İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2023/4214 K.2025/1527

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353.maddesi gereğince dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalı şirket tarafından başlatılan haksız icra takibi, uygulanan muhafaza tedbirleri ve müvekkil şirkete ait aracın icra kanalıyla sattırılması sebebiyle müvekkil şirket tarafından uğranan kazanç kaybı dolayısıyla şimdilik (HMK madde 107 gereğince belirsiz alacak davasıdır) 50.000 TL maddi ve ticari itibarın zedelenmesi dolayısıyla 10.000 TL manevi tazminatın davalı şirketten tazmin edilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Zamanaşımını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince; "Davanın Zamanaşımı sebebiyle reddine," karar verilmiştir. Verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İstanbul ... İcra Dairesi ... sayılı dosyadaki haksız hacizlerin 17.05.2022 tarihinde kalktığını, Bakırköy ... İcra Dairesi ... sayılı dosyasında şikayet yoluna gidildiğini, Bakırköy 13. İcra Hukuk Mahkemesi 2021/901 Esas ve 2022/458 Karar sayılı ilamının 20.05.2022 karar tarihli olduğunu, zamanaşımının söz konusu olmadığını ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi gereğince istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava. Haksız haciz iddiasına dayalı tazminat davasıdır.

Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, hacizlere sebep icra takibinin iptaline ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Kararının 24.11.2020 tarihli Yargıtay onaması ile kesinleştiği, davacının zararı ve tazminat yükümlüsünü bu tarihte öğrendiği, davanın iki yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra 04.04.2023 tarihinde açıldığı,

kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.