İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2021/572 K.2023/1535

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

09/05/2017 tarihinde plakası tespit edilemeyen bir aracın yaya olan müvekkiline çarpmak suretiyle yaralanmasına sebep olduğunu, kaza sonrası müvekkilinin hastaneye kaldırıldığını ve uzun süre tedavisinin devam ettiğini, müvekkilinin yasal haklarını kullanmak için yaşanan iş bu kazaya ilişkin tutanakların temini için Jandarma Komutanlığına başvurduğunu, ancak kendisine kazaya ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığına dair tutanak verildiğini, oysa yaşanan kazaya ilişkin birden fazla tanık olmasına,

Sarıkaya Devlet Hastanesinin kayıtlarında trafik kazası olduğu net bir şekilde belirtilmiş olmasına rağmen neden işlem yapılmadığının taraflarınca anlaşılmadığını, müvekkilin malul ve sakat kalmasına yol açan trafik kazasının tümüyle plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün kusurundan kaynaklandığını, müvekkilinin elindeki rapor ve belgelerle maluliyet tazminatının alınması amacıyla davalı Güvence Hesabı’na başvurduğunu, fakat davalı ile yasal süresi içinde çözüm bulunamadığını, bu nedenlerle sakat kalan müvekkili için,

fazlaya dair dava ve talep hakları ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 107/1-2 maddeleri uyarınca ilerde dava harcını artırarak dava değerini yükseltme hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik. 200 TL geçici iş göremezlik, 200 TL geçici bakıcı tazminatı ve 9.600 TL daimi iş göremezlik olmak üzere toplam 10.000 TL tazminatın davalının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek ticari temerrüt faizi-avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile 15.095,39 TL sürekli iş göremezlik, 2.527,31 TL geçici iş göremezlik tazminatının ve 533,25 TL bakıcı giderinin temerrüt tarihi olan 03/05/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Karara karşı davalı vekili, kazanın beyan edilen şekilde gerçekleştiğinin ispatlanması gerektiğini, dosya kapsamında davacının ifadesi dışında tanık beyanı, kamera görüntüsü vs. hiçbir delil bulunmadığını, davacının kazanın 09/05/2017 yılında meydana geldiğini iddia ettiğini,

ancak gerekli başvurusunu 2018 yılında Sarıkaya Komutanlığı'na yaptığını, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, hükme esas alınan maluliyet raporunun usulüne uygun olarak listede yetkilendirilmiş hastaneler tarafından düzenlenebileceğini, tazminat hesabının TRH 2010 tablosu baz alınarak ve 1.8 teknik uygulanarak hesaplanması gerektiğini, kaza tarihinde 18 yaşında olan davacı için geçici işgöremezlik zararının doğduğunun kabulünün hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik taleplerinin ve geçici bakım tazminatının teminat kapsamı dışında olduğunu, bakıcı gideri tazminat hesabının brüt ücret üzerinden değerlendirilebilmesi için,

fiilen bakıcı tutulduğunun ve SGK priminin yatırıldığının ispat edilmesi gerektiğini, müvekkili kurum aleyhine ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilebileceğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.HMK'nin 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.Dosya kapsamından, 09/05/2017 tarihinde, plakası tespit edilemeyen bir aracın davacıya çarparak yaralandığı,

dava öncesinde, davacı tarafından 18/04/2019 tarihinde davalı Güvence Hesabına başvurulması üzerine 22/04/2019 tarihinde davalı tarafından kaza hakkında bir değerlendirme yapılamadığının bildirildiği, mahkemece talimat yoluyla keşif sonrası alınan 30/01/2020 tarihli bilirkişi raporunda ve ATK'dan alınan 30/04/2020 tarihli raporda davacının meydana gelen kazada %70 kusurlu, kimliği belirsiz sürücünün ise %30 kusurlu olduğu belirtilmiş, Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının trafik kazası nedeniyle düzenlemiş olduğu ve dosya içerisine alınan maluliyet raporunda %4 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı,

iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren altı aya kadar uzayabileceği, kaza nedeniyle tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı ihtiyaç süresinin bir ay olduğu tespit edilmiştir.Dosyada mevcut Sorgun Devlet Hastanesinden gelen yazı cevaplarında davacının hastaneye başvuru sebebinin trafik kazası nedeniyle yaralanma olduğu, dolayısıyla davacının hastanede 09/05/2017 tarihli trafik kazası giriş kaydı bulunmaktadır.

21/05/2019 tarihli Jandarmadan gelen yazı cevabı ekinde kaza tarihinde tutanak tutulduğu ancak kazaya ilişkin tespit yapılamadığı belirtilmiştir. 17/12/2018 tarihinde de davacı tarafça Sarıkaya Jandarma Komutanlığına davacı tarafından başvuru yapılmıştır. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin içtihatlarında tazminat hesaplamalarında TRH 2010 tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresinin belirlenmesinde PMF 1931 yaşam tablosuna göre hesaplama yapılması doğru değil ise de PMF 1931 tablosu'nun TRH 2010 tablosundan daha kısa ömür süresi belirlemesi ve davalı lehine olması nedeniyle davalı Güvence Hesabı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf başvurusunda hukuki yararı bulunmamaktadır.Her ne kadar yeni Genel Şartların A.5.b. maddesinde tedavi süresine ilişkin geçici bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik zararının sağlık giderleri teminatı kapsamında olduğu ve bu teminatın da Sosyal Güvenlik Kurumunun (SGK) sorumluluğunda

olduğu, bu nedenle sigorta şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığı açıklanmış ise de. 6111 sayılı Kanun ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 98. maddesinde SGK tarafından karşılanacak tedavi giderleri arasında geçici işgöremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı sayılmamıştır. Bu durumda, SGK'nin sorumluluğu alt norm düzeyindeki genel şartlar ile genişletilemeyeceğinden, sözü geçen ilgili genel şart hükmünün uygulanma kabiliyeti bulunmamaktadır.

Bu durumda davalı sigorta şirketinin geçici iş göremezlik zararlardan sorumluluğu devam etmektedir.İlk derece mahkemesince bu yönde verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Yargıtay ve Dairemizin yerleşik kararlarında vurgulandığı üzere. 18 yaşından küçük olup aktif çalışması bulunmayan çocuk yararına geçici iş göremezlik tazminatı hükmedilemez.

Ancak somut uyuşmazlıkta davacının kaza tarihinde 17 yaş 7 ay 17 günlük olduğu, dolayısıyla raporda hesaplama yapılırken 18 yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılmasının doğru olduğu ve lehine geçici iş göremezlik tazminatı hükmedilebileceği anlaşılmaktadır.

Bakıcı giderine ilişkin olarak yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre aile bireylerine böyle bir yükümlülük yüklenemeyeceği gibi dosyada mevcut maluliyet raporunda belirlenen bakıcı ihtiyacı süresi için davacının başkasının yardımına muhtaç olması nedeniyle brüt asgari ücret üzerinden bakıcı gideri hesaplanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.KTK'nin 99/1. maddesi ile ZMSS Genel Şartları'nın B.2. maddesi uyarınca, davalı Güvence Hesabının, rizikonun ihbar edildiği tarihten itibaren sekiz iş günü içinde tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır.

Bir başka deyişle, sekiz iş gününün bitiminde davalı Güvence Hesabı temerrüte düşmüş olmaktadır. Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafça dava öncesinde davalı Güvence Hesabı'na 18/04/2019 tarihinde başvuru yapılmıştır. Bu durumda, sekiz iş gününün bitimi olan 01/05/2019 temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekmekte ise de istinaf eden taraf açısından bu yöne ilişin hukuki yarar yoktur.