İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/2968 K.2021/1728

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 53/3. ve 56/2. maddeleri kapsamında, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince.

"1-Davanın kabulü ile davacı eş ... için 100.030,85 TL, davacı ... için 19.321,66 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatın 18/11/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2-Davacının manevi tazminat talebinin reddine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle.

İlk Derece Mahkemesince, yanlış metodla ve yüksek olarak zarar hesaplaması içeren bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulduğunu, zarar tespitinde dönemsellik gelir artışı yerine, memur maaş artışının dikkate alınması gerektiğini, zarar tespitinde yanlış pay oranlarının kullanıldığını, rapora bu yönde yaptıkları itirazların Mahkemece dikkate alınmadığını; ıslah edilen tutara, ıslah tarihi gözetilmeksizin 18/11/2016 tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından.

22/06/2016 tarihinde, davalının ZMS sigortacısı olduğu aracın, davacıların desteği (davacı ...'ün eşi ve davacı ...'ün babası) sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki motosiklet ile çarpışmaları nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde, davacıların desteği ...'ün vefat ettiği; işbu davada, davacılar tarafınca, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece karara dayanak yapılan 30/05/2018 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; kazanın meydana gelmesinde davacıların desteği sürücü ...'ün %70, davalı nezdinde sigortalı aracın sürücüsünün ise %30 oranında kusurlu oldukları; kusur oranına göre, davacı ...'ün talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminatının 100.030,85 TL ve davacı ...'ün ise 19.321,66 TL, temerrüt başlangıç tarihinin 18/11/2016 tarihi olduğu mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi kurulu raporunun yapılan incelemesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği, hesaplama ve pay oranları yönünden raporda herhangi bir hatanın bulunmadığı; raporun denetim ve hüküm kurmaya elverişli olduğu kanısına varıldığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir.

Ayrıca dava, HMK'nın 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası olarak açıldığına göre; ıslah edilen miktar yönünden de temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olduğundan, bu yöne ilişkin itirazda da isabet bulunmamaktadır.