İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/2197 K.2024/305

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili bankanın Cevizli şubesi tarafından müflis ... Sanayi ve Ticaret AŞ'ye muhtelif tarihlerde genel nakti ve gayrinakti kredi sözleşmesi uyarınca krediler kullandırıldığını; ancak kredilerin geri ödenmediğini; bu nedenle müflisten alacaklı olduklarını bildirerek 22/05/2014 tarihinde müflisin iflas masasına başvurarak 26.125,00-TL'si şarta bağlı olmak üzere toplam 578.908,08 TL'nin masaya kaydına karar verilmesini talep ettiklerini; iflas masasınca alacağın tamamının reddedildiğini bildirerek 578.908,08 TL alacağın iflas masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı iflas masası davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece. İstanbul Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/454 Esas sayılı dosyasında 06/11/2013 tarihinde iflasına karar verilen müflis ... San. Ve Tic. Ltd. Şti'nin İstanbul Anadolu ... İcra İflas Müdürlüğünde..

İflas sayılı dosyasında devam eden iflas işlemleri çerçevesinde, davacının 10 numaraya kayıt olup 578.908,00 TL yönünden yaptığı ve tamamı ret edilen alacağa ile ilgili olarak; davacının müflis şirketten 06/11/2013 olan iflas tarihi itibariyle alacağının.

353.899,12 TL asıl alacak, 13.808,65 TL 24/05/2013 tarihli protokol gereği işlemiş yıllık %10 faiz, 16.332,31 TL 27/09/2013 - 06/11/2013 arası %39 temerrüt faizi, 2.173,82 TL masraf, 25.068,90 TL vekalet ücreti olarak toplam 411.282,80 TL alacağının iflas masasına kaydına, fazlaya dair kayıt kabul talebinin reddine, İflas tarihinden sonra 08/04/2019 tarihine kadar üçüncü şahısların borca mahsuben bankaya yaptıkları 414.177,50 TL ödemenin iflas masasınca paraların paylaştırılmasında nazara alınmasına karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; ilk derece mahkemesince, bilirkişi raporuna itirazları dikkate alınmadan karar verildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece kabul edilen tutara 24.05.2013 tarihli ödeme planına göre ulaşıldığı,

(%10 faiz) hesaplamaya borçlunun keşideci olduğu çeklerden kaynaklanan toplam 91.455,48-TL'nin (iflas tarihi itibariyle) dahil edilmediğini, borçluya ait karşılıksız çeklere ilişkin gayrinakdi 25x1.045-TL olmak üzere 26.125,00-TL'lik riskin de dahil edilmediğini, ... nolu Kredili Bankomat riskinin ise %76,50 temerrüt faiz oranı üzerinden hesaplanması gerektiğini, bankaca iflas tarihi itibariyle iflas masasına kaydedilmesi gereken tutarın 552.783,08-TL arasındaki farkın bu nedenlerden kaynaklandığının dikkate alınmadığını,

itirazlar doğrultusunda inceleme yaptırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava, İİK'nun 235. Maddesi gereğince açılan kayıt kabul davasıdır. İİK 235. maddede, sıra cetveline itiraz edenlerin, cetvelin ilanından itibaren 15 gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecbur oldukları, 223’üncü maddenin üçüncü fıkrası hükmünün mahfuz olduğu belirtilmiştir. Maddede düzenlendiği üzere, sıra cetveline itiraz davası açma süresi 15 gündür. Süre, sıra cetvelinin ilanından itibaren başlar.

İİK 166. maddedeki gazetelerde yapılan ilanlardan en son ilan tarihinden itibaren işlemeye başlar.İflas masasına alacak yazdırırken, tebligatı kabulü elverişli adres gösterilerek, Adalet Bakanlığınca çıkarılan tarifede gösterilen yazı ve tebliğ giderlerini avans olarak vermek suretiyle, iflas idaresince alınacak kararların kendisine tebliğ edilmesini istemiş olan alacaklılara, alacaklarının kabul veya ret edildiği ayrıca tebliğ edilir (İİK 223. m).Bu alacaklılar için sıra cetveline itiraz davası açma süresi, sıra cetvelinin ilanından itibaren değil, bu tebligatın yapıldığı tarihten itibaren işlemeye başlar.

