İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2021/286 K.2024/720

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı sürücü ...'ın yönetimindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi bulunmayan ... plakalı traktöre bağlı römorkta yolcu olarak bulunan davacı ...'ın, römorkun sol kapağının bilinmeyen bir neden ile açılması sonucu düşerek ağır biçimde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 100 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 200 TL maddi tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

30/10/2020 günü sunduğu dilekçeyle talep ettiği toplam maddi tazminat tutarını 115.609,57 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne, 12.060,56 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 103.549,01 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 115.609,57 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davalı ... vekili dilekçesinde özetle; maluliyet oranları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu; geçici iş göremezlik kaybından doğan zararın ...'nın sorumluluğunda olmadığını, kaza tarihinde 58 yaşında olan davacının Sosyal Güvenlik Kurumundan (SGK) emekli olup olmadığı tespit edilip, emekli olduğunun belirlenmesi durumunda tazminatın hesaplanmasında pasif dönemin başlangıç tarihinin emeklilik tarihi olması gerektiğini; araç sürücüsünden şikayetçi olmayan davacının ...'na karşı talep hakkının da ortadan kalktığını;

müterafik kusur ve hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılması, ardından da müvekkili kurum tarafından yapılan ödemenin tenzili gerektiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355'inci maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı biçimde yapılan incelemede: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının yaralanmasına ilişkin Manisa Merkezefendi Devlet Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 6/5/2014 gün ve 811 sayılı raporda yer alan %55 engel oranının hangi yönetmelik hükümlerine göre belirlendiğine yer verilmediği dikkate alındığında, 5/7/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi uyarınca adlî tıpla ilgili konularda bilimsel ve teknik görüş bildirmek görevi bulunan Adli Tıp Kurumu (ATK) 2'nci İhtisas Kurulu tarafından,

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Öğretim Üyeleri tarafından düzenlenen 25/8/2017 gün ve 1476 sayılı rapor değerlendirilerek, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre düzenlenen 29/3/2019 gün ve 6647 sayılı raporun hükme esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmış;

belgesiz tedavi gideri niteliğindeki geçici iş göremezlik tazminatının, 6111 sayılı Kanun'un 59'uncu maddesiyle değiştirilen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 98'inci maddesi uyarınca sürücü, işleten ve ZMSS poliçesini düzenleyen sigorta şirketi ile koşullarının oluşması durumunda ...'nın sorumluluğunda olması nedeniyle bu konuya yönelen istinaf nedeni yerinde görülmemiş; dava dilekçesine eklenen SGK Sigorta Primleri Genel Müdürlüğünün 9/9/2013 tarihli yazısının içeriğinde yer alan SGK Hizmet Dökümü bilgilerinde yer alan prim karşılığı çalışılan gün sayısına göre davacının emekli olmadığı kabul edilerek,

60 yaşında emekli olacağı varsayımıyla hesaplama yapılmasının yerinde olduğu kabul edilmiş. 16/12/2012 günü kollukta alınan anlatımında şikayetten vazgeçtiği bildiren davacı ...'ın şikayetten vazgeçmenin sonuçlarına yer verilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73'üncü maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca şahsi haklarından da vazgeçtiğini ayrıca açıkladığına ilişkin belge sunulmadığının anlaşılması karşısında, davalı vekilinin bu konuya yönelen istinaf nedeni yerinde görülmemiş;

davaya konu kaza nedeniyle kolluk tarafından düzenlenen soruşturma belgeleri içeriğine göre, dava dışı sürücü ...'ın davacı ... ile dava dışı ... ve ... adındaki kişileri zeytin toplamak için yönetimindeki traktörle tarlaya götürdüğü sırada kazanın meydana geldiği, böylece hatır taşımasının varlığı için aranan, taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunmaması koşulunun oluşmadığı gözetildiğinde davacı lehine hükmolunan maddi tazminattan hatır taşıması nedeniyle indirim yapılmamasının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

Ancak, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 130'uncu maddesi uyarınca, kamyon, kamyonet, römork ve yarı römorklarda yük üzerinde insan taşınmasının yasak olmasına; ancak anılan maddede öngörülen koşulların yerine getirilmesiyle kamyon, kamyonet, römork ve yarı römorklarda insan taşınmazına izin verildiği;

davacı vekilinin, dava dışı sürücü ...'ın yönetimindeki ...plakalı traktöre bağlı römorkun yolcu taşımaya uygun olduğunu iddia ve ispat etmediğinin anlaşılması karşısında, anılan Yönetmelik maddesinde öngörülen insan taşınması için öngörülen koşullara uygun olamayan traktöre bağlı römorka binerek zararın artmasına katkıda bulunan davacı lehine hükmolunan maddi tazminattan birlikte (müterafik) kusur nedeniyle indirim yapılması, buna göre aktüerya hesap uzmanı bilirkişi tarafından hesaplanan 12.060,56 TL geçici iş göremezlik tazminatından %20 oranında birlikte kusur indirimi yapılıp 9.648,45 TL geçici iş göremezlik tazminatına.

103.549,01 TL sürekli iş göremezlik tazminatından %20 oranında indirim yapılarak 82.839,20 TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmolunması gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.