İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2024/757 K.2024/771

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin firma şahıs şirketi olduğunu, müvekkilinin kaçak ve usulsüz herhangi bir kullanımı hiçbir zaman olmadığını, davalı kurumun abonelerine ne denli zulmettiğinin ve haksız tahakkuklar yaptığının mahkemede görülen yüzlerce dava dosyasında aşikar olduğunu, enerji tekelini elinde bulundurmanın verdiği rahatlığı kullanarak insanları zora sokmakta işletmeleri çalışamaz hale getirmekte olduğunu talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin25/12/2023 D.İŞ kararı ile;''1-İhtiyati tedbir talebinin kabulü ile.

İhtiyati tedbir talep edenin ... hizmet nolu aboneliğiyle ilgili olarak 08/12/2023 son ödeme tarihli 2.577,70 TL, 23/11/2023 son ödeme tarihli 43.255,99 -TL, 26/12/2023 son ödeme tarihli 57.058,40 -TL'lik toplam üç adet fatura bedeli üzerinden % 15 oranında ( 15.433,81 TL) teminat yatırıldığında ve bu faturalar ile sınırlı olmak kaydıyla davacının elektriğin kesilmesinin önlenmesine, kesilmiş olması halinde elektrik enerjisinin yeniden tesisine '' şeklinde karar verilmiştir.Söz konusu karar davalı tarafça itiraz edilmekle 25/12/2024 tarihli ara karar ile davalının ihtiyati tedbire itirazı şeklinde karar verilmiştir.

Sözkonusu ara kararı davalı vekili istinaf etmiş olup dilekçesinde özetle;İhtiyati tedbir kararının ortadan kaldırılması için mahkemeye yapmış oldukları itirazlarının reddedildiğini, davacının elektriğinin kesilmemesi yönündeki tedbir talebinin kabul edildiğini, davacının elektriğinin kesilmemesi yönünde talebi ancak kaçak elektrik kullanımdan kaynaklı fatura bedellerinin tamamının teminat olarak yatırılması halinde kabul edilebilir olduğunu, Kurum tarafından davacının kaçak elektrik kullanımı nedeni ile faturaların tahakkuk ettirildiğini, dilekçe ekinde mahkemeye sunulduğunu,

mahkeme tarafından kaçak elektrik kullanımı sabit iken bu konuda herhangi bir bilirkişi raporu alınmadan, sadece davacının dava dilekçesindki iddiaları ile yetinilerek tedbir kararı verilmesinin hukuka uygun olmadığını belirterek karar verilmesini talep etmiştir. HMK.nun 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda.

Davada asıl talep İİK 72 maddesine dayalı menfi tespit talebine ilişkin olup dava konusu borç kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır. Davacı dava dilekçesinde dava konusu kaçak elektrik faturaları nedeniyle elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı talep etmiş, mahkemece tedbir talebinin kabulüne %15 oranında teminat alınmasına karar verilmiş, takdir olunan teminat miktarı süresi içinde mahkeme veznesine yatırılmıştır.

Davalı vekili; elektriğin kesilmemesi yönündeki tedbir talebi yönünden yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmediğini, tedbir şartlarının oluşmadığını beyanla tedbirin kaldırılmasını, mah kemenin aksi kanaatte olması halinde ise % 100 oranında teminat alınmasını taleple karara itiraz etmiş mahkemece bu yöndeki itirazı reddedilmiş olmakla aynı nedenlerle istinafa başvurmaktadır.

Somut olayda; dava konusu kaçak elektik tüketimine konu mahallin iş yeri ve dava ko- nusu borcun varlığı ve miktarının yargılamaya muhtaç olduğu, söz konusu faturalar nedeniyle elektri ğin kesilmesi halinde davacının telafisi zor zararının oluşacağına dair yaklaşık ispat koşulu yerine getirilmiş ihtiyati tedbir dava konusu iki adet fatura ile sınırlanmış olmakla elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı verilmesi HMK 389 md hükmüne uygundur.

Mahkemece takdir olunan %15 oranındaki teminat miktarının yeterli ve somut olaya uygun olduğu değerlendirilmiştir.Açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince verilen kararda vakıa ve hukuki değer lendirme noktasında, usul ve esasa aykırılık tespit edilmediğinden, davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 md gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R