İş bu davanın, masaya kayıt için başvurunun reddinden itibaren 15 gün içinde açılması gerekir, bu süre hak düşürücü süredir. Somut davada, Mahkemece iflas masası ile yazışma yapılmış olup, davacının masaya 10 numaraya kaydedilen 578.908,00 TL alacak için başvurduğu, bu başvurunun incelendiği ve reddedildiği; ret kararının alacaklı vekiline 03/01/2017 tarihinde tebliğ olunduğu, davanında 2 gün sonra 05/01/2017'de açıldığı ve süresinde olduğu belirlenmiştir.

Taraflar arasında, müflis şirket hakkında İstanbul Anadolu 14 Asliye Ticaret Mahkemesi 2013/454 E. Sayılı dosyasında 06.11.2013 tarihli iflas kararı verildiği, davacı banka ile müflis şirket arasında genel kredi sözleşmelerinin bulunduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, davacının alacak kalemlerinin yerinde olup olmadığı hükme esas alınan bilirkişi raporunun ve kararın usul ve yasaya uygun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Dosya kapsamından, müflis şirket ile davacı banka arasında 28.02.2011 tarihinde 656.250,00-TL tutarında Genel kredi Sözleşmesi ve eki Kefalet Sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin kefilinin ... olduğu, sözleşme tutarı ile kefalet limitinin daha sonra 1.843.750,00-TL-2.500.000,00-TL ye artırıldığı, davacı bankanın 17.05.2013 tarihinde hesabı kat ettiği, davacı banka ile müflis şirket arasında ..., ..., ... ve ... numaralı kredi hesaplarından oluşan borçların tasfiyesi amacıyla 24.05.2013 tarihli protokol düzenlendiği, protokol uyarınca borcun 394.533,25-TL olarak tespit edildiği,

bahse konu borç tutarının % 10 faiz ve % 5 BSMV ile birlikte 24.06.2013 tarihinden başlamak üzere taksitler halinde 24.11.2014 tarihine kadar ödenmesi hususunda tarafların mutabık oldukları anlaşılmıştır.

Davacı banka 22.05.2014 tarihinde müflisten 26.125,00-TL lik kısmı şarta bağlı, kalanı nakit olmak üzere toplam 578.908,08-TL nakdi alacağın 10.sırada masaya kaydının talep edildiği, iflas idaresi tarafından alacağın yargılamayı gerektirmesi gerekçesi ile alacak kayıt talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

15/04/2019 tarihli bilirkişi raporunda, iflas tarihi olan 06/01/2013 tarihi itibariyle davacı bankanın 353.899,12 TL asıl alacak, 13.808,65 TL 24/05/2013 tarihli protokol gereği işlemiş yıllık %10 faiz, 16.332,31 TL 27/09/2013 - 06/11/2013 arası %39 temerrüt faizi, 2.173,82 TL masraf, 25.068,90 TL vekalet ücreti olmak üzere toplam 411.282,80 TL alacağının doğduğu belirlenmiştir.

Bilirkişi raporu ile ayrıca iflas tarihi ile 08/04/2019 tarihi arasında üçüncü şahısların bu kredi borçlarına yönelik ödemelerininde 414.177,50 TL olduğu belirlenmiştir. 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunun 195.maddesinde iflasın açılmasının müflisin borçlarını muaccel kılacağını, iflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ile takip masraflarının asıl alacağı ilave edileceği belirtilmiştir.

Somut davada, bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere, davacı banka ile borçlu müflis arasında borç ödeme ve tasfiye protokolü imzalanmış ve davacı bankaca 24.05.2013 tarih itibariyle müflis borçlunun 394.533,25-TL borcu bulunduğu ve bu borç tutarına % 10 faiz ve % 5 BSMV ve diğer vergilerin işletilmesi kabul edilmiştir.

