İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2024/452 K.2025/1404

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkilinin 42. Sınıfta çalışmalar yapmakta olup, sunduğu hizmetleri TPE nezdinde 22.01.2022 tarihinde tescillemiş olduğu, müvekkil adına tescilli "..." markası bulunudğunu, müvekkilinin bilgi ve rızası olmaksızın faaliyet gösterdiği alanlarda davalı tarafından çok benzerlik teşkil eden "..." markası ile faaliyet göstermiş olduğunu, bu faaliyetleri neticesinde müvekkilin tanınmışlığından yararlanıp haksız kazanç elde ettiğini, müvekkili engelleyecek şekilde faaliyet alanı olmayan alanlarda iştigal ettiğini, konu ile alakalı Kadıköy 29. Noterliği'nin ... yevmiye numaralı 04.10.2022 tarihli ihtarname keşide edildiğini,

"..." markasının müvekkilinin tescilli olduğu 42. Sınıfta tescilli olmamasına rağmen hizmet vermekte olduğunu, müvekkilinin markasının tescilli olduğu alanda müvekkilinin alanında tanınmışlığından yararlanıp haksız yarar sağladığını ve müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek tecavüzün tespiti, meni ve müvekkilinin manevi olarak zarara uğramış olduğunu, davalı tarafından;

ülke çapında tanınmışlığa sahip olan müvekkilinin küçük düştüğünü, kopya edilmiş marka sebebiyle orijinal markasının değersizleştirilmiş olduğunu, müvekkili ticari çevresi içerisinde çok zor duruma düşmüş olduğunu, bu nedenle müvekkili şirket adına 100.000 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 21/09/2023 tarih ve 2022/223 Esas - 2023/188 Karar sayılı kararıyla; "..mahkememizce tüm deliller toplandıktan sonra dosya konusunda uzman 2 li heyete tevdi edilmiş davalı kullanımlarının ... şeklinde olduğu, davalı kullanımlarıyla davacı markası karşılaştırıldığında markaların bilirkişi raporuna göre benzer olduğu,

fakat davalı kullanımlarının 2012 tarihi itibariyle ticari ünvan web kayıtlarında kullanmış olduğu bu sebeple marka ihlalinin gerçekleşmediği yönünde görüş bildirildiği buna göre mahkememizce tüm dosya kapsamı bakımından yapılan değerlendirmede davalı şirketin 29/08/2012 tarihinde ... esas unsurlu ticaret unvanıyla kurulmuş olduğu daha sonra 03/04/2019 tarihinde İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne nakil olunduğu,

bilirkişilerce davalı şirketin web siteleri üzerinde yapılan incelemede davalının alan adı olarak kullandığı ...com.tr alan adının 10/09/2012 tarihinde kayıt edildiği web arşiv kayıtları incelendiğinde 2013 yılından beri ... ... şeklinde kullanımların mevcut olduğu buna göre her ne kadar markalar benzer olarak değerlendirilmiş ise de davalının ... ibaresi kullanımlarının davacı tescilinden çok önceye dayandığı,

... ibaresi üzerinde davacıya nazaran gerçek ve üstün hak sahibi olduğu bu sebeple davalının davacıya yönelik olarak tecavüz iddiasında bulunamayacağı anlaşıldığından davanın tüm talepler yönünden reddine karar vermek gerekmiş, davacı tarafından manevi tazminat talebinde bulunulduğu fakat talep edilen 100.000,00 TL manevi tazminat harcının dava açılırken yatırılmadığı,

mahkememizce bu husus sehven gözden kaçırılarak harç tamamlattırılmamış, bu eksiklik sözlü yargılama duruşmasında davacı vekilinin yargılamaya ilişkin son beyanı alındıktan sonra farkedilmiş ise de, davanın reddine karar verileceğinden ve red halinde harç iade edilip herhangi bir hak kaybına mahal verilmemiş olduğundan, yargılamanın uzamaması bakımından harç tamamlatılması yoluna gidilmeyerek neticeten aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: 1-Davanın REDDİNE,..." karar verilmiştir.

İSTİNAF İSTEMİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde.

Dava dilekçesindeki beyanlarını tekrar ile, Bilirkişi raporunun eksik ve içtihatlara aykırı olduğunu, davalı şirketin 42 sınıfta yer alan hizmet alanında faaliyet göstermediğini, Buradaki asıl ihtilafın davalı şirketin hizmet vermediği bir alanda müvekkil davacının sonradan hizmet vermesi olduğunu, müvekkilinin tescilli markası "..." 35 / 36 / 38 / 45 sınıflarında ve 22.01.2022 tarihinde ise 42. Sınıfta tescil olunduğunu, davalının markası ise 09 / 41 ve 07.10.2022 tarihinde 42. Sınıfta tescil edildiğini, Müvekkili Davacı'nın 42. Sınıf alanında 31.03.2019 tarihinde başvuru yaptığını,

2019/32886 sayılı başvurusu 22.01.2021 (2019/32886 tescil numaralı) tarihinde tescil edildiğini, davalı şrrketin ise 42. Sınıf alanında.

