İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2023/2040 K.2024/577

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ...'ın yönetimindeki ... plakalı motosikletle seyir halinde iken, davalı sürücü-işleten ... tarafından park etmenin yasak olduğu caddeye park edilen davalı ... Sigorta AŞ'ye (eski unvanı ...

Sigorta AŞ) Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesiyle sigortalı ... plakalı çekici ile ... plakalı yarı römorka çarparak ağır biçimde yaralandığını belirterek, davacılar için ayrı ayrı 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile her bir davacı için ayrı ayrı 99.000 TL manevi tazminatın, davalı sigorta şirketinin maddi tazminat bakımından poliçe teminat limitiyle sorumlu olması koşuluyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

24/12/2020 günü sunduğu dilekçeyle talep etti maddi tazminat tutarını 175.250,33 TL'ye yükseltmiştir. Davacı vekili 17/5/2022 günü sunduğu tam ıslah dilekçesiyle davacı ...'ın yönetimindeki ... plakalı motosikletle seyir halinde iken, davalı sürücü ... tarafından park etmenin yasak olduğu caddeye park edilen davalı ...

Sigorta AŞ'ye ZMSS poliçesiyle sigortalı ... plakalı çekici ile ... plakalı yarı römorka çarparak ağır biçimde yaralandığını belirterek, belirsiz maddi tazminat davası niteliğinde 4.683,56 TL geçici iş göremezlik, 269.076,30 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 273.759,86 TL maddi tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, her bir davacı için ayrı ayrı 99.000 TL manevi tazminatın davalı ...'ndan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili ile davalı ... vekili cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, maddi tazminat davasının kabulüne, 273.759,86 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı ...'a verilmesine; manevi tazminat davalılarının kısmen kabulüne, davacı ... için 30.000 TL, davacı ... için 20.000 TL, davacı ... için 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile adları geçen davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davalı ...Sigorta AŞ vekili dilekçesinde özetle.

Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından davacı ...'a ödenen geçici iş göremezlik, bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, tedavi ve eczane giderlerinin rücû edilmesi amacıyla müvekkili şirket aleyhine açılan İstanbul Anadolu 19'uncu İş Mahkemesinin 2018/453 (E) sayılı davada, SGK lehine 60.038,86 TL ilk peşin sermaye değerli gelir, 1.482,25 TL geçici iş göremezlik ödeneği, 70.670,88 TL tedavi ve eczane giderinin müvekkili şirketten alınarak SGK'ye ödenmesine karar verildiğini;

kişi başı teminat limitinin 310.000 TL olduğu dikkate alındığında bakiye teminatın 177.808,01 TL olmasına karşın, mahkemece 273.759,86 TL maddi tazminatı hükmolunarak teminat limitinin aşıldığını; sigortalı aracın %40 kusurlu olduğuna ilişkin tespitin hatalı olduğunu; birden fazla değişik oranı gösteren farklı yönetmelikler çerçevesinde düzenlenen maluliyet raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini; müvekkili şirketin kaza tarihinden itibaren işletilen faizden sorumlu tutulmasının da hatalı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Kendisine 18/9/2023 günü tebliğ edilen, istinaf harç ve giderlerinin yatırılmaması nedeniyle istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 1'inci Asliye Ticaret Mahkemesinin 13/9/2023 gün ve 2017/763(E) - 2023/450 (K) sayılı kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan davalı ...'nun istinaf başvurusu inceleme dışı bırakılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355'inci maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı biçimde yapılan incelemede: Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İstanbul Teknik Üniversitesi Ulaştırma Birimi Karayolları ve Trafik Öğretim Üyelerinden oluşturulan bilirkişiler kurulu tarafından düzenlenen raporda; yerleşim yerinde, gece karanlığında aydınlatması çalışmayan yolda, yasağa karşın TIR kamyonunu park ederek yolda seyredecek araç sürücülerini uyarmak üzere herhangi bir tedbir almadan bırakan, böylece trafiği tehlikeye düşüren davalı sürücü ...'nun tali derecede %40 oranında; yasağa karşın sürücü belgesiz araç kullanan ve 20 km./sa. hız sınırlamasına uyması ve seyri sırasında ön ilerisini sürekli ve etkin biçimde kontrol altında tutması,

motosikletin yüksen manevra kabiliyetinden yararlanıp aldığı fren tedbirine ek olarak etkin gidon manevrası yaparak TIR kamyonunun yarı römorkunun arkasına çarpmayı önlemesi gerekirken, bu hususlara riayet etmeyen, mevcut koşullara ve hız sınırlamasına göre aşırı hızla seyreden ve bu nedenle 6 metrelik frenli seyri sonunda duramayıp yarı römorka şiddetli biçimde çarpan davacı sürücü ...'ın ise asli derece %60 oranında kusurlu olduğu bildirilmiş, böylece davacı sürücünün yönetimindeki motosiklet ile davalı sürücü tarafından park edilen TIR ve yarı römorkun kaza sırasındaki konumları ve sürücülerinin davranışları irdelenerek,

olayın meydana gelmesine neden olan kusur oranlarının yasal dayanaklarıyla birlikte, eylemler ile sonuç arasında bulunan nedensellik bağını ortaya koyacak biçimde, dosya kapsamından anlaşılan oluşa, bilimsel ölçütlere, usul ve kanuna uygun olarak saptandığının anlaşılması karşısında, HMK'nin 279'uncu maddesine uygun düzenlenen ve dosya kapsamına uygun somut olgu ve ölçütlere dayanan, yeterli gerekçeyi de taşıyan bilirkişiler kurulu raporunun hükme esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı kabul edilmiştir.

SGK Pendik Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından davacı ...'a bağlanan gelirlerin 1/6/2016 tarihinde geçerli ilk peşin sermaye değerlerinin 100.064,76 TL olduğu bildirilmiş.

İstanbul Anadolu 19'uncu İş Mahkemesinin 2018/453 (E) sayılı yazısı ekinde gönderilen belgelerin incelenmesinde ise, SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının raporunda davacı sigortalı ...'ın 15/2/2016 günü maruz kaldığı sigorta olayının 5510 sayılı Kanun'un 13/1-a/b maddesi hükmüne göre iş kazası olduğu belirtilmiş. SGK vekili tarafından ise davalı iş veren ... ile davalı sürücü ... ve ZMSS poliçesini düzenleyen ...

Sigorta AŞ'ye karşı, sigortalı ...'a maluliyeti nedeniyle bağlanan 100.064,76 TL ilk peşin sermaye değerli gelir ile 2.117,50 TL geçici iş göremezlik ödeneği, 100.956,22 TL hastane gideri ve 2,18 TL reçete masrafı olmak üzere toplam 203.140,66 TL kurum zararının giderilmesi için belirsiz alacak davası niteliğinde 20.314,06 TL'nin tahsili amacıyla davanın açıldığı, anılan mahkemenin 3/6/2021 gün ve 2018/453 (E) - 2021/173 (K) sayılı kararıyla 60.038,86 TL peşin sermaye değerli gelirin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

1.482,25 TL geçici iş göremezlik ödeneği ile 70.670,88 TL tedavi ve eczane giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmış. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması ardından ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması nedeniyle davanın aynı mahkemenin 2023/749 (E) sırasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlık yukarıda yapılan açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde. SGK tarafından davacı ...'a ödenen geçici iş göremezlik tazminatı ile sürekli iş göremezlik tazminatının davalılar ...

Sigorta AŞ ve ...'ndan rücûen tahsili için açılan İstanbul 10 Anadolu 19'uncu İş Mahkemesinin 2023/749 (E) sayılı davasının kesinleşmesinin beklenmesi; geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatlarının rücûen tahsiline karar verilmesi durumunda, rücûya tabi geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatlarının mahsup edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişinin hükme elverişli olmayan raporuna dayanılarak hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Kabule ve uygulamaya göre yapılan incelemede ise; davacı ...'ın 15/2/2016 günü meydana gelen trafik kazasında yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranı ile iyileşme süresinin, Adli Tıp Kurumu 2'nci İhtisas Kurulunun 26/4/2021 gün ve 7682 sayılı raporuyla, amaç ve kapsam olarak tazminat hukuku ilkeleri bağlamında hükümler içeren ve haksız fiile maruz kalan kişideki travmatik lezyonlar ile birlikte meslek veya iş türü, meslek grup numaraları,

iş kolları ve kişilerin yaşlarına yönelik ayrı ayrı cetveller içerdiğinden tıbbi kıyas/takdir metoduna elverişli olması nedeniyle bilirkişi/adli tıp uzmanının yorumuna olanak veren Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre belirlendiği;

bu itibarla davacının geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının Adli Tıp Kurumu 2'nci İhtisas Kurulunun 26/4/2021 gün ve 7682 sayılı raporu dikkate alınarak hesaplanması gerektiğinin anlaşılması karşısında, aktüerya hesap uzmanı bilirkişinin raporunda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre belirlenen meslekte kazanma gücünden kayıp oranına göre hesaplanan geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı yerine, Özürlülük Ölçütü,

Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirlenen %40 engellilik oranına göre yapılan hesaplama seçilerek karar verilmesinin yerinde görülmemiştir.

Diğer yandan, davalı sigorta şirketi aleyhine hükmolunan tazminata 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 99'uncu maddesinin, 1'inci fıkrası ile davaya konu trafik kazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının, tazminatın ve giderlerin ödenmesine ilişkin B.2'nci maddesi uyarınca, rizikonun ihbar edildiği günden başlayan 8 iş gününü kapsayan ödeme süresinin sona erdiği tarihten itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken,

davalı sigorta şirketinin kazanın meydana geldiği 15/2/2016 gününden itibaren sorumlu tutulmasının isabetsiz olduğu sonucuna varılmıştır.