İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2024/389 K.2024/677

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Davacı kurum ile davalı şirket arasında LİSANS SÖZLEŞMESİ imzalanmış olduğunu, bu kapsamda davalı şirketin sözleşmeye göre ürünlerin satışından elde edeceği gelirden ... kurumuna telif hakkı ödemesinin gerektiğini, Davalının ödemesi gereken bedellere ait faturaların davacı tarafından davalıya tebliğ edildiğini herhangi bir itirazında yapılmamış olduğunu, Davalının davacının tebliğ ettiği fatura bedellerinden bir kısmını ödemiş ise de lisans sözleşmesinin 14.3. maddesi uyarınca düzenleme tarihinden itibaren 7 iş günü içinde ödenmesi gerekirken ödeme olmadığını davalının temerrüde düşmüş olduğunu,

şimdilik 17.117,31 TL. nin davalı tarafından davacıya ödenmesi gerekmekte olup her bir fatura için fatura tarihinden itibaren 8. Günden bu yana bilirkişi marifetiyle hesaplanacak ticari temerrüt faizi ve ferileri ile hesaplanarak davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Ana borcun ödenmiş olduğunu , bu nedenle feri alacakların talep edilmesinin yersiz olduğunu, ticari temerrüt faizi uygulanması talebinin hukuka aykırı olduğunu, birleşik faiz uygulanmasının mümkün olmadığını, bu nedenlerle davacının haksız ve mesnetsiz taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

"... İşbu davada sınai mülkiyet yasanından yada 5846 sayılı yasadan kaynaklanan bir uyuşmazlık söz konusu olmadığından fikrî sınai haklar hukuk mahkemesinin görevli olduğundan söz edilemeyecektir. Zira Taraflar arasında lisans sözleşmesi yapılmış olup, bizatihi markanın kendisinden kaynaklı bir ihtilaf söz konusu değildir. Sözleşme tipik elde edilecek Gelir Paylaşımına dayalıdır.

Taraflar arasında ise ödeme yapılacak konularda bir ihtilaf söz konusu olmayıp, uyuşmazlık tamamen ödememe iddiasına dayalıdır, yani Davalının ödemesi gereken bedellere ait faturalar davacı tarafından davalıya tebliğ edilmiş, Davalının ise davacının tebliğ ettiği fatura bedellerinden bir kısmını ödemiş olduğu,

lisans sözleşmesinin 14.3. maddesi uyarınca düzenleme tarihinden itibaren 7 iş günü içinde ödenmesi gerekirken ödeme olmadığından bahisle ve davalının temerrüde düşmüş olduğu iddiasıyla fatura tarihinden itibaren 8. Günden bu yana bilirkişi marifetiyle hesaplanacak ticari temerrüt faizi ve ferileri ile hesaplanarak bedelin davalıdan tahsili talep edilmektedir.

Burda mahkememizce bir marka değeri yada telif değeri incelenmeyecek olup, davacının talebi tamamen mali kayıtlara dayalı olarak talep edilen bir alacak olduğundan keza Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin ise özel görevli bir ihtisas mahkemesi olarak kanun kapsamında düzenlenen fikri hakların özüne yönelik davalarda görevli olacağı , Eldeki davada hakkın özü ve kullanımı ihtilaflı olmayıp, sadece elde edilen gelirin faturaya göre temerrüt kapsamında ödenip ödenmediğinden ibaret bir uyuşmazlık bulunmakla, davaya bakma görevi Ticaret Mahkemesine ait olduğundan mahkememizce görevsizlik kararı verilmesi gerekmiştir.

(Aynı yönde. İstanbul BAM 16.HD’nin , 2022/1317 Esas, 2022/2045 karar ve 7.12.2022 tarihli ilamı, Yargıtay 11.HD’nin ,2016/6644 Esas, 2018/588 karar ve 24.1.2018 tarihli ilamı) Dolayısıyla yerleşik Yargıtay ve istinaf uygulamalarına ve göreve ilişkin yasal düzenlemelere göre mahkememizin GÖREVSİZLİĞİNE, " şeklinde karar vermiştir.

