İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/1645 K.2020/4406

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık, TBK'nın 53/3. ve 56/2. maddeleri kapsamında ölümlü trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince.

"Konusuz kalan maddi tazminat davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; davacı ... için 8.000,00 TL, davacı ... için 8.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL ve davacı ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 36.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’dan dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davalı ... vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

15/06/2013 tarihinde meydana gelen kazada, davacıların babası ...'ın, müvekkili ... adına kayıtlı ... plakalı minibüsün sürücü ...'ın sevk ve idaresinde iken kaza yapması sonucu hayatını kaybettiğini, müteveffa ... ile sürücü ...'ın birlikte alkol aldıklarını, müteveffanın bile bile araca binmesi nedeniyle, olayın hatır taşımacılığı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkilinin işleten konumunda olmasından dolayı herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, kazanın 22.45 sularında meydana geldiğini, illiyet bağının kesildiğini, olayın genel hükümlere tabi olduğunu,

Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, kusurun tamamen müteveffada olduğunu belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından, davalı ...'nin ZMS sigortacısı, davalı ...'in maliki-işleteni ve davalı ...'ın sürücüsü olduğu aracın 15/06/2013 tarihinde tek taraflı ve davalı sürücünün tam kusuruyla kaza yapması neticesinde, araçta yolcu olarak bulunan davacıların babası ...'ın vefat ettiği, bu vefat olayı nedeniyle davacıların maddi ve manevi tazminat talebinde bulundukları ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Kazanın meydana geliş şekli, davalı sürücünün tam kusurlu olması, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarlarının, TBK'nın 56/2. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun olduğu; davalı ...'in, 2918 sayılı KTK'nın 85. maddesi gereğince aracın maliki-işleteni sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, kaza ile ölüm arasında illiyet bağını kesen herhangi bir sebebin bulunmadığı kanısına varıldığından,

davalı ... vekilinin istinaf başvurusundaki iddia ve itirazlar yerinde görülmemiştir.