İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi E.2021/863 K.2024/862

Taraflar arasında görülen dava neticesinde ilk derece mahkemesince verilen hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Müvekkil Davacı Şirket ile davalı Şirket arasında imzalanmış olan 04.11.2014 başlangıç tarihli Personel Taşıma Ve Hizmet Sözleşmesi gereği güzergahı günlük fiyat olarak 160,00 TL+KDV ile hizmet verilmiş olduğunu ve buna ilişkin faturanın kesilerek davalı şirkete gönderilmiş bulunduğunu, ancak davalı şirketin faturayı iade ettiğini, bunun üzerine İstanbul ... Noterliği' nin 03.12.2014 Tarih, ...

Yevmiye Numaralı İhtarnamesi ile faturanın davalı şirkete gönderildiğini ve fatura bedeli 7.848,00 TL' nin ödenmesinin talep edildiğini, davalı Şirketin bu ihtardan sonra 09.02.2015 Tarihinde 3.000,00 TL' yi müvekkil davacı şirketin banka hesabına gönderdiğini, bakiye kalan kısım için davalı şirket aleyhine İstanbul ... İcra Müdürlüğü' nün ... E. Sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalı borçlu şirketin Yetki İtirazı üzerine takibin İstanbul Anadolu ...

İcra Müdürlüğü' nün ... E. Sayılı dosyası üzerinden takibe devam edildiğini, davalı şirketin işbu takibe itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini iddia ettiğini ve davanın kabulü ile, davalı takip borçlusu şirketin Haksız İtirazının İptali ile Takibin Devamına, davalı şirket aleyhine %20 İcra İnkâr Tazminatına hükmedilmesini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı üzerine bırakılmasını talep ve dava etmişlerdir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde açıklanan olayların doğru olmadığını ve davacı iddialarını kabul etmediklerini, taraflar arasında iddia edildiği gibi bir Ücret Sözleşmesi bulunmadığını, zira davacı şirketin böyle bir belge ibraz etmediğini, davacıdan kiralanan aracın güzergahındaki ücretin günlük 100,00 TL + KDV olup, müvekkil davalı şirketin bu değer üzerinden ödemesini yaptığını ve davacı şirketin de bu ödemeyi kabul ettiğini, aradan zaman geçtikten sonra keyfi olarak kesilen ve müvekkil davalı şirkete gönderilen faturaların müvekkil davalı şirketçe böyle bir borçları bulunmadığından iade edildiğini savunarak,

haksız ve hukuka aykırı davanın reddine ve Kötü Niyet Tazminatına hükmedilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı şirket üzerine bırakılmasını talep etmişlerdir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstinaf incelemesine konu kararı veren ilk derece Mahkemesince eldeki dava hakkında yapılan yargılama sonunda, "...Mahkememizce yapılan yargılama, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları, tüm dosya kapsamına göre;Dava konusu uyuşmazlık, taraflar arasında 14/11/2014 tarihli personel taşıma ve hizmet sözleşmesinin yapılıp yapılmadığı ve takibe konu edilen faturalardan dolayı davalının bakiye borcunun olup olmadığı varsa miktarı, temerrüde düşüp düşmediği, temerrüt varsa tarihi ve takip tarihine kadar işlemiş faiz miktarından kaynaklanmaktadır.

Davacı vekili taraflar arasında 04.11.2014 başlangıç tarihli personel taşıma ve hizmet sözleşmesi gereği, güzergahı günlük fiyat olarak 160+KDV ile davalı tarafa hizmet verildiğini iddia etmesi ve davalı tarafça ilgili sözleşmedeki davalı şirket kaşesi üzerine atılı imza inkar edildiği için mahkememizce imza incelemesi yapılmak istense de davacı tarafça bilirkişi ücreti yatırılmadığı için inceleme yapılamamıştır.

Dolayısıyla davacı tarafça taraflar arasında yapıldığını iddia ettiği sözleşmedeki davalı şirket kaşesi üzerine atılı imzanın davalı şirket yetkilisine ait olduğu iddiasının davacı vekilince bilirkişi ücreti yatırılmadığı için mahkememizce imza incelemesinin yapılamamış olması sonucunda hem taraflar arasında yazılı sözleşmenin bulunduğu iddiası hem de bu sözleşmede yer alan güzergah günlük fiyatın 160+KDV ücretinin taraflarca kararlaştırıldığı ve tarafları bağladığı iddiası mahkememizce ispat edilememiş olarak kabul edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde 04.11.2014 başlangıç tarihli personel taşıma ve hizmet sözleşmesi gereği 2014 Kasım-2014Aralık-2015Ocak dönemlerine ilişkin hizmet verildiğini ve takip konusu faturaların düzenlenerek davalı tarafa gönderildiğini ve davalı tarafça iade edilmesi üzerine İstanbul ... noterliğinin ... yevmiye nolu ihtarnamesi ile davalıya gönderildiğini bildirmiştir.

