İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2021/1516 K.2024/1027

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİDÜŞÜNÜLD Ü

Tarafların İddia ve Savunmaları: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin TPMK nezdinde ... nolu "... " şeklindeki ibareyi kendi adına tescil ettirdiğini, müvekkili tarafından tescil edilen markanın 06, 35 ve 37. sınıf emtialarda geçerli olarak tescil edildiğini, bunun yanında müvekkilinin yine aynı şekilde "..." ibaresini de ... nolu markayı tescil ettiriğini, davalının ise "..." ibaresini ... başvuru numarası ile tescil ettirdiğini, ayrıca "..." ibaresini de ... sayı ile tescil ettirdiğini, davalının esas ürün olarak metal kelepçe üretimi ve ticareti ile iştigal halinde olduğunu,

ancak TPMK nezdindeki marka başvurularında bu sınıf emtialar için herhangi bir başvuru ve markasının olmadığını, emtia sınıfında metal kelepçelerin de bulunduğu müvekkilinin adına tescilli "..." ve "... " ibareli markaların olduğunu, davalı yanın bu eylemleri kendi adına olan internet sitesinde de kullandığını, taraflarınca Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi nezdinde 2017/21 Değişik İş sayılı dosyası ile tespit talebinde bulunulduğunu, alınan bilirkişi raporu neticesinde,

"..." ibaresinin davalı tarafından marka gibi kullanıldığı hususunun tespit edildiğini ve davalı yanın söz konusu fiillerinin müvekkilinin marka haklarına tecavüz oluşturduğunu ve müvekkilini maddi ve manevi zararlara uğrattığını iddia ederek, davalı yanın müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil eden eylemlerinin ve "..." ibaresinin marka olarak kullanımının durdurulmasını, müvekkilinin uğradığı zararlar için şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin 22/10/1992 tarihinde kurulduğunu, "...

A.Ş" ticaret unvanını 1995 yılında ilan ve tescil ettirdiğini, müvekkili ile davacı arasında 20 yıla dayanan bir rekabet olduğunu, müvekkilinin "..." ibaresinin yer aldığı ticaret unvanını 1995 yılından beri kullandığını, ayrıca müvekkiline ait internet sitesinin de bu yıl kurulduğunu, dolayısıyla davacının müvekkilinin "..." ibaresini kullandığından habersiz olduğunun hiçbir şekilde düşünemeyeceğini, bu nedenle zamanaşımı sürelerinin geçirildiğinin açıkça ortada olduğunu, müvekkilinin hukuka aykırı bir markasal kullanımının söz konusu olmadığını, karton ambalajlarda, fiyat listelerinde,

faturalarda "..." ibaresinin kullanımının tamamen ticaret unvanı kapsamında olduğunu, müvekkili kullanımının davacının markasıyla bir iltibas oluşturmadığını, müvekkilinin dava konusu mallarda tescil ettirdiği markasını kullandığını, markaların benzer olmadığını ve bu nedenle de herhangi bir iltibasa sebebiyet verilmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece. "Davanın REDDİNE," karar verilmiştir.

İleri Sürülen İstinaf Sebepleri: Davacı vekili tarafından süresinde istinaf yoluna başvurulmuş olup, davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkeme kararının gerekçesinde ve atıf yapılan bilirkişi raporunda yapılan davalının tescilli markasının kullanımının müvekkil adına tescilli olan markası ile iltibas oluşturmadığından SMK ve haksız rekabet hükümleri anlamında tecavüz olmadığı değerlendirmesinin somut olayın gerçekleri ile örtüşmediğini,

taraflarınca iddia olunan hususun davalının ticaret unvanındaki "..." ibaresinin markasal bir kullanımla kullanıldığı bu nedenle müvekkil adına tescilli olan "... " ibaresiyle iltibas oluşturduğu olduğunu, ürün kataloglarındaki "..." ibaresinin müvekkili tarafından kullanılan ve tescilli marka olan "... " ibaresindeki harflerin biçimi rengi ile neredeyse birebir aynı olduğunu, ortalama bir tüketici nezdinde karıştırma olacağını, davalının tescilli markalarını tescil ettirdiği markaların kullanımlarının iltibas olup olmadığı hususunun incelendiğini,

davalının tescilli markalarını tescil ettirdiği mal ve hizmet sınıflarında kullanılmasının dava konusu edilmediğini, davalının "..." ibaresini tescil ettirdiği mal ve hizmet sınıfında kullandığını, her iki ibarenin benzer olduğunun tartışmasız olduğunu, bu anlamda iltibas olduğunu, "..." ibaresindeki esas unsurun "..." kelimesi olduğunu, her iki kelimenin yan yana gelerek ve belirlenen renk ve şekil kullanılmak suretiyle ayırt edicilik kazandığını,

davalının "..." ibaresini müvekkilin tescil ettirmiş olduğu sınıfta veya benzer mal ve hizmetler sınıfında markasal bir kullanımla aynı şekil ve renk ile kullanmasının tüketici nezdinde "..." markası ile bağlantı kurmasına neden olacağını, SMK kapsamında marka hakkına tecavüz söz konusu olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İstinafa Cevap: Davalı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; davacının dilekçesinin konusu istinaf dilekçesi olarak belirtilmiş ise de netice ve talep kısmında bilirkişi raporuna itiraz ederek davalarının kabullerini talep ettiğini, yani davacının talep sonucunda ve dilekçe içeriğinde istinaf kanun yoluna uygun bir talepte bulunmadığını, bu halde davacının istinaf dