İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2024/429 K.2024/1986

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesinin, davacı ...'ın maddi tazminat davasının kısmen kabulüne, toplam 63.727,66 TL geçici iş göremezlik, sürekli iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatının, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, kask ve motor giysisi ile tedaviden kaynaklanan yol ve yemek giderine ilişkin tazminat talebinin reddine; davacı ...'ın açtığı maddi tazminat davasının reddine;

manevi tazminat davalarının kısmen kabulüne, davacı ... için 5.000 TL, davacı ... için 3.000 TL, davacı ... için de 2.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline ilişkin 27/12/2019 gün ve 2013/107(E) - 2019/1655 (K) sayılı kararı, davalı ...

Sigorta AŞ'nin istinaf başvurusu üzerine Dairemizin 22/3/2022 gün ve 2021/149 (E) - 2022/500 (K) sayılı kararıyla, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kapıcı-kaloriferci mesleğinde çalıştığı belirtilen davacı ...'ın, sürekli ve geçici iş göremezlikten kaynaklanan zararının hesaplanmasında esas alınacak sürekli ve düzenli gelirinin SGK ve işvereninden getirtilecek bilgiler dikkate alınarak belirlenmesi ve hesabın bu şekilde oluşacak gelir durumuna göre yapılması gerekirken,

üçüncü kişileri bağlayıcı nitelik taşımayan belgelere dayanılarak gelir durumunun belirlenmesi suretiyle zararın hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporuna itibar edilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-a/6'ncı maddesi uyarınca kaldırılmasının ardından sürdürülen yargılamada ise ilk derece mahkemesince, 63.727,66 TL maddi tazminatın, davalı ... Sigorta AŞ'nin 37.529,47 TL'den sorumlu olması koşuluyla davalılar ...

Sigorta AŞ ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı ...'ın açtığı maddi tazminat davasının reddine; manevi tazminat davalarının kısmen kabulüne, davacı ... için 5.000 TL, davacı ... için 3.000 TL, davacı ... için de 2.000 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir. Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davacılar vekili dilekçesinde özetle.

2019 yılında geçerli asgari ücret dikkate alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun kabul edilemeyeceğini, zira kamu düzenine ilişkin asgari ücretteki artışların usulî kazanılmış hak oluşturmayacağını; kapıcılık yaptığı iş yerinde geçici iş göremezlik süresinde çalışamamasından ötürü gelir kaybına uğrayan davacının kazanç kaybının tespitinde, yararlanamadığı bahşiş ve diğer ücretlerin hesaplanması gerektiğini;

tazminatın hesaplanmasında SGK tarafından ödenen tüm tutarın mahsup edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, çünkü 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21'inci maddesi uyarınca sigortalıya iş kazası, meslek hastalığı ve hastalıktan kaynaklanan kurum ödemelerinin peşin sermaye değerli gelirinin yarısının rücuya tabi olduğunu; asgari ücret düzeyinden fazla kazancı olan davacının gelirinin, asgari ücret seviyesinde olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmasının hukuka aykırı olduğunu;

hem kaza geçiren eşine de refakat eden hem de eşine destek olmak amacıyla evlere günlük temizlik işçisi olarak gidemeyen davacı ...'ın çalışamadığı günlerde oluşan kazanç kayıpları ve değerinin tespit edilmediğini; davalı sigorta şirketi tarafından verilen itiraz dilekçesinde müvekkili aleyhine olan tüm beyanlara itiraz ettiklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılmasının hukuka ve hakkaniyete uygun olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355'inci maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı biçimde yapılan incelemede: SGK Beşiktaş Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından gönderilen 15/5/2014 tarihli yazıda 4/5/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle istirahatli kaldığı süreler için davacı ...'a ödendiği belirtilen 8.848,55 TL'nin, davalı ...

Sigorta AŞ tarafından SGK'ye 26/8/2013 günü rücuen ödendiğinin anlaşılması karşısında, SGK tarafından davacı ...'a ödenen 8.848,55 TL'nin adı geçen davacı lehine hesaplanan geçici iş göremezlik tazminatından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55'inci maddesinin 1'inci fıkrası uyarınca mahsubuna karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş; dava dosyasına sunulan kanıtların içeriğine göre davacının sürekli iş göremezlikten kaynaklanan zararının gelirinin asgari ücret düzeyinde olduğu kabul edilerek hesaplanmasının yerinde olduğu kabul edilmiş;

aktüerya hesap uzmanı bilirkişi raporunda, Adli Tıp Kurumu 3'üncü İhtisas Kurulunun 10/10/2018 gün ve 8990 rapor içeriğine göre 3 ay süreyle başka birinin yardımına ihtiyaç duyabileceği bildirilen davacı ... için 2.752,05 TL geçici bakıcı tazminatı hesaplanması, davacı ...'ın ise, davacı ...'ın bedensel yaralanması ile nedensellik bağı içinde ortaya çıkan maddi zararının ispatlanamadığının anlaşılması karşısında, davacı ... lehine maddi tazminata hükmolunmamasının yerinde olduğu sonucuna varılmış;

adı geçen davacının sürekli sakatlıktan kaynaklanan maddi zararının, aktüerya hesap uzmanı bilirkişinin rapor tarihine en yakın asgari ücrete göre hesaplaması gerekmekte ise de, davacılar vekilinin ilk derece mahkemesinin 27/12/2019 gün ve 2013/107(E) - 2019/1655 (K) sayılı nihai kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak, anılan nihai kararda belirtilen maddi ve manevi tazminatlara hükmolunmasında isabetsizlik bulunmadığından, davacılar vekilinin bu konuya yönelen istinaf nedenleri de yerinde görülmemiştir.