İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2021/2188 K.2025/137

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...

AŞ'ye Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) poliçesiyle sigortalı, dava dışı ...'ün idaresindeki ... plakalı traktör ile seyir halinde iken traktörün kontrolünü kaybetmesi üzerine meydana gelen trafik kazası sonucu dava dışı ...'in hayatını kaybettiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş.

13/04/2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talep ettiği tazminat tutarını davacı ... için 103.053,36 TL, davacı ... için 179.836,93 TL olmak üzere 282.890,29 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 135.407,93 TL destekten yoksun kalma tazminatının 05/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'ya ödenmesine, 76.710,12 TL destekten yoksun kalma tazminatının 05/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e ödenmesine karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda ödemelere ilişkin değerlendirme ile hatalı hesaplama yöntemi kullanıldığını 1.8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, ıslaha konu edilen rakam için ancak ıslah tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini, avans faiz istemi haksız olup reddi gerektiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Yargıtay 17. (kapatılan) ve 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih ve 2019/40 (E) - 2020/40 (K) sayılı kararı sonrasında vermiş olduğu güncel kararları gereğince tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2022/6135 E. ve 2022/10604 K., 2021/16078 E. ve 2022/10550 K., 2021/13398 E. ve 2022/10498 K.,Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2020/2598 E. ve 2021/34 K., 2019/3713 E. ve 2020/2420 K. sayılı kararları).

Bu nedenle, Anayasa Mahkemesi iptal kararı gereğince genel şartlarda belirtilen 1,8 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılması olanaklı değildir. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunun desteğin kaza tarihindeki yaşı, geliri esas alınarak, TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant formülüne göre düzenlendiği ve yapılan ödemenin düşülerek tazminatın belirlendiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle usul, yasa, Yargıtay içtihatları ile belirlenmiş hesaplama yöntemine göre tazminat hesabı içeren aktüerya raporunun hükme esas alınmasında ve sigorta şirketinin poliçe limitiyle sorumluluğunun belirtilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından bu hususa değinen istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir. Ancak, belirsiz alacak davası olarak açılan davada, kazaya karışan aracın, (ruhsat bilgilerine göre) "zirai araç-hususi" olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı aleyhine yasal faize hükmedilmesi gerekirken [Örnek: Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 2016/6102 E. 2019/1345 K., 2016/2654 E. 2018/11892 K. Sayılı kararları] avans faizine karar verilmesi isabetli olmamıştır.