İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/402 K.2019/871

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dilekçesinde özetle; davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları ... plaka sayılı aracın seyir sırasında davacılardan ... ve ... çocukları, ... ise kardeşi olan ... çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini belirterek davacılar anne-babanın her biri için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ayrı ayrı 25.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müteselsilen tahisili ile anne - baba için ayrı ayrı 50.000,00 TL, davacı kardeş için ise 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı araç sürücüsünden tahsiline talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davacı ... için 7.337,45 TL, davacı ... için ise 6.985,55 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müteselsilen tahsiline, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminat ile ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili tarafından maddi tazminatın az takdir edildiği, hükmedilen manevi tazminatın da yeterli olmadığı belirtilerek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.Dava, haksız eylemden kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1-Manevi tazminata ilişkin değerlendirme.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre 23/03/2014 günü davalının sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken yoldan karşıya geçmek isteyen davacıların desteği olan ....'e çarparak vefat etmesine sebebiyet verdiği, kusur raporuna göre araç sürücüsünün %35 oranında kusurlu olduğu, olay tarihinde 4,5 yaşında olan yaya ... ise %65 oranında kusurlu olduğu, kaza esnasında anne- babasının gözetimi altında bulunmadığı, davacı anne babanın ceza dosyasındaki beyanlarına göre gözetim görevini tam olarak yerine getirmedikleri anlaşılmaktadır.

Bu durumda olayın oluş şekli, kusur durumu, tarafların mali ve sosyal durumu, paranın alım gücü ile hak ve nesafet ilkesi nazara alındığında takdir edilen manevi tazminat miktarı fazla olmayıp; bu yöne ilişkin istinaf başvurusu yerinde değildir. 2-Maddi tazminata ilişkin değerlendirme. Bilirkişi raporunda farazi desteğin 18 yaşından itibaren asgari ücret üzerinden gelir elde edeceği varsayımıyla hesaplama yapılmış olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yargıtay 17. HD'nin ilke kararlarına göre; desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki, eşe iki, anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya ayrı ayrı %16 pay ayrılması,

desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe, bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için ayrı ayrı %14 pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya ayrı ayrı 12,5 pay verilmesinin uygun olacağı belirlenmiş olup destek tazminatlarının varsayımsal hesabının bu şekilde yapılması gerektiği açıklanmıştır.Yine, anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5,

anne çalışmıyorsa sadece babadan yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.(YARGITAY 17. Hukuk Dairesi 2017/505E.

2019/9596 K. Sayılı kararı)Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin birinci ve ikinci çocuğu olacağı varsayımıyla ayrılan pay oranlarının yukarıda açıklanan ilke kararında kabul edilen pay oranlarına (düşük hesaplanarak) uygun düşmediği gibi çalışan anne babadan yüzde beş'ten daha fazla olacak şekilde yetiştirme gideri mahsup edilmiş olması ve ayrıca belirlenen tazminat miktarlarına 13 yılın iskonto katsayısı uygulanarak peşin değerinin hesaplanmış olması doğru değildir.

Bilirkişi raporunun bu haliyle hükme esas alınması doğru olmamış, bu yöne ilişkin istinaf itirazları yerinde görülmüştür.

O halde, tazminat hesabının bilirkişiden, -sair kesinleşen hususlar aynen esas alınarak- yukarıda belirtilen ilke ve kurallar dahilinde yapılması istenilerek alınacak ek rapor doğrultusunda sonucuna göre bir karar verilmesi amacıyla HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi amacıyla dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.