İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2021/845 K.2024/547

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesindeki özetle. 03/07/2015 günü bisikleti davacıya, ... plakalı araç sürücüsü ...'ın çarpması ile yaralandığını, maddi kayıpları olduğunu, ücret karşılığında bakıcı tutulduğunu, davalı ...

16/11/2016 tarihinde 17.639 TL ödemiş ise de yetersiz olduğunu, şimdilik 18.981 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek en yüksek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini 65.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek en yüksek avans faizi ile birlikte işleten ve malik olan sürücü davalı ...'dan tahsilini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının davalılara karşı açmış olduğu maddi tazminat davasının reddine, davacının davalı ...'a karşı açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 20.000 TL'nin 03/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı sürücü ...'ın hız sınırlarını oldukça aşarak 53 metre fren izi bulunduğunu, bu sebeple davacıya kusur isnad edilemeyeceğini, davacının gelirinin asgari ücret olmamasına rağmen emsal ücret araştırması yapılmadan asgari ücret üzerinden esas alındığını, davacının kaza sonrası kalıcı maluliyetinin değerlendirmeye alınmadan karar verildiğini, davacının kusursuz olup maluliyet oranını %51 ve geçici iş göremezlik süresinin 3 aydan fazla olduğunu, kaza sebebiyle zarar gören dişlerinin tedavi giderlerine ilişkin karar verilmediğini, 711 TL hastane harcaması ve 305 TL koltuk değneğinin de tedavi giderine eklenmesi gerektiğini,

kaza sebebiyle bisikleti ve telefonunda kullanılamaz hale geldiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davalı ... vekili, kazaya karışan bisiklet sürücüsü ...in, asli kusurlu eylemleri sebebiyle kazaya sebebiyet verdiğini, asli kusurlu olan davacının manevi tazminat talep etmeye hakkı olmadığını, belirtilen hatalı maluliyet oranını kabul etmediklerini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

HMK'nin 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Karayolları Trafik Kanunu'nda manevi tazminat konusunda özel bir düzenleme yapılmadığından trafik kazası nedeniyle oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat talep edilmesi halinde TBK'da manevi tazminata ilişkin hükümler uygulanacaktır.

TBK'nın "manevi tazminat" başlıklı 56/1.maddesine göre, "Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir." TBK’nin 56/1. maddesi gereğince, hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzur duygusunu doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın miktarı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. Hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminat takdir edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davacının uğradığı zararın kapsamı, davalının sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de göz önünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalara göre, Kazanın oluş şekli, kusur durumu, davacının yaralanması, maluliyet oranı ve iyileşme süresi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, TBK'nin 56/1.maddesi kapsamında davacı lehine verilen manevi tazminat miktarı, manevi tazminat müessesinin amacına ve hakkaniyete uygundur. Bu nedenle davacılar ve davalı vekilinin bu yöndeki istinaf iddia ve itirazı da yerinde değildir.

Mahkemece, alınan 24/02/2020 tarihli kusur raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davacının %60 oranında kusurlu olduğu, davalı sürücünün %40 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş olup, kusur raporu ile Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/705 E. sayılı ceza yargılaması sırasında alınan kusur raporlarının birbiriyle örtüştüğü, kaza tespit tutanağı ve olayın oluşuna uygun düştüğü nazara alındığında kusura yönelik istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Ayrıca, hükme esas alınan maluliyete ilişkin.

Adli Tıp Kurumu'nun 0/02/2019 tarihli raporunda ve İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 02/10/2019 tarihli raporunda, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacının dava konusu kaza nedeniyle meslekte kazanma gücünün azalma oranının % 6.2 olduğu, geçici iş göremezlik süresinin ise 3 ay olduğu bu sürede de bakıcıya ihtiyaç duyduğu yönünde tespit yapıldığı anlaşılmıştır.

Olay tarihine göre uygun yönetmelik hükümlerine göre maluliyet belirlenmiş olması karşısında istinaf itirazları yerinde değildir.

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 24/02/2020 tarihli aktüerya bilirkişi heyet raporunun, davacının %6.2 sürekli 3 ay geçici ve bakıma muhtaç olduğu belirlenen maluliyet oranı, kaza tarihindeki yaşı, pasif dönemde olmasıyla gelirinin asgari ücret esas alınarak düzenlendiği, yapılan ödemede düşülerek kusur oranlarına göre tazminatın belirlendiği aksine ilişkin delil sunulamadığı anlaşıldığına göre usul, yasa, Yargıtay içtihatları ile belirlenmiş hesaplama yöntemine göre tazminat hesabı içeren aktüerya raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Son olarak, davacı kazaya bağlı diş tedavisi gördüğünü, kaza sırasında cep telefonu, bisiklet gibi eşyalarınında zarar gördüğünü, yine tıbbi malzeme kullandığı gibi dolaylı zararının varlığını ve kaza ile illiyet bağını ispat edemediği anlaşılmakla Mahkemenin dayandığı gerekçe ile fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin reddi yerindedir. Davacı vekilinin istinaf itirazlarının reddine karar verilmiştir.