İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/295 K.2022/673

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 53. ve 56. maddeleri kapsamında, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince. "1-Davacının davalı ...

Sigorta A.Ş ve ...'e yönelik maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, 2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL ve davacı ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 35.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...' den alınıp davacılara verilmesine,Fazlaya ilişkin istemin reddine, "karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davacılar vekili ile davalı ... vekili istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır. Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilleri lehine hükmedilen manevi tazminat miktarlarının çok az olduğunu, taleplerinin tamamen kabul edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin %50 kusurlu olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirtmiştir. HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından. 18/01/2016 tarihinde, davalı ...

Sigorta AŞ.'nin ZMS sigortacısı ve davalı ...'un sürücüsü olduğu aracın, davacıların yakını - desteği (davacı ...'ın eşi ve diğer davacıların babaları) yaya ...'a çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde, ...'ın vefat ettiği; işbu davada davacılar tarafınca, destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 80.000,00 TL, diğer davacılar için ise 50.000,00'er TL manevi tazminat talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince karara dayanak yapılan 24/05/2019 tarihli bilirkişi raporunda; kazanın meydana gelmesinde yaya ... ile davalı sürücü ...'un %50'şer oranında eşit kusurlu oldukları mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi raporunun yapılan incelemesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği, trafik kazası tespit tutanağı ile ceza yargılaması aşamasında aldırılan ATK raporlarıyla örtüştüğü, denetim ve hüküm kurmaya uygun olduğu kanısına varılmıştır. Bu nedenle, davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin istinaf iddia ve itirazı kabule şayan görülmemiştir.

Davacılar vekilinin, manevi tazminatın az; davalı ... vekilinin ise fahiş olduğuna ilişkin itirazına gelince; kazanın oluş şekli, kusur oranları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile TBK'nın 56/2. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacı bir bütün olarak değerlendirildiğinde.

Mahkemece, davacıların her biri için hükmedilen manevi tazminat miktarlarının, manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun düşmediği ve az olduğu kanısına varılmıştır. Bu nedenle, davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin itirazının reddine; davacılar vekilinin bu yöne ilişkin itirazlarının kabulüne ve takdiren her bir davacı için 30.000,00'er TL manevi tazminatlara hükmedilmesi gerekmiştir.