İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/1781 K.2022/1275

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkilinin eşi ve tek desteği olan ...'nın 30/03/2010 tarihinde yaya konumunda iken davalı tarafından trafik sigortasıyla teminat altına alınan ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek belirsiz alacak olacak 30.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davalı ... tarafından yapılan ödemenin güncellenmiş tutarı mahsup edildikten sonra kalan 31.809,40 TL destekten yoksun kalma tazminatı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili, güncel verilere göre tazminat hesaplanmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacı tarafın karar tarihi itibarıyla hayatta olup olmadığının araştırılması gerektiğini, ATK'dan kusur raporu alınmadan karar verilmesinin doğru olmadığını, kazanın gerçekleşme biçimine göre sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, dava öncesinde sigorta şirketine müracaat yapılmadan dava açıldığını, hesaplamanın PMF 1931 yaşam tablosuna göre yapılmasının ve teknik faize göre hesaplama yapılmamasının doğru olmadığını, davacının SGK'dan alacağı ücretin düşülmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, 30/03/2010 tarihinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan davacının eşi ve desteği olan ...'nın davalıya trafik sigortasıyla sigortalı bulunan aracın çarpması neticesinde vefat ettiği, davaya konu trafik kazasına ilişkin Pasinler Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/126 Esas sayılı dosyasında keşif neticesi alınan raporda, sigortalı araç sürücüsüne %60, müteveffaya ise %40 oranında kusur izafe edildiği, yapılan yargılama neticesinde 2011/231 Karar sayılı karar ile sigortalı araç sürücüsünün cezalandırılmasına karar verildiği, hapis cezasının ertelendiği,

kararın Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2013/12476 Esas - 2014/3400 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği, eldeki dava dosyası üzerinden alınan 20/12/2018 tarihli kusur raporunun da aynı yönde olduğu, mevcut delil durumuna göre ilk derece mahkemesince benimsenen kusur durumunda oluş, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, kaza tarihi itibarıyla PMF yaşam tablosu ve iskontolama yöntemine göre hesaplama yapılmasında da yasaya aykırılık bulunmadığı,

her ne kadar dava dışı ... tarafından yapılan ödeme tarihindeki verilere göre hesaplama yapılmamış ise de 11 yıl pasif dönem destek süresine göre ödeme tarihi olan 01/05/2011 tarihi itibarıyla 570,22 TL net asgari ücret üzerinden 1/2 pay ve %60 kusur oranı üzerinden prograsif rant yöntemine göre yapılan hesaplamada ödemenin yetersiz olduğunun görülmekte olduğu, SGK yazı cevabına göre davacıya yapılmış bir ödeme bulunmadığı, yargılama sırasında tamamlanabilecek nitelikte olan sigortaya müracaat şartını yargılama sırasında yerine getirildiği ve nüfus kaydına göre halen sağ olduğu görülmektedir.

Bu durumda yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.