07.10.2022 tarihinde başvuru yaptığını, 2022/148967 sayılı başvurusu 08.01.2023 (... tescil numaralı) tarihinde tescil edildiğini, Bilirkişi tarafından tescil tarihleri raporda belirtilmesine karşı işbu hususta kanaate varmadan farklı hizmet alanlarında kıyaslamada bulunarak hizmet alanlarındaki farklılığa dikkat edilmediğini, Müvekkili Davacının, basiretli tacir gibi hareket etmediğini, Müvekkil, bu marka başvurusunu yaparken sistemde herhangi bir engelle karşılaşmadığını, sistem başvuruların aynı içerik ve aynı isim olmaması sebebiyle hata vermediğini,

Davacının basiretli tacir gibi hareket ederek satışa sunacağı mallarla aynı veya benzer olan "..." isimli marka olup olmadığını kontrol ederek aynı veya benzer marka bulunmaması sebebiyle markasını tescil ettirdiğini, dava konusu karşı markanın müvekkilinin markasından sonra tescil edildiğini, davalı şirket hakkında tazminat taleplerinin bulunduğunu, yerel mahkeme tarafından harcı tamamlatılması hususunda süre verilmediğini beyanla ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, markaya tecavüzün tespiti, men'i ile manevi tazminat istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı, davacı vekili tarafından yasal süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi gereğince, ileri sürülen istinaf başvuru nedenleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Davacının 2019 32886 sayılı "..." markasının 42. Sınıf hizmetlerde 22/01/2022 tarihinde tescil edildiği görülmüştür.Mahkemece alınan bilirkişi raporunda; davacı markasının tescilli olduğu 42. Sınıf hizmetlerin;"Bilimsel ve sınai inceleme, araştırma hizmetleri; mühendislik hizmetleri, mühendislik ve mimari tasarım hizmetleri, kalite ve standart belgelendirme amaçlı mal/hizmetlerin test edilmesi.

Bilgisayar hizmetleri: bilgisayar programlama, bilgisayarı virüse karşı koruma, bilgisayar sistem tasarımı, başkaları adına web sitelerinin tasarlanması, bakımı ve güncelleştirilmesi, yazılım tasarımı, kiralanması ve güncelleştirilmesi, internet arama motoru sağlama, hosting, bilgisayar donanımları alanında danışmanlık, bilgisayar donanımlarının kiralanması hizmetleri.

Bu sınıfa dahil olup Mühendislik, mimarlık, bilgisayar hizmetleri kapsamına girmeyen her türlü tasarım hizmetleri; grafik sanat tasarım hizmetleri (reklam amaçlı tasarım ve peyzaj tasarımı hariç).

Sanat eserleri orijinallik onay hizmetleri" olarak belirtildiği, davalı şirketin ..., yazılım, danışmanlık, eğitim ve iletişim hizmetlerinde faaliyet gösterdiği ve yine nakil sonrası iştigal alanının “bilgisayar programlama faaliyetleri (Sistem, veri tabanı, network, web sayfası vb. Yazılımlar ile müşteriye özel yazılımların kodlanması şeklinde belirtildiği, neticede teknolojik mal/hizmet alımı yapan uzmanların dahi, özellikle internet üzerinden mal/hizmet satın almalarının yapıldığı günümüzde markaların ve sektörlerin benzerliği nedeniyle işletmeler arasında bağ kurabilme ihtimali mevcut olduğu,

davalı şirketin 29/08/2012 tarihinde "..." esas unsurlu ticaret unvanıyla kurulmuş olduğu, 03.04.2019 tarihi itibariyle de İstanbul Ticaret odasına merkez nakil yapıldığı, davalının alan adı olarak kullandığı ...com.tr alan adının 10/09/2012 tarihinde kayıt edildiği ve web arşiv kayıtlarından 2013 yılından beri "... ..." şeklinde kullanımların mevcut olduğunun tespit edildiği görülmüştür.Bu kapsamda her ne kadar benzer sektörlerde faaliyet gösteren taraflar yönünden,

davacı adına tescilli marka ile davalı kullanımları benzer olarak değerlendirilmiş ise de davalının uyuşmazlığa konu "..." ibare kullanımlarının davacı taraf tescilinden çok öncesine (2012 yılına) dayandığı, davalının ibare üstünde davacıya nazaran gerçek hak sahipliği ve eskiye dayalı kullanımının korunması gerektiği, gerçek hak sahipliğine ve eskiye dayalı davalı kullanımın davacı tescilli markasına tecavüz teşkil etmeyeceğinin ( Tescilli bir markayı, tescilden önce kullanan ve bu markanın tescilsiz kullanımına bağlı olarak üztün hak elde eden kimsenin tescilden sonra da kullanımı,

sonradan başkası tarafından tescil ettirilen markaya tecavüz oluşturmamaktadır. (Oniki Levha, Gözden geçirilmiş ve güncellenmiş 5. Baskı, Uğur Çolak, sf. 874) ) anlaşılması karşısında, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.