İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi E.2020/198 K.2020/446

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde taraflar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle haksız olarak “kredi kullanım ücreti” “dosya masrafı” adı altında kesinti yapıldığını, davalı bankanın işleminin haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürerek 10.395,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıdan tahsil edilen masraf ve komisyonların taraflar arasındaki sözleşmeye dayandığını, sözleşme öncesi bilgi formu ile faiz dışı maliyetler bakımından bilgilendirildiğini, davacıya verilen hizmet karşılığı ve bilgisi dahilinde Merkez Bankasına bildirilmiş olan masrafın komisyon listesine uygun olarak tahsil edildiğini, yasal mevzuata uygun olduğunu belirtilerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, kredinin verilmesi için zorunlu olmayan, belgelenmeyen ve makul olmayan bedellerin davalı tarafından davacıya iade edilmesi gerektiği, davacının davasının dosya masrafı yönünden ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.197,50 TL'nin dava tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı tarafa iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı taraflar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ A-Davalı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; davacıya kredinin kullanım koşulları ve kredi kapsamında tahsil edilecek ücretlerin bildirildiğini, işlemin sözleşme hükümlerine ve mevzuata uygun olduğunu, tacir olan davacının davaya konu masrafları ihtirazi kayıt ileri sürmeden ödediğini, tacir olan davalı bankanın bankacılık hizmetleri sebebiyle masraf tahsil etmesine yasal bir engel olmadığını, davacının faiz talebinin de reddi gerekirken kabul edilmesinin doğru olmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.B-Davacı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle;

davacı vekili olarak ara duruşmalara katıldığı halde vekalet ücretine hükmedilmediğini, kararın bu yönden düzeltilmesi gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesinin kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, genel kredi sözleşmesi uyarınca kullandırılan kredi kapsamında dosya masrafı adı altında davacıdan tahsil edilen kesintinin haksız olduğu iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda, taraflar arasında 06.07.2006 tarihli 495.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmesinin akdedildiği, bu kredi sözleşmesi çerçevesinde kullandırılan krediden dolayı “kredi komisyon masrafı” adı altında 5.197,50 TL kesintisi yapılarak davacıdan tahsil edildiği ihtilafsızdır.Dosya kapsamına, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinin tüm sayfalarını ihtiva eden sözleşme örneği sunulmadığından davalı bankanın işleminin dayanağı ve masrafın nasıl bir yöntemle belirlendiği tespit edilemese de, bankacılık hizmetlerine ilişkin olarak müşterilerden hesap işletim ücreti, masraf,

komisyon ve sair adlar altında talep ettikleri ücretlere ilişkin sınırlama getiren tali bir düzenleme bulunmadığından, söz konusu ücretlerde, sözleşme serbestiyeti ilkesi geçerlilik bulmaktadır. Öte yandan tacir olan davacı bankanın, müşterilerine sunduğu bankacılık hizmetleri sebebiyle hizmet bedeli, komisyon, masraf gibi adlar altında münasip bir ücret tahsil etmesine yasal bir engel de bulunmamaktadır ( TTK md 20).

Hal böyle olunca, tacir olan davalı bankanın, tacir olan müşterisi davacıya sunduğu bankacılık hizmetleri/kullandırdığı ticari krediler sebebiyle, hizmet bedeli, komisyon, masraf vs. gibi adlar altında münasip bir ücret tahsil etmesine yasal bir engel bulunmadığından sözleşme, bankacılık mevzuatı ve uygulamaları kapsamında, davacıya kullandırılan kredinin tutarı (495.000 TL), kullandırılan krediye karşılık %1 oranı üzerinden belirlenen kredi tahsis komisyon bedelinin tahsil edildiği,

yapılan bu kesintinin emsal banka uygulamalarına kıyasen de yerinde ve makul ölçülerde olduğu dosyada alınan bilirkişi raporu ile belirlenmiş olduğundan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir. HMK'nın 355.

Maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık ve istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonunda, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından dairemizce esas hakkında yeniden karar verilmek suretiyle davanın reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.