İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/3503 K.2021/1985

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasar tazminatı istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince; davalı ...'e karşı açılan ve atiye bırakılan davada karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar ... Sigorta AŞ ve ...'e karşı açılan davanın kabulüne, 12.469,93 TL araç hasar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine hükmolunmuştur. Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davalı ...

AŞ vekili dilekçesinde özetle; müvekkili şirket ile davacı sigortalı arasında tanzim edilen kasko sigorta poliçesi gereğince davacının talebinin teminat dışında olduğunu, Yargıtay içtihatlarında davacı tarafın özensiz davranışının korunamayacağının belirtildiği ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 355'inci maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı biçimde yapılan inceleme sonunda: Davacı ...'ın 11/5/2016 günü saat 15:00 sıralarında davalı ...'in işletmeciliğini yaptığı otoparka anahtarıyla birlikte teslim ettiği davalılardan ...

Sigorta AŞ'ye genişletilmiş kasko sigortası poliçesiyle sigortalı ... plaka sayılı otomobili teslim edilen anahtarı kullanarak çalıştıran otopark görevlisi Suriye Arap Cumhuriyeti uyruklu davalı ...'in seyir halinde iken park halinde bulunan dava dışı ...'ye ait ... plakalı araca çarparak hasar görmesine neden olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Somut olayda tartışılması gereken hukuki sorun; yukarıda açıklanan biçimde kasko sigortalı ... plakalı otomobilde meydana gelen hasarın, davacı ... ile davalı ... AŞ arasında 2/4/2016 başlangıç, 2/4/2017 bitiş tarihli olarak akdedilen genişletilmiş kasko poliçesi kapsamında teminat altına alınıp alınmadığına ilişkindir. Davacı ile davalı ...

AŞ arasında akdedilen genişletilmiş kasko sigortası poliçesinde yer alan araç anahtarının ele geçirilmesi nedeniyle aracın çalınması klozunda aracın gönül rızasıyla emaneten teslim edildiği kişiler tarafından çalınması (emniyeti suistimal) veya dolandırıcılık yoluyla yapılan hırsızlık ya da hırsızlığa teşebbüs sonucu meydana gelebilecek ziya ve hasarların poliçe teminatı kapsamı dışında olduğu belirtilmiştir.

Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartlarının (KSGŞ) "Sigortanın Kapsamı" başlıklı A.1'inci maddesinin, 1'inci fıkrası ile a bendi gereğince kasko sigortasıyla sigortacı; sigortalının poliçede belirtilen ve karayolunda kullanma izni olan motorlu ve motorsuz kara araçlarından, römork veya karavanlardan iş makinelerinden, lastik tekerlekli traktörler, diğer zirai tarım makinelerinden doğan menfaatin, aracın karayolunda veya demiryolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz araçlarla çarpışması, sonucunda doğrudan uğrayacağı maddi zararları teminat altına alır.

Anılan Genel Şartların A.5'inci maddesinde ise teminat dışında kalan haller sayılmıştır. Diğer yandan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun (TTK) 1409'uncu maddesi uyarınca, sigortacı, sözleşmede öngörülen rizikonun gerçekleşmesinden doğan zarardan veya bedelden sorumludur. Aynı maddenin 2'nci fıkrasına göre de sözleşmede öngörülen rizikolardan herhangi birinin veya bazılarının sigorta teminatı dışında kaldığını kanıtlama yükü sigortacıya aittir.

Somut olayda davacı ... plaka sayılı otomobilini saklama sözleşmesi çerçevesinde davalı ...'in işletmeciliğini yaptığı otoparka teslim ettiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla genişletilmiş kasko sigortası poliçesinde yer alan araç anahtarının ele geçirilmesi nedeniyle aracın çalınması klozunda yazılı olan aracın "gönül rızasıyla" emaneten teslim edildiği kişiler tarafından çalınması (emniyeti suistimal) unsuru oluşmadığı gibi, davaya konu otomobilin davalı ... tarafından davacının isteği dışında kullanıldığı, böylece KSGŞ'nin A.5'inci maddesinde öngörülen teminat dışı hallerin bulunmadığının anlaşılması karşısında davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.