İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2019/471 K.2019/414

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının kaçak elektrik kullanımından dolayı tespit yapıldığını ve kaçak kullanım faturası düzenlendiğini, davalının bu faturayı ödemediğini, İstanbul ...İcra Müdürlüğünün ... E. Sayılı dosyasında icra takibi başlattıklarını, davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına %20 den az olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalının duruşmadaki beyanında özetle;

kaçak elektrik tespiti yapılan yerde çocuk giyim mağazasının olduğunu, abonelik işlemleri yaptırmak için defaten davacı kuruma gittiğini, daha önceki işyeri abonesine ait borçların ödemesinin yapılmasının istendiğini, bu nedenle abone yapmadıklarını, dört ay kadar işyerinde abone olmaksızın elektrik kullanmaya devam ettiğini, ancak kullanımlarına ilişkin fatura bedellerini daha önceki işyeri abonesi olan fatura sahibi ... ödediğini belirtirek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın, kaçak enerji kullanımına bağlı ödenmeyen fatura alacağından ibaret itirazın iptali davası olduğu,

davacı tacir olsa da, davalının tacir değil esnaf niteliğinde olduğu belirlendiğinden, TTK 4.maddesinde yazıldığı gibi, iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir uyuşmazlık olmadığı, öte yandan, TTK 4/2 maddesindeki mutlak ticari dava niteliğini de taşımadığı gerekçesiyle, TTK 4. ve 5. maddelerinde tanımlanan ticari dava niteliğinde olmayan işbu davada görev dava şartı yokluğundan red kararı verilmiş, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu kararda belirtilmiştir.

Kararı davacı istinaf etmiştir. Gerekçesinde, kaçak kullanım yerinin ticarethane olduğu, o nedenle Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu, Esnaf Odasından gelen cevapla yetinilmesinin hukuka uymadığı ileri sürülerek kararın kaldırılması ve davaya devam edilmesi istenmiştir.TTK 4/1 maddesine göre bir davanın ticaret mahkemesinde görülebilmesi için, uyuşmazlığın, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olması veya 4/2 maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekir.

Diğer deyişle her iki taraf da tacir olmalı ve uyuşmazlık ticari işletmeleri ile ilgili olmalıdır. Davaya konu konu kaçak kullanım yerinin dükkan-mağaza olduğu, çocuk giyimlerinin satıldığı bir yer olduğu ifade edilmiş olup, somut uyuşmazlık abonesiz kaçak kullanıma ilişkindir.

Bu işyerinin esnaf işletmesi mi, tacir işletmesi olan ticarethane mi olduğunun tespiti için yapılan araştırma sonucu, davalının ticaret sicil kaydı olmadığı, kaçak kullanım tarihinde yıllık vergiye tabi gelir bildirimine esas matraha ve Bakanlar Kurulu'nun açıkladığı gelir sınırına göre esnaf faaliyeti kapsamında bulunduğu tespit edilmiştir.

O halde, davalının esnaf işletmesine sahip olduğu, TTK 4/1 maddesindeki ticari dava tanımına uymayan bu davanın genel mahkemede görülmesi gerektiği anlaşılmıştır.O halde davacının, bu yöne ilişkin istinaf talebi hukuka uygun bulunmamış, HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.