İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2024/3503 K.2024/3528

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 352. maddesi gereğince dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde. Davalı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Mü tarafından altyapı çalışmaları esnasında davacı şirketin kablolarının hasara uğratıldığını, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, 14.328,77 TL tutarındaki alacağın, hasar tarihi olan 27.05.2020 tarihinden itibaren başlayan T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli avanslar için öngördüğü avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde. Davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince; "...13.607,52 TL nin 27/05/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine,..." karar verilmiştir. Verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde. Davanın tam kabul edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Davalı vekili istinaf dilekçesinde.

Davanın tam red olması gerektiğini ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi gereğince istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava. Haksız eylemden kaynaklanan alacak davasıdır. Davacı vekili 14.328,77 TL yönünden tazminat talebinde bulunmuş ilk derece mahkemesince 13.607,52 TL yönünden davanın kabulüne karar vermiş bu karara karşı taraflar istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

29906 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6773 sayılı kanunun 41.maddesi ile değişik HMK'nın 341/2 madde hükmü gereğince miktar ve değeri 3.000,00 TL'yi geçmeyen mal varlığına ilişkin davalar kesin olup, hüküm tarihi itibariyle kesinlik sınırı 17.830,00 TL'ye çıkartılmıştır.

Buna göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ve kısmen reddine ilişkin hükmün, ilk derece mahkemesi kararının verildiği tarih itibarı ile öngörülen kesinlik sınırının altında kaldığı, maddi tazminat yönünden ilk derece mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğu, dolayısıyla istinaf edilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin maddi tazminata yönelik istinaf dilekçesinin 6100 Sayılı HMK'nın 341/2., 346/1. ve 352/1-b. maddeleri gereğince reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.