İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2020/174 K.2020/862

İstinaf incelemesi üzerine Dairemize gelen dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı yanca davalı yan aleyhine açılan davada ayıplı satış nedeni ile satın alınan aracın yenisi ile değiştirilmesi talep ve dava olunmuştur.Dava İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi'ne tevzii olunmuş ve ilgili mahkemece ön inceleme duruşmasında satıma konu otobüsün ticari bir araç olması ve ticari faaliyette kullanılacak olması nedeni ile Tüketici Mahkemesinin görevli olmadığı, ticaret mahkemesinin görevli olduğu yönünde karar verilmiştir.

Bu karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş ve dosya İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesine tevzii edilmiştir.Davalı yan 27/102016 tarihli dilekçesinde yetki itirazında bulunmuştur.Mahkemece yetki itirazı kabul edilerek Bursa Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğuna dair karar vermiştir.Bu karar davac1 yanca istinaf edilmiş;

dosya dairemize tevzii edilmiş ve dairemiz tarafından 2017/3658 Esas ve 2018/2526 Karar sayılı kararı ile kanun yolunun temyiz yolu olması gerekçesi ile dosla ilk derece mahkemesine gönderilmiş, ilk derece mahkemesi bu kararı davacı yana tebliğ ederek Temyiz giderlerini yatırması konusunda ihtarda bulunmuş,

davacı yanın temyiz giderlerini verilen önelde yatırmaması nedeni ile ek karar ile temyiz talebinden vazgeçmiş sayıldığına ilişkin karar oluşturmuş ve bu karar temyiz edilmiş ve dosyayı inceleyen Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 2019/ 2722-4356 Esas ve Karar sayılı ilamı ile ek karar açısından kanun yolunun istinaf kanun yolu olduğunu işaret ederek dosyanın İstanbul BAM 16. Hukuk Dairesi'ne gönedrilmesine karar vermiştir.İstinaf incelemesi temyizden vazgeçmiş sayıldığına ilişkin ek karar hakkındadır.Davacı yan zaten ek karardan çok önce istinaf kanun yoluna başvurmuş ve istinaf kanun yoluna başvurmayla ilgili harçları yatırmış durumdadır.

Bu nedenle kanun yolu istinaf kanun yolu olmakla ve harç ve giderler de ödenmiş bulunmakla EK KARAR yerinde değildir.HMK 346/2 maddeye göre mahkemenin ek kararı yerinde görülmediğinden istinaf incelemesi esasa ilişkin olarak da yapılmıştır.Buna göre ;

davacı yan yetkisizlik kararını istinaf etmiş ve davalının yasal sürede davaya cevap vermediğini bu nedenle yetki itirazının yerinde olmadığını savunmuştur.Davanın ilk açıldığı İstanbul 1.Tüketici Mahkemesince çıkartılan dava dilekçesinin tebliğine ilişkin davalı yan tebligatı dosyada bulunmadığı için İstinaf incelemesi sırasında PTT ye müzekkere yazılarak akıbeti sorulduğunda PTT kayıtlarında ilgili barkot nolu tebligat ile ilgili olarak hiçbir belgenin bulunmadığı bildirilmiştir.Dosyada parçası da bulunmamaktadır.

Bu nedenle görevsiz mahkemede dava dilekçesinin tebliğinin usulüne uygun olarak yapıldığına yönelik hiçbir kayıt elde edilemediğinden görevsizlik kararının tebliği dışında bir tebligat parçası bulunmadığından öğrenme tarihini 30.09.2014 olarak kabul etmek gerekmiş ve yetki yönünden Temyiz edildiği tarih 09.10.2014 tarihini yetki itirazının yapıldığı tarih olarak kabul etmek gerekmiştir.

Bu durumda iki haftalık cevap süresi içinde yetki itirazı yapılmış kabul edilmeklidir.Her ne kadar ilk derece mahkemesi yetki sözleşmesine istinaden yetki itirazını kabul etmiş ise de ; araç satışına ilişkin sözleşme resmi şekil şartına tabii olup, ortada geçersiz bir sözleşme olduğundan , sözleşmedeki yetki şartı da geçersiz ise de ;davalı yanın adresinin de Bursa ili sınırlarında oluşuna nazaran genel yetki kuralı gereği ve satış akdinin de satıcı davalının adresinde olması nedeni ile akdin ifa yeri de Bursa olmakla yetkisizlik kararı netice itibari ile doğru olup, gerekçenin değiştirilerek.

HMK 353/1-b-3 maddesi gereğince kararın kaldırılmasına ve davanın esası hakkında aynı şekilde yeniden hüküm kurulmasına karar vermek gerekmiştir.