İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2019/560 K.2019/1816

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İLK DERECE MAHKEMESİNE AÇILAN DAVADA A-)Açılan dava ve iddia :Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 22/06/2012 tarihinden itibaren "..." markası ve "..." ibareli ticaret ünvanı altında basın, yayın ve eğitim hizmetleri üzerinde faaliyet gösterdiğini, şirketin kurucu ortağı olan ...

2009 yılından itibaren "limit yayınları " ibareli markası ile bu alanda faaliyet göstermeye başladığını, TPMK'na ... numarası ile marka başvurusu yapıldığını, markanın halen müvekkili şirket adına tescilli olduğunu, davacının 30/01/2014 tarihinde limitokullari.com, 19/12/2013 tarihinde ise limitegitimkurumlari.com alan adını aldığını, davalının ... numaralı “....+şekil” markasının 28/12/2011 tarihinde 16,41. sınıflarda tescil edildiğini, taraflara ait markalar karşılaştırıldığında, müvekkilinin eskiye dayalı tüm kullanım evrakında,

reklam ve tanıtım vasıtalarında kullanımı belgelenen markasının "..." kelimesini esaslı ve hakim unsur olarak içerdiğini, marka başvurusunda müvvekkilinin fiilen kullandığı markanın, aynı mal ve hizmetlere ilişkin esaslı unsuru " limit" olacak şekilde kopyalandığını beyanla, davalı adına TPMK' da tescilli .... numaralı "...+şekil" markasının hükümsüzlüğüne sicilden terkinine, asıl talepleri kabul edilmemesi halinde davalı tarafın markasının dava tarihinden geriye doğru 5 yıl içinde kullanılmamış olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir

B-) Cevap ve Karşı Talepler :Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle müvekkilinin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi olan Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi yetkili olduğundan yetki itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin olarak da, davacı tarafın dava dilekçesindeki iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı adına tescilli "..." ve "..." markalarının, ne yazılış şekli ile,

ne de logosu ile hiç bir şekilde müvvekkilin adına tescil edilen "..." markası ile benzeşmediğini, ortalama bir tüketicinin " ...." logo ve markasını "...." ve "..." markasına benzetmesinin imkanı bulunmadığını, davacı tarafın, davalının markasının kullanılmadığından bahisle iptaline yönelk taleplerinin de yersiz olduğunu, müvekkilinin markayı kullanıdığını ve kullanmaya da devam ettiğini, beyanla haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C-)İlk Derece Mahkemesi Kararı :İlk derece mahkemesince; dosyanın incelenmesi neticesinde davalının yerleşim yerinin "..., ... mahallesi, ... Sitesi, ....Blok, D:... Küçükçekmece/İSTANBUL" olduğu tespit edildiği, SMK'nun 156/5. maddesinde, üçüncü kişi tarafından sınai mülkiyet hakkı sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesi olduğu ve marka sahibi davalıya karşı açılan marka hükümsüzlüğü ve iptali davasına bakma yetkisinin, davalının yerleşim yerinin yargı alanı içinde bulunduğu Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 156/5 maddesi uyarınca davanın YETKİSİZLİK nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili verilen kararı yasal sürede istinaf etmiş ve davacının somut olay açısından üçüncü kişi kabul edilemeyeceğini, markaya tecavüz bulunduğu nedenle marka hakkı sahibinin davayı kendi ikametinde de açabileceğini, kararın kaldırılması gerektiğini beyan etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Davacının istem sonucu davalı yanın kendi markasına tecavüzün tespiti önlenmesi gibi talepler içermeyip, bu gerekçeler ile davalının tescili markasının hükümsüzlüğünü veya iptalini talep etmektedir. İstem sonucuna göre davacı marka hakkı sahibi karşısında 3. kişi konumundadır. SMK 156/5 uyarınca salt hükümsüzlük ve iptal istemiyle açılan davada yetkili mahkeme tek olup, o da davalının ikameti mahkemesi olmakla verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacı yanın istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.