İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/1769 K.2022/1236

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 54. maddesi kapsamında, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan güç kaybı tazminatı istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince.

"1-Davanın kabulüne, 2-Sürekli iş göremezlik tazminatı 88.995,74 TL ile geçici iş göremezlik tazminatı 3.873,49 TL olmak üzere toplam 92.869,23 TL 'nin 16/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve davalı sigorta şirketinin sorumluluğu kaza tarihinde geçerli olan poliçe limitleri ile sınırlı olmak kaydıyla davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle. Mahkeme tarafından verilen tazminat miktarının çok az olduğunu, müvekkilinin zararını karşılamadığını belirtmiştir. HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından.

17/04/2015 tarihinde, davalı Sigorta Şirketi'nin ZMS sigortacısı olduğu ... plakalı araç ile davacının sürücüsü olduğu ... plakalı aracın kaza yapması neticesinde, davacının yaralandığı; kazanın meydana gelmesinde, davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu; işbu davada, davacı tarafça geçici ve kalıcı güç kaybı tazminatı talep edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece karara dayanak yapılan 01/10/2019 tarihli bilirkişi raporunda; kazanın meydana gelmesinde davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün % 100 kusuru, davacının ATK raporuyla belirlenen %10.3 oranındaki kalıcı maluliyeti ve 4 aylık iyileşme süresi dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda; davacının, kaza nedeniyle oluşan geçici güç kaybı tazminatının 3.873,49 TL, kalıcı güç kaybı tazminatının ise 88.995,74 TL olmak üzere toplam tazminatının 92.869,23 TL olduğu mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi raporunun yapılan incelemesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği, dosya kapsamına uygun, denetim ve hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu kanısına varılmıştır. Bu nedenle, davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilmemiştir.