İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/2276 K.2022/2104

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 54. maddesi kapsamında, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan bakiye güç kaybı tazminatı istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince. "Davacının davasının kabulüne, 30.701,00 TL maddi tazminatın (sürekli iş göremezlik) 25/07/2017 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; maluliyet raporunun 20/02/2019 tarih ve 30692 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesi gerektiğini, maluliyet raporları arasında çelişki bulunduğunu ve bu çelişki giderilmeden karar verildiğini, ilk raporda maluliyet oranı %1 olduğu halde, hükme esas alınan ATK raporunda %4 olarak belirlendiğini.

25/07/2017 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, yasal faizin dava tarihinden itibaren işletilmesi gerektiğini belirtmiştir. HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından.

08/11/2016 tarihinde, davacının, plakası tespit edilemeyen metrobüse binmeye çalıştığı esnada metrobüsün ani hareket etmesi nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde yaralandığı; dava öncesinde, davalı Güvence Hesabı tarafından davacıya 5.585 TL tazminat ödemesi yapıldığı, davacı tarafça bu ödemenin yetersiz görülerek işbu davada bakiye sürekli güç kaybı tazminatı talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yukarıdaki şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı vekili tarafından her ne kadar yukarıda belirtilen itirazlar ileri sürülerek istinaf kanun yoluna başvurulmuş ise de.

Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerinin somut uyuşmazlıkta uygulanma olanağının bulunmadığı, %1'lik maluliyet oranını belirten raporun, engelli sağlık kurulu raporu olması nedeniyle geçerli bir rapor olmadığı, dolayısıyla raporlar arasında herhangi bir çelişkiden söz edilemeyeceği, faiz başlangıç tarihinin, başvuru tarihinden itibaren 8. iş gününün sonu olarak alınmasının da doğru olduğu kanısına varılmıştır.

Bu nedenle, avalı vekilinin istinaf başvurusundaki iddia ve itirazlar yerinde görülmemiştir. Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.