İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/623 K.2024/634

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı dava dilekçesi ile; müvekkilinin Şanlıurfa ...

AVM'de turizm sektöründe faaliyette bulunduğunu, yüzyılın en büyük felaketi olarak adlandırılan 06.02.2023 tarihinden önce davalıdan müvekkil şirket araçlarına takılmak üzere araç takip cihazı talep edildiğini, yaşanan felaketten sonra araç takip cihazı takılacak araçlarda hasar meydana geldiğini, bu sebeple davalıdan, hasar gören araçlara ilişkin cihaz taleplerinden vazgeçtiklerini bildirdiklerini, akabinde davalı tarafça müvekkiline hitaben fatura düzenlendiğini, fatura içerğinin teslim edilmemiş cihaz bedellerine ilişkin olduğunu, davalı tarafça halihazırda kullanımda bulunan personel hatlarının pasif hale getirildiğini,

bu durumun müvekkilinin ticari faaliyetlerini aksattığını iddia ederek öncelikle müvekkili şirkete ait ve personel kullanımında olan bir kısım telefon numaralarının tedbiren tekrardan aktifleştirilmesine ve müvekkilinden habersiz başlatılan sözleşmelerin ve bu sözleşmelere istinaden düzenlenen faturaların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, düzenlenen faturalarda yanlışlık bulunmadığını, davacının basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğünün bulunduğunu, taraflar arasında akdedilen sözleşme ile davacının bir takım haklar elde ettiğini ve yükümlülükler altına girdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince 26.03.2024 tarihli ara karar ile; uyuşmazlığın tespitinin yargılamayı gerektirdiği,

HMK'nın 389.maddesinde belirtilen şartların oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; tedbiren aktifleştirilmesi talep edilen telefon numaralarının 16 senedir kullanıldığını, bu numaralara ilişkin herhangi bir fatura borcu bulunmamasına rağmen pasif hale getirildiğini, bu durumun müvekkilinin ticari faaliyetlerini kısıtladığını,

numaraların aktif hale gelmemesi halinde telafisi mümkün olmayacak zararlar meydana geleceğini iddia ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ara kararı davacı vekiline 04.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili 19.04.2024 tarihinde ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmuş, aynı tarih itibariyle harcı ikmal etmiştir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "sürelerin bitimi" başlıklı 92. Maddesinde,

"(1)Süreler gün olarak belirlenmiş ise tebliğ veya tefhim edildiği gün hesaba katılmaz ve süre son günün tatil saatinde biter.(2) Süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter.

Sürenin bittiği ayda, başladığı güne karşılık gelen bir gün yoksa, süre bu ayın son günü tatil saatinde biter."6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "başvuru süresi" başlıklı 345. maddesi, “İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır” düzenlemesini içermektedir.

Ara kararın davacı vekiline 04.04.2024 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, iki haftalık istinaf süresinin 18.04.2024 tarihinde sona erdiği, davacı ise kanunda belirtilen iki haftalık süre geçtikten sonra 19.04.2024 tarihinde ilk derece mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ara kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurduğu, dolayısıyla başvurunun süresinde olmadığı anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 346/1 ve 352/1.c maddeleri gereğince istinaf başvuru dilekçesinin süre yönünden reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M