İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2026/792 K.2026/1488

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353. maddesi gereğince dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde. Davalının müvekkili banka adına tescilli “...” ve “...” isimli markalarına ilişkin hak sahipliği iddiasında bulunduğunu, ancak davalının bu iddiasının hukuka aykırı bir saldırıya dönüştüğünü, davalının uzun bir süreden bu yana, farklı e-posta adreslerinden ısrarla müvekkil banka'nın itibarını zedelemek amacıyla aralarında ...

Başkanı, ... çalışanları, ... çalışanları, diğer bankaların üst düzey çalışanları da bulunan muhtelif kişi ve kuruluşlara hakaret ve asılsız ithamlar içeren e-postalar ilettiğini, özellikle son dönemde tamamen kasıtlı ve kötü niyetli ve müvekkili banka'nın itibarını sarsmaya yönelik bu eylemlerinin sıklığını arttırdığını, davalının müvekkili bankanın itibar ve saygınlığına zarar veren hukuka aykırı eylemlerinin kişilik haklarına açık bir saldırı mahiyetinde olduğunu, bu sebeplerle,

öncelikle davalının yargılama süresi boyunca bu tür haksız eylemleri ile müvekkili bankanın kişilik haklarının ihlalinin devamının önüne geçilmesi adına haksız eylemlerinin engellenmesini teminen söz konusu iddia ve ithamlarını üçüncü kişi ve kurumlara e-posta, sosyal medya mecraları, basın, televizyon, internet veya benzeri yollarla iletmesinin ve paylaşılmasının önlenmesine / davalının bu haksız eylemlerini yapmaktan men edilmesine yönelik ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve davalıya tebliğini,

davalı tarafından müvekkili banka aleyhinde gerçekleştirdiği gerçek dışı iddia ve ithamlar içeren haksız eylemlerinin hukuka aykırılığının tespitine karar verilmesini, davalının haksız eylemlerine son verilmesini teminen söz konusu iddia ve ithamlarını üçüncü kişi ve kurumlara e-posta, sosyal medya mecraları, basın, televizyon, internet veya benzeri yollarla iletmesinin ve paylaşılma sının önlenmesine karar verilmesini, talep etmiştir.Davalı davaya cevap vermemiştir.İlk Derece Mahkemesince.

"Mevcut dosya delil durumu dikkate alındığında; uyuşmazlık konusu hususların yargılamaya muhtaç halde olduğu, toplanacak delillere göre yapılacak yargılama sonucunda değerlendirilebilecek olması sebebiyle ihtiyati tedbir istem koşullarının bu aşamada oluşmadığı kanaatine varılmış, ihtiyati tedbir talebinin reddine," karar verilmiştir. Verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde.

İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak ihtiyati tedbir kararı verilmesini, tedbir koşullarının oluştuğunu ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi gereğince istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava. Kişilik haklarına saldırı niteliğindeki eylemleri sebebiyle oluşan hukuka aykırılığın tespiti ile haksız eylemlere son verilmesinin sağlanması ve bu yönde ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 389. maddesinde, “(1) Mevcut durumda meydana gelebile -cek bir değişme sebebiyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkın da ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

(2) Birinci fıkra hükmü niteliğine uygun düştüğü ölçüde çekişmesiz yargı işlerinde de uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Şu durumda, mahkemenin dosya kapsamın uygun gerekçesine ve takdirine.

E-posta yoluyla yapılan paylaş -ımların yayımının durdurulması ve yasaklanmasına ilişkin talebin yargılamayı gerektirmesine, deliller toplanmadan ara karar ile nihai hüküm sonucu doğuracak şekilde tedbir kararı verilememesine, ihtiyati tedbir şartlarının mevcut olmamasına göre; davacı vekilinin istinaf istemi yerinde değildir.

Dosyadaki belgelere ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığın dan davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.