Davalı tarafça davacının verdiği hizmetin 1 aylık olduğu ve buna ilişkin bedelinde ödendiği bildirmiştir.Davalı tarafın 1 aylık hizmet bedelini ödediği iddiasına ilişkin olarak bankadan ilgili dekont celp edilmiş, dekontun incelenmesinde davalı tarafça davacı tarafa 09.02.2015 tarihinde,3.000,00TL ödemenin Aralık servis bedeli açıklamasıyla ödendiği anlaşılmıştır.

Davaya esas takip dosyasının sebebi olarak gösterilen faturalar, 2014 Kasım-2014Aralık-2015Ocak dönemlerine ilişkin olup, Aralık ayına ilişkin hizmetin verildiği davalı tarafın kabulünde olup, Kasım ve Ocak ayına ilişkin hizmetin davalı tarafa verildiğinin ispat yükü davacı taraf üzerinde olup dosya kapsamında ilgili fatura dönemlerine ilişkin hizmetin verildiğine ilişkin delilin dosyada bulunmaması sebebiyle ,2014 Aralık ayına ilişkin verilen hizmetin bedelinin ödendiğinin davalı tarafça ispat edildiği,2014 Kasım ve 2015 Ocak ayına ilişkin hizmetin verildiğinin davacı tarafça ispatlanmaması karşısında davanın reddine karar vermek gerekmiş,

davacı takip yapmakta haksız olması nedeniyle inkar tazminat talebinin reddine, davacı takip yapmakta haksız olsa da kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından davalı tarafın kötüniyet tazminat talebinin reddine" karar verilmiştir.Bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; öncelikle imza itirazında bulunan davalı olduğunun için ispat külfetinin davalıda olduğunu, dolayısı ile bilirkişi ücretinin davalı tarafından yatırılması gerektiğini, oysa yerel mahkeme masrafını müvekkiline yükletilmesinin hukuki olmadığını, tarafların her ikisininde tacir olduğunu, basiretli davranmalarının yasa gereği olduğunu, taraflar arasındaki ilişkinin ticari bir işten kaynaklanmakta olduğunu, takip konusu faturanın davalı tarafın ticari defterlerinde mevcut olduğunu, faturanın içeriğine itiraz etmediğini, kabul ettiğini, TTK 23 maddesinde açık düzenleme bulunduğunu,

sonradan taraflar arasındaki imzalan sözleşmedeki imzanın kendilerine ait olmadığını, iddiasının kabul edilir olmadığını, kabul etmemekle birlikte imzanın davalı şirket yetkilisi değilde bir başkasına imzalatmış olmasının da mümkün olabileceğini, asıl olan faturanın içeriğine itiraz etmeyip kabul etmeleri olduğunu, en azından iade faturası kesmeleri gerekirken bunun da yapılmadığını, yerel mahkemenin bilirkişiden 2 defa rapor aldırdığını, her iki raporda da müvekkilinin davalı taraftan alacaklı olduğunu özellikle 30/10/2019 tarihli 2 ek raporda ticaret odasından,

İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Ulaşım Daire Başkanılığı Toplu Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğü, İstanbul Umumi Servis Aracı İşletmeleri Odası'ndan gelen yazılarda müvekkilinin haklılığını ortaya koyduğunu, yerel mahkemenin ihtiyaç duyması halinde gelen emsal ücretlerin (kadr-i Maruf) olduğu konusunda bilirkişi incelemesi yaptırabilir ve masrafını müvekkilden talep edebileceğini, bu incelemeyi yaptırmayarak eksik inceleme ile karar verildiğini, yerel mahkeme kararının usul ve hakkaniyete uygun olmadığını, belirtilen sebepler neticesinde yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını,

davanın kabulüne karar verilmesini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiğini ileri sürmüştür.

GEREKÇE

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 341/2. maddesine göre, 2020 yılı için miktar ve değeri 5.390,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.Eldeki dava itirazın iptali talebine ilişkin olup takiple bağlılık ilkesinin geçerli olduğu, davacı davaya konu İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı takip dosyasında asıl alacak miktarının 4.848,00 TL olduğu ve itiraz üzerine yine bu miktar üzerinden dava açtığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince reddedilen rakam 4.848,00 TL dir. Mahkemenin istinaf incelemesine konu edilen kararı, karar tarihi itibarı ile HMK'nun 341/2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında olup, ilk Derece Mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Miktar olarak kesin nitelikteki karar ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince, karara karşı kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi sonuca etkili değildir.Her ne kadar İlk derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ise de; miktar itibariyle hüküm tarihinde geçerli olan istinaf sınırını geçmeyen bu karara karşı HMK'nın 341/2.maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulamayacağından davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.