İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2023/1952 K.2024/390

Taraflar arasındaki davada İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi ile İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesince, "...İddianın ileri sürülüş şekline göre davacı avukatı olan davalının duruşma esnasında müvekkilinin ... firmalarla çalıştığı ... firması gibi bir firmadan para koparması gibi bir durum söz konusu olmadığı ve müvekkilinin iş birliği yapmayacağı bir firma tarafından eserinin kullanıldığını söyleyerek davacının marka ve itibarının zedelendiğini ileri sürmüş olup dava dilekçesi bir bütün olarak TTK m 54 ve devamı maddelerinde düzenlenen hükümler kapsamında iddialardan ibarettir....eldeki dava,

tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın TTK m 4/1- madde hükmü kapsamında ticari davalardandır..." denilmek suretiye görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi İse, "...davalı tarafın tacir olmadığı, davacı vekilinin dava dilekçesindeki beyanlarından, davanın, davacı tüzel kişiliğe karşı kişilik hakkının zedelenmesi nedeniyle maddi-manevi tazminat talebine ilişkin olduğu ve Türk Medeni Kanunu 23. ve 24. maddesinde düzenlenen kişilik hakkının korunmasına ilişkin maddeler ile Türk Borçlar Kanunu 58.maddesinde düzenlenen kişilik hakkının zedelenmesine ilişkin hükümlere dayandığı, davanın ticari dava niteliği arz etmediği..." gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 2/1. maddesinde “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir.” hükmüne yer verilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır.

Aynı Kanun'un TTK' nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır.

Somut olayda, Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın, TTK 54 maddesinde düzenlenen haksız rekabetten kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de; dava dilekçesine bakıldğında, davanın, avukat olarak görev yapan davalının, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinde gerçekleştirilen 01.07.2021 tarihli duruşma esnasında,

davacı şirkete yönelik sarf ettiği “Müvekkilim ... firmalarla çalışmaktadır. ... firması gibi firmadan para koparması gibi bir durum söz konusu değildir.Müvekkilim iş birliği yapmayacağı bir firma tarafından eseri kullanıldığı için hakkını aramaktadır” şeklindeki hakaret niteliğinde olduğu iddia edilen sözler sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup;

uyuşmazlığın bu haliyle haksız rekabet teşkil eden bir tarafı veyahut fikri mülkiyet hukukunu ilgilendiren bir yanı bulunmadığı gibi uyuşmazlık haksız rekabetten kaynaklanmış olsaydı bile davalı avukatın duruşmada sarf ettiği sözlerin, ticari işe ait haksız rekabet oluşturması (BK 57/2) mümkün olmadığı, ancak eylemin adi nitelikte haksız rekabete dair BK 57/1 madde kapsamında kalabileceği, dolayısıyla buna ilişkin kabul şeklinin dahi doğru olmadığı,

ezcümle davalı avukatın duruşmada davacı şirkete yönelik saf ettiği hakaret niteliğinde olduğu iddia edilen sözler sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davasına konu uyuşmazlığın TMK 23, 24 ve BK 49 ve 58. maddeleri uyarınca genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere