İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2023/1545 K.2025/774

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353. maddesi gereğince dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde.

İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2016/1237 esas sayılı dosyasında görülen davada, müvekkilinin davalıdan 31.335.58 TL bakım masrafı alacağı 59.157,36 TL mahrum kalınan kâr alacağı bulunduğunun tespit edildiğini, ama talepleriyle bağlı kalınarak 1000 TL mahrum kalınan kâr, 1.000 TL bakım masrafları, 16.048,00 TL yediemin ücreti, 68,50 TL teslim haciz masrafı yönünden davanın kabulüne karar verildiğini, davalı tarafça mahkeme kararının istinaf edildiğini ve davalı taleplerinin reddine karar verildiğini, bu kararın kesinleştiğini,

mahkeme ilamı neticesinde alacak tutarının belirli olması sebebiyle bakiye alacak hususunda başkaca hiçbir inceleme ve araştırmaya gerek olmaksızın kesin delil niteliğinde olduğunu bildirdiği mahkeme ilamı gereğince davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde.

İş bu davadaki taleplerin daha önce başka bir mahkeme kararıyla hükme bağlandığını, tekrardan açılmasının usule aykırı olduğunu, davacı tarafça bahsi geçen dosya sebebiyle ödeme yaptıklarını, karşı tarafın mükerrer ödeme yaptırma amacında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "...Taraflar arasında görülen İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1237 Esas, 2019/1031 Karar sayılı kararında.

1000 TL bakım masrafı ve 1000 TL kar kaybı bedelinin 24/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 13/01/2022 tarihli 2020/353 Esas, 2022/57 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, davanın kısmi dava şeklinde açıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da istinaf denetiminden geçtiği anlaşılmıştır. Tüm dosya kapsamından.

İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1237 Esas sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporunda bakım masrafı olarak 31,335,58 TL, kâr kaybı olarak da 59.157,36 TL'nin belirlendiği ilk davanın kısmi dava olarak açıldığı, somut uyuşmazlığın bakiye alacak miktarlarına ilişkin ek dava niteliğinde olduğu,

davacının 30.135,58 TL bakım masrafı ve 58,157,36 TL kar kaybı alacağının bulunduğu anlaşılmakla davanın kabulü ile aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.Davanın kabulü ile;Davacının haksız haciz sebebiyle uğradığı 58.157,36 TL kiralama zararı(gelir kaybı) ve 30.335,58 TL bakım(tamir) masrafı olmak üzere toplam 88.492,94 TL maddi zararın 24/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, ..." karar verilmiştir.

Verilen karara karşı davalı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Davalı vekili istinaf dilekçesinde. Cevap dilekçesi ve aşamalardaki beyanlarını tekrarla, daha önce ikame edilmiş, hükme bağlanmış, konusu aynı olan talepler ile ilgili olarak, İstanbul 7 Asliye Ticaret Mahkemesinin hüküm tesis ettiğini, İlgili yasal mevzuatlarca kesin hüküm altına alınmış iş bu durumun usul sebebiyle reddedilmesi gerektiğini, dekontlardan da görüleceği gibi müvekkil şirket tarafından.

17.12.2020 tarihinde 1.330.00 TL , 3.825.00 TL , 6.580.00 TL ,3.670.00 TL bedellerinde toplamda 15.405 TL tutarında ödeme yapıldığını, buna rağmen mahkeme kararı doğrultusunda bedeli ödenmiş bir konuyla alakalı, tekrardan davalı şirketten ödeme yapılmasının istenmesinin kötüniyetli olduğunu beyanla Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi gereğince istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Eldeki dava haksız hacizden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin ek dava olup, mahkemeden davacının hüküm altına alınmayan bakiye zararı talep edilmektedir.

Bu haliyle huzurdaki davanın ek dava niteliğinde olduğu ve önceki davada hüküm altına alınmayan taleplerin tazmini için açılan ek davanın varlığı halinde kesin hüküm söz konusu olmayacağından ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Her ne kadar davalı taraf ödeme yaptığını ileri sürmüş ise de davalının, davacının bakiye alacağının ödendiğine ilişkin herhangi bir belge ve delil sunulmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.