporda düşük hesaplandığını, itiraz edilmiş olmasına rağmen yeniden inceleme yapılmamasının hukuka aykırı olduğunu, sözleşmenin 5 yıllık süresinin bitimine 4 yıl kadar bir süre var iken davalının edimlerini ifa etmemeye başladığını ve nihayetinde ariyet demirbaş malzeme ve teçhizatının istasyondan sökerek kaldırıldığını, sadece 1 yıl kullanılmışken değerinin düşük hesaplandığını,

talimatla alınan raporda değerin 62.534,37TL olarak hesaplanmışken raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kısmen redde dair kısmın kaldırılmasını talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, bayilik sözleşmesi gereğince ariyet olarak verilen demirbaş ve menkullerin bayi tarafından sökülerek götürülmüş olduğu iddiasına dayalı olarak açılan alacak davasıdır.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.Davacı vekili tarafından bir örneği sunulan bayilik sözleşmesinin 10.maddesi; "sözleşmenin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde ariyeten verilen malzemelerin tüm söküm masrafları bayiye ait olmak üzere şirketin talebi halinde 1ay içinde sökülerek şirketin tayin ettiği mahal yahut şahsa tam olarak teslim edilir" şeklindedir.

Protokolün 7.maddesi ise; "bayinin protokoldeki maddelerden herhangi birisine uymaması halinde ... verdiği tüm ariyet malzemelerini normal kullanımdan doğan yıpranma hariç kullanılabilir ve bakımlı halde iade etmeyi kabul ve taahhüt eder" şeklindedir.Somut olayda; davalının işletmenin 24 saat hizmet vermesi yükümlülüğüne aykırı davrandığı, akaryakıt istasyonundaki ariyet verilen malzemeleri söküp götürdüğü iddiası ile davacı tarafça keşide edilen Üsküdar ....Noterliği'nin ... yevmiye numaralı 10.09.2014 Tarihli ihtarnamesi ile sözleşmenin haklı nedenle fesh edildiği,

ihtarnamenin davalıya 15.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.Dairemizce davacı tarafın istinaf sebebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; davacı vekili raporlar arasında çelişki olduğunu, yeni rapor alınmamasının hatalı olduğunu belirterek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuş ise de; ikinci bilirkişi heyetinin davacının ticari defterlerini de incelediği, yıpranma payları dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, keza; nakliye ve montaj işçiliğinin hizmet olarak değerlendirildiği, bir kısım kalemlerin tekrar kullanılabilir nitelikte olmadığı belirtilerek ayrım yapılarak hesaplamaya gidildiği görülmektedir.

İlk rapor ve ikinci raporda farklı hususların değerlendirildiği dikkate alındığında ilk derece mahkemesince fesih tarihine göre hesaplama yapılan rapora göre karar verilmesi yerinde bulunmuştur ve neticeten davacı vekilinin istinaf isteminin HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.