İSTİNAF İSTEMİ

Davacı vekili istinaf isteminde özetle; uyuşmazlığın taraflar arasında imzalanan lisans sözleşmesinden kaynaklandığı için müvekkili kurum tarafından davanın görevli mahkemede açıldığını,Davalı firmayla müvekkili Kurum ve dava dışı marka sahibi ... Tic.

Ltd.Şti. ("Marka Sahibi") arasında "...." isimli markanın ve aynı isimli çizgi filmde yer alan ... ve diğer karakterleri konu alan görsellerin ve logoların, davalıya ait tahin-pekmez ürünleri üzerinde kullanılmak üzere lisanslanması amacıyla 26.12.2012 tarihinde Lisans Sözleşmesi imzalandığını,Taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca müvekkili Kurumun yükümlülüğü lisans sözleşmesine konu olan markanın görsellerinin ve logolarının davalı tarafından kullanıma izin verilmesi olup söz konusu yükümlülüklerine yerine getirdiğini, Dava dışı marka sahibi tarafından da sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükler (logo,

görsel temini vb.) yerine getirildiğini, Davalının ana yükümlülüğü ise telif raporları uyarınca hesaplanacak olan telif bedellerinin ödenmesi olduğunu, Lisans Sözleşmesi Madde 13.3 uyarınca davalı lisans dönemi boyunca aylık ödemeler halinde ve takip eden ayın 10'una kadar yeminli mali müşavire onaylatılmış telif raporunu marka sahibine sunacak(ve marka sahibi de TRT'ye sunacak) olup, sözleşmenin 14.3.Maddesi uyarınca lisanslı ürünlerin aylık toplam ciroları üzerinden %6 oranında hesaplanacak olan telif bedeli davalı tarafından ödenecektir.

Madde 9.5'e göre bu ödemelerin %60'ı marka sahibine %40'ı TRT'ye yapılacaktır, şeklinde olduğunu, Ancak, lisans sözleşmesi kapsamında ödemesi gereken bedellere ilişkin faturalar davalıya tebliğ edilmesine ve davalı tarafından itiraz edilmemesine rağmen ödenmeyen fatura bedelleri mevcut olduğundan müvekkil Kurum tarafından işbu dava açıldığını, davalı tarafından görevsizlik itirazında bulunulmadığını, Tahkikat aşamasında mahkeme tarafından "Dosyanın mali bir bilirkişiye tevdiine, sunulan lisans sözleşmeleri, icra dosyası ve taraf ticari defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılarak takibin haklı olarak durup durmadığı,

davacının hak edebileceği fatura alacağının sözleşmeden kaynaklanan haklar kapsamında ne kadar alacaklı bulunduğunun tespitine, mali bilirkişiye taraf kayıtları üzerinde yerinde inceleme yapma yetkisi verilmesine" ilişkin görev verilmekle rapor alındığını, 5. celsede görevsizlik kararı verilmesinin yargılamayı uzattığı ve hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay 11. H.D. 2014/17935 E. 2015/12601 K., Yargıtay 11. H.D. 2003/13143 E. 2004/7106 K. , Yargıtay 11. H.D.

2015/14404 E. 2016/222 K., Yargıtay 11. H.D. 2013/8146 E. 2013/11768 K., Yargıtay 11. H.D. 2014/17470 E. 2014/19169 K., Yargıtay 11. H.D. 2015/14430 E. 2016/174 K., Yargıtay 11. H.D. 2015/8750 E. 2015/9565 K., Yargıtay 11.HD. 2011/9632 E. 2012/16406 K., Yargıtay 11. H.D. 2007/10925 E. 2008/13943 K. Şeklindeki kararların dikkate alınmasını ,Yargıtay'ın kararlarının bu yönde olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE Dava, taraflar arasında lisans sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili, yasal süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi gereğince, ileri sürülen istinaf başvuru nedenleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.Somut uyuşmazlıkta; taraflar arasında lisans sözleşmesi olduğu ihtilafsız ise de; lisans sözleşmesindeki fikri sınai haklar yönünden ihtilaf olmayıp ihtilaf, faturaların ve faizinin ödenip ödenmediği, faiz isteminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece her aşamada re'sen dikkate alınacağı, uyuşmazlığı görmekle asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu dikkate alındığında ilk derece mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.