İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi E.2023/885 K.2024/266

Taraflar arasında görülen dava neticesinde ilk derece mahkemesince verilen hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili firmanın 2003 yılından bu yana fiziksel engelliler için araç imalatı ticareti ve servisi konularında faaliyet gösterdiğini, bu nedenle engelli akülü araç üretimi gerçekleştirmek üzere aküler kullandığını, davalıdan çeşitli zamanlarda kullanım ve talebe göre aküler satın aldığını, ancak söz konusu akülerin ilk muayene esnasında sağlam gibi görünmelerine rağmen kullanımlarından yaklaşık bir ay aralıklarla fabrikasyon hatalarından ve akülerden kaynaklı şikayetlerden müşterilerine satmış olduğu aküleri iade almak zorunda kaldığını,

müvekkili şirketin söz konusu akülerin ayıplı çıkması ve arıza vermesi sebebiyle satın alınan ürünlere istinaden iade faturası ile davalıya akülerle birlikte iade ettiğini, ilk etapta ayıplı aküler sebebiyle 17/08/2012 tarihinde ... sıra numaralı 4.900,30-TL bedelli iade faturası düzenlediğini, davalının numune istediğini, numunelerin gönderildiğini ancak dönüş yapılmadığını, müşterilerinin iadesi sebebiyle haksız yere mağdur edildiğini, davalı aleyhine Konya 3.Sulh Huk.

Mah. 2012/63 D.İş sayılı tespitinin gerçekleştirildiğini, bu ürünlerin ayıplı olduğunun ortaya çıktığını, davalıya bu hususların defalarca iletilmesine rağmen hiçbir şekilde yanıt alamadığını beyanla ayıplı mallar sebebiyle uğranılan zararın fazla çıkması halinde artırılmak üzere şimdilik 12.303,56 TL'nin tespit tarihi olan 07/11/2012 tarihi itibariyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Bilirkişi raporunun akademik düzeyde hiçbir tespit içermeyen, yüzeysel, ciddi hiçbir bilimsel kritere dayanmadığından gizli ayıp değerlendirilmesinin teknik açıdan mümkün olmadığını, akü cihazlarının incelenmesi gerektiğini, davacının akü cihazlarına yönelik olmak üzere soyut ve hukuki dayanaktan yoksun iddialarda bulunduğunu, davacı tarafın TTK 23/1-c hükmü gereğince muayene ve ihbar yükümlülüğünü yasal süre içinde yerine getirmeyen taraf durumunda olduğunu ve açıkladığı nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstinaf incelemesine konu kararı veren ilk derece Mahkemesince eldeki dava hakkında yapılan yargılama sonunda, " ...delil tespitinde hesaplanan 7.403,26-TL tutarındaki bedelin ise davacının davalıdan aldığı hangi faturaya konu alacak olduğu belirsizdir. Davacının 7.403,26-TL'lik tüketicilerden geldiğini beyan ettiği iadelere ilişkin olarak ne delil tespiti dosyasında ne eldeki dosyada hiçbir delil yoktur.

Hangi tüketiciden hangi tarihte iade olduğu, gerçekten iade olup olmadığı belli değildir.

Mahkememizce yazılan talimata rağmen davacının defterlerini sunmaması ve son duruşmada mevcut dosya kapsamına göre karar verilmesini talep etmesi nazara alındığında mevcut dosya kapsamına göre bu bedelin nasıl belirlendiği, hangi tüketiciye hangi tarihte satılıp hangi tarihte iade edildiği, ne kadarının iade edildiği tamamıyla belirsiz olup, bu yönüyle de davanın süresinde ayıp ihbarı yapıldığı ispatlanamadığından reddine" karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesinin eksik inceleme sonucu hüküm kurduğunu, mahkemece yerinde tespit ile konusunda ehil bilirkişi tayin ederek iade faturaların tespitinin yapılmasının gerektiğini, dolayısıyla ilk derece mahkemesinin gerekçesinde belirttiği şekilde kullanıcı / tüketici sayısının gereğinden fazla olması hasebiyle bu bilgilerin ve envanterin yoğunluğu da göz önüne alındığında fiilen ibrazı mümkün olmayıp ancak müvekkilinin kayıtlarının talimat ile yerinde inceleme yapılarak tüketicilerden iade edilenlerin iade tarihleri ve davalı yana bildirimlerinin bilirkişi marifetiyle tespiti gerektiğini,

tüketicilerden gelen iadeler sonucu gerekli bildirimlerin davalıya sözlü ve yazılı olarak yapıldığına ilişkin tanıklarının beyanlarının durumu ortaya koyacağını, ilk derece mahkemesince bildirilen tanıkları dinlemeden eksik inceleme ile hüküm kurduğunu, yeniden inceleme yapmak üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Hükmün davacı vekili tarafından istinafı üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de İlk Derece Mahkemesince Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 tarih, 2014/12332 Esas, 2014/15444 Karar sayılı yetkisizlik kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde hükmün onama kararı ile kesinleşerek İstanbul Anadolu 3.Asliye Ticaret Mahkemesine gönderildiği ve bu mahkeme tarafından karar verildiği görülmüştür.

HMK 373/4 maddesi gereğince Yargıtay Hukuk Dairesi'nin onama kararı üzerine, ilk derece mahkemesince onama kararına uymak suretiyle karar verildiği, karara karşı temyiz yoluna başvurulacağı belirtilmektedir.

Yine 6100 sayılı HMK geçici 3. Maddesine göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmaya devam edileceği belirtilmektedir.Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 0.10.2014 tarih, 2014/12332 Esas, 2014/15444 Karar sayılı onama kararına uymak suretiyle karar verildiği anlaşılmakla hüküm temyize tabi olduğundan dosyanın temyiz işlemleri ikmal edilmek üzere İlk derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

(Emsal Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2020/3238 E. 2022/1021 K. Sayılı ilamı)