Bilirkişi raporunda, davacı banka tarafından kabul edilen bu tutar üzerinden ve yine protokolde kararlaştırılan faiz oranı üzerinden hesaplama yapılarak davacı bankanın müflis şirketten iflas tarihi olan 06.11.2013 tarihi itibariyle toplam 411.282,80-TL alacaklı olduğu hesap edilmiştir.

Bilirkişinin davacı bankanın Cevizli Şubesi ile İstanbul Anadolu ...İcra İflas Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyasında yapmış olduğu incelemelerde, protokol kapsamında kabul edilen alacak dışında banka kayıtlarında, borçlunun keşideci olduğu çeklerden kaynaklanan toplam 91.455,48-TL daha alacağının bulunduğu yönünde bir tespitinin bulunmadığı, yine davacı tarafından bu miktar alacak talebinin dayanağına ilişkin dosyaya herhangi bir delil sunulmamıştır.

Bilirkişi tarafından kayıt ve belgeler üzerinden davacı banka alacağı ve alacağın ferileri ayrıntılı şekilde hesaplanmıştır. Bu nedenle davacı banka, borçlunun keşideci olduğu çeklerden kaynaklanan alacağını kendi banka kayıtları ile de ispat edememiş olup bu yöndeki istinaf nedeni yerinde görülmemiştir. Davacı banka, 26.125,00-TL alacağının şarta bağlı alacak olarak kayıt kabulünü talep etmiştir.

Davacı vekili, borçluya ait karşılıksız çeklere ilişkin gayrinakdi 25x1.045-TL olmak üzere 26.125,00-TL'lik riskin hesaplamaya dahil edilmediğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

Müflis şirket hakkında 06.11.2013 tarihinde iflas kararı verildiğinden, çeklerin müflis şirketin iflas tarihi olan 06.11.2013 tarihi ya da öncesi itibariyle şirket yetkilileri tarafından keşide edildiği varsayıldığında ileride ibraz edilmeleri halinde ibraz süreleri geçmiş olacağından davacı bankanın ödeme yükümlülüğünün bulunmadığı,

çeklerin iflas tarihinden önce, ancak ileri bir tarih atılarak keşide edildiğinin varsayılması halinde de iflasla birlikte şirket yetkililerinin temsil yetkileri kalmayacağından ileride bu çeklerin ibrazı halinde, yetkisiz kişiler tarafından imzalanmış çekleri, davacı Bankanın ödemesinin sözkonusu olmayacağı, sonuç olarak davacı Bankanın karşılıksız çıkma ihtimali bulunduğunu ileri sürdüğü çeklerden dolayı herhangi bir riskinin bulunmadığı doğmamış ve doğma olasılığı bulunmayan bir sorumluluktan bahisle masaya alacak kaydı talebinde bulunamayacağı anlaşılmakla davacı vekilinin bu yöndeki istinaf nedeni yerinde görülmemiştir.

(Yargıtay 23 Hukuk Dairesi 2013/3023 E-2013/4687 K sayılı 05.07.2013 tarihli kararı) Diğer taraftan davacı vekili ... nolu Kredili Bankomat riskinin ise %76,50 temerrüt faiz oranı üzerinden hesaplanması gerektiğini bir diğer istinaf nedeni olarak ileri sürmüş ise de, davacı banka ile müflis şirket arasında ..., ...,

... ve ... numaralı kredi hesaplarından oluşan borçların tasfiyesi amacıyla tanzim edilen 24.05.2013 tarihli protokolde kabul edilen toplam 394.533,25-TL'ye % 10 faiz işletileceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmakla aksi yönde bir delil davacı vekilince dosyaya sunulmadığından davacı vekilinin bu yöndeki istinaf nedeni de yerinde görülmemiştir. Bu durumda mahkemenin bilirkişi raporu ile tespit edilen alacağa yönelik kayıt kabul kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenler ile ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 maddesi gereğince reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.