İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/250 K.2024/257

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile. Dava dışı sigortalı ...'nin davacı sigorta şirketi nezdinde sigortalı olduğunu, sigortalının geçirdiği trafik kazası nedeniyle tedavi gördüğünü, kazaya karışan ... nolu aracın ZMMS ile ... tarafından sigortalandığını, kaza nedeniyle ...'nin 22.814,53 TL tutarındaki tedavi giderlerinin müvekkili şirket tarafından sigorta poliçesinden karşılandığını,

bu bedelin 2.485,82 TL lik kısmının 2918 sayılı kanunun 98. maddesi gereğince sağlık uygulama tebliği kapsamında olduğundan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 20.328,66 TL'lik kısmının ise ... plakalı aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı davalı ...'dan tahsili gerektiğini belirterek davalılardan 15/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu tedavi giderlerinin zorunlu trafik sigortası poliçesi kapsamında değil davacı ile dava dışı kazazede arasında akdedilmiş olan özel sağlık sigorta poliçesi kapsamında yapıldığından 6111 Sayılı Yasa kapsamında bu tedavi giderlerinin karşılanması mümkün olmadığını, 6111 Sayılı Yasa ile SGK'ya devredilen sorumluluğun zorunlu mali mesuliyet sigortaları kapsamında sigorta şirketleri tarafından üstlenilmiş olan trafik kazası nedeniyle zarar gören üçüncü kişilerin tedavi giderlerinin karşılanması sorumluluğunun devri olduğunu,

davacı şirketin SGK'ya rücu etmek istediği ödemeleri özel Sağlık Sigortası kapsamında yaptığını, bu nedenle 6111 Yasa ile getirilen düzenleme haricinde rücuya tabi olmayan bir ödeme olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ...

Sigorta A.Ş. vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davaya konu trafik kazasına karışan ... plakalı aracın müvekkili şirket nezdinde 24.12.2016 - 24.12.2017 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ... numaralı Trafik Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, Kaza tarihinde poliçe kapsamında müvekkilinin sorumlu olabileceği teminat limitinin 330.000,00 TL olduğunu, Karayolları Trafik Kanunu’nun 98.maddesi ile trafik kazası sonucunda oluşan yaralanmalara ilişkin tedavi taleplerinin mağdurun SGK’lı olup olmaması önemsenmeksizin Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilmesi gerektiğinin hüküm altına alındığını,

ilgili Kanun’un 59 ve Geçici 1’inci maddesi ile getirilen hükümler çerçevesinde Trafik Kazalarına bağlı olarak tedavi masrafları tazminatı ile ilgili müvekkili şirketin yükümlülüğünün sona erdiğini, müvekkilinin taraf sıfatının sona erdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince; davacı sigorta şirketinin dava dışı sigortalısının tedavi giderlerini grup sağlık sigortası poliçesi kapsamında ödediği, bu itibarla dava dışı sigortalısının haklarına halef olarak eldeki davayı açtığı, davalılardan SGK'nin belgeli tedavi giderlerinden 6111 s. Kanunun 59.md. ile 2918 s. KTK 98.md. yapılan değişiklik ve Geçici 1. md. uyarınca sorumlu olduğu, bunun dışında anılan Kanun kapsamında bulunmayan (belgesiz) tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olmayıp davalı ZMMS sigortacısı ...

Sigorta A.Ş.'nin sorumluluğu devam ettiğinden SUT uzmanı bilirkişinin 02/04/2023 tarihli ek raporunun ve ek raporun sonuç 3.maddesinde yer alan belgeli ve belgesiz tedavi giderlerine yönelik mütalaası ve hesaplamaları sonucunda (davacının her bir davalıdan ayrı ayrı talebi de nazara alınarak) davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davalı SGK vekili istinaf nedenleri olarak; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığını, Sosyal Güvenlik Kurumu, bu kapsama girenler yönünden genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmetlerine ilave sağlık hizmetlerini belirlediğini, protez ve ortezler için farklı birim fiyatı tespit edildiğini,

bu sağlık hizmetleri sağlık uygulama tebliğindeki istisnai sağlık hizmetleri kapsamına dâhil edilemediğini, müvekkili Kurumca genel sağlık sigortalarına söz konusu Yönetmeliğin 45 maddesi kapsamında düzenlenen Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri çerçevesinde sağlık hizmeti sağlanmakta olup davacının Sağlık Uygulama Tebliği hükümlerinin uygulanamayacağı yönündeki beyanları dayanaksız olduğunu, yerleşik içtihatlarla, Kurumun anılan mevzuat kapsamında tedavi giderleriyle ilgili olarak yapacağı ödemelerin kapsamı belirlendiğini, belgelenmeyen olası tedavi ve yol giderlerinden yasal düzenlemeler kapsamında Kurumun bir sorumluluğu bulunmadığını,

Kurumun bir Kamu Kurumu olup ödemelerini yasaların öngördüğü şekilde mevzuat çerçevesinde yapmakla olup belgelendirilmeyen bir masrafın varsayıma dayalı şekilde olduğunun kabulü ile bu kabule göre ödeme yapmasını beklemek yasal olarak mümkün olmadığını belirterek Kurum aleyhine hükmolunan 2.485,82 TL tedavi gideri yönünden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve müvekkil kurum yönünden davanın reddine karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE Dava; trafik kazasından kaynaklanan tedavi giderlerinin rücuen tazmini istemine ilişkindir. Bu karara karşı davalı SGK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. HMK'nın 341/2 maddesi gereğince miktar veya değeri 3.000,00 TL'yi geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Bu miktar, yeniden değerleme oranı ile hüküm tarihi olan 2023 yılı itibariyle 17.830,00 TL'ye ulaşmıştır.

Dava değeri 22.814,53 TL olup, ilk derece mahkemesince davalı SGK yönünden, 2.485,82 TL belgeli tedavi gideri tazminatının 15/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı SGK'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Bu durumda davalı SGK yönünden kabul edilen 2.485,82 TL nazara alındığından karar, hüküm tarihi itibariyle davalı SGK yönünden karar kesin niteliktedir. HMK'nın 346.

Maddesi gereğince kesin karara yönelik istinaf başvurusu ile ilgili ilk derece mahkemesince karar verilebileceği gibi bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar oluşturulmadan, istinaf incelemesine gönderilen dava dosyaları ile ilgili olarak aynı yasanın 352/1. Maddesi gereğince istinaf mahkemesince de karar verilmesi mümkündür.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kanun yoluna başvuru konusu edilen kararın, karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle istinafa kabil bir karar bulunmadığından davalı SGK'nın istinaf başvurusunun reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M