İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2023/2252 K.2024/125

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirkete sigortalı olan ... plakalı kamyonun, 10/08/2016 tarihinde sürücü ...'in idaresinde, kamyonetin kasasında bulunan eşyaların yola düşmesi nedeniyle sürücünün, düşen kasaları yük taşımacılığına yardım amacıyla araçta bulunan davacıların desteğine uzatması esnasında müteveffa ...'in araçtan düşerek vefat ettiğini, olay tarihinden işletilecek avans faiziyle birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, sürücünün, düşen kasaları yük taşımacılığına yardım amacıyla araçta bulunan davacıların desteğine uzatması esnasında müteveffa ...'ın araçtan düşerek vefat etmesi neticesinde gerçekleştiğini, tek satır gerekçe ile yetinilerek rapor tanzim edildiğini, olay ile illiyet bağının ayrıntılı olarak sebep-sonuç ilişkisi içerisinde bir bütün olarak değerlendirilerek rapor oluşturulması gerekirken aksi yönde rapor tanzim edilmesinin hatalı olduğunu, itiraza konu mahkeme kararının aksine, mütevaffanın ölümü trafik kazası neticesinde gerçekleştiğini, zira davaya konu olayın,

davalı şirkete sigortalı olan aracın işletilmesi esnasında meydana geldiğinden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 85/1. hükmü uyarınca davalı sigortacının sorumluluğu bulunduğunu, gerek değinilen doktrin görüşleri, gerekse de Yargıtay kararları karşısında, aracın işletilme halinde olduğunun kabulü ile olayın trafik kazası olarak nitelendirilip, davalı ... şirketinin KTK'nin 85/1. maddesi hükmü uyarınca tehlike sorumluluğu çerçevesinde sorumlu tutulması gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Somut olayda, Dairemiz kaldırma kararı doğrultusunda alınan 09/11/2022 tarihli ve 24/01/2023 tarihli heyet raporlarında ve taraf itirazlarının değerlendirildiği 14/04/2023 tarihli ek raporda;

dava dışı sürücü ...'nın kullandığı ... plakalı aracın yolun kenarında park halinde olduğu bu nedenle sürücüye kusur yüklenemeyeceği, müteveffa ...'ın kendi kusuruyla hareket halinde olmayan aracın kasasından düştüğü, olay(ölüm) ile sürücü davranışı arasında illiyet bağı olmadığı tespit edilmiştir.

Bu durumda Mahkemece alınan kusur raporlarının birbiriyle örtüştüğü ve olayın oluşuna uygun düştüğü, açıklanan gerekçe ile verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından davacıların istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir.