İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2020/1349 K.2021/2633

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ... AŞ. ile davalı ... tedarik şirketi ...

AŞ. arasında 01.12.2017 tarihinde elektrik enerjisi satış sözleşmesi düzenlendiğini, davacının davalıya sanayi sicil belgesi ibraz etmesine rağmen davalı firmanın 16.01.2018 tarihli faturayı ticarethane tarifesinden düzenlediğini, davacının bu hatalı faturalamadan dolayı 2.164,58 TL TRT payı,19.745,43 TL dağıtım bedeli olmak üzere toplam 21.910,00 TL kaybı olduğunu,bu tutarın iade edilmediğini beyanla; davacıdan fazla tahsil edilen 21. 910,00 TL’nin 24.01.2018 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ısrarla SANAYİ abone gurubunda olduklarını davalı şirkete bildirdiğini iddia etmişse de, davacı tarafça davalı şirkete sanayi sicil belgesi ibraz edilmediğini, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 599-3 sayılı Kurul Kararının 3. maddesine göre" görevli tedarik şirketinden enerji alan müşterilerin sanayi sicil belgesini görevli tedarik şirketine, başka bir tedarikçiden enerji alan müşterilerin ise Dağıtım Şirketine" yani ...

A Ş. (...)’a ibraz etmek zorunda olduklarını, davalı şirketin dağıtım şirketine ödemiş olduğu bedelleri müşterilerine fatura ettiğini, başka bir deyişle davalı şirketin fatura bedelleri için mevzuattan kaynaklı olarak aracılık yaptığını, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini belirterek , davanın ...’a ihbarı ile davanın reddini talep etmiştir.

Davada saniyi tarifesi yerine ticarethane tarifesi uygulanarak davacıdan fazladan alındığı ileri sürülen bedelin istirdatı talep edilmiştir.

Mahkeme,davalının husumet itirazının reddi ile tedarikçi başlığı altında davalı ...(Yeni unvanı ile ...) açısından ,EPDK 5999-3 sayılı kurul Kararı gereğince dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler ve görevli tedarik şirketlerinin tarife uygulamalarına ilişkin usul ve esaslar belirlendiği, davacının bir önceki dava dışı 2M tedarik şirketinden sanayi grubu tarifesinden elektrik enerjisi satınaldığı ve kullandığı,

taraflar arasında imzalanan elektrik enerjisi satış sözleşmesinde davalı tarafın bilgilerinin olmadığı böylelikle genel işlem koşulu olarak değerlendirilen sözleşmede davacı aleyline hükümlerin kabul edilemeyeceği,(keza bu sözleşmede tarifenin de yazılmadığı)tarifenin yazılmamasının daha önce aynı adreste sanayi tarifesinden enerji tüketen davacı tarafın daha pahalı olan ticarethane tarifesinden tahakkuk etttirilmesinin hakkaniyedee uygun düşmeyeceği,

bu nedenle de ticarethane tarifesinde düzenlenen ... nolu 24.01.2018 vadeli faturanın sanayi tarifesinden düzenlenmesi gerektiği ,bilirkişi tarafından mahsuplaşma incelemesi sonucunda iadesi gereken miktar olarak belirlenen tutarın 21.910 ,01TL olduğu gerekçesiyle. "Davanın kabulüne, 21.910,01 TL nin 24/01/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" karar vermiştir.

Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.İstinaf dilekçesinde; öncelikle davanın pasif husumet nedeniyle reddi gerektiği,taraflar arasındaki sözleşme gereği davalının davacıya aktif olarak elektrik enerjisi sattığını, davalının tedarikçi şirket olarak davacıya elektrik enerjii sağladığı,

elektrik enerjisinin dağıtımının ise dağıtım şirketi bedaşa ait olduğunu,dağıtım şirketi ... tarafından düzenlenen faturalar doğrultusunda davaalının davacıya fatura düzenlediğini,davacı,davalı ve dağıtıl şirketi arasında üçlü ilişkisi oluştuğunu,aralık döneminde ticarethane göründüğü için ticarethane tarifesi düzenlendiği,bir sonraki ay ise dağtım şirketi verilerine göre davacı tarifesi sanayi olduğundan davacıya sanayi tarifesine göre fatura düzenlendiğini,dağıtım şirketi verilerine göre faturalandırma yapıldığını,faturalandırma dayanağı sanayi sicil belgesinin dağıtım şirketine ibraz edilmesi gerektiğini,bu konuda EPDK 5999-3 sayılı kurul

kararında sanayi grubu yönünden onaylı sanayi sicil belgesinin görevli tedarik şirketinden enerji alan müşteriler yönünden görevli tedarik şirketine,başka bir tedarikçiden enerji alanların ise dağıtım şirketine ibraz edeceklerinin belirtildiğini,davalının dağıtım şirketi tarafından kendisine kesilen faturalar uyarınca ,dağıtım şirketine ödediği bedeli kendi müşterilerine fatura ettiğini,davalının insiyatif almadığını,dağıtım şirketi ile aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğunu,mahkeme varsayıma ve hakkaniyete dayalı kurulan hükmü kabul etmediklerini,davacının iddiasının belge ve kanıtlarla ispatı gerektiği,

sözleşme özgürlüğü gereği taraflar arasındaki sözleşme maddelerinin genel işlem koşullarını içermediği, ayrıca faturaya süresi içinde itiraz edilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 355 md gereğince, istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemeye göre.

Mahkemece davacının sanayi belgesinin ...'a ibraz edip etmediği konusunda dava dışı ...'a yazılan müzekkerenin verilen cevabında bu hususun ...'tan sorulması gerektiği bildirilmiş,... ise ticarethane tarifesi ile sanayi tarifesi uygulanan abone numaraları ile sanayi belgesini göndermiştir.

Kısaca davacının sanayi sicil belgesinin ...'ta bulunduğu anlaşılmıştır.Mahkeme bildirilen sanayi belgesine ait aboneliğin dava konusu döneme ilişkin 2017 aralık dönemi faturasına ilişkin adresle aynı olduğunu gerekçeli kararda belirtmiştir. Davacı davalıya sanayi sicil belgesini sunduğuna dair delil sunmamış,önceki tedarikçi ...elektrik şirketinin sanayi tarifesi uyguladığını,daha sonra tedarikçi değişikliği ile davalıdan elektrik almaya başladığını bildirmiştir.

Dava konusu dönemden bir sonraki dönemde davacı hakkında sanayi tarifesi uygulanarak fatura dözenlendiği,davacının sanayi sicil belgesinin ...'ta bulunduğu , ... ve ...'ın ayrılması nedeniyle belgelerin bulunduğu yerler açısından her iki şirket arasında bile birbirlerinden sorulması gerektiğine dair beyanların müzekkere cevaplarında belirildiği,davalının sanayi tarifesi uygulaması gereken bu dönemde hatalı olarak ticari tarife uygulaması nedeniyle davacıdan fazla tahsilat yapıldığı anlaşılmıştır.

Hükme dayanak ek bilirkişi raporunun taraf,mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu görülmekle,mahkemenin kararı usul ve hukuka uygun bulunmuştur. Bu itibarla,ilk derece mahkemesince verilen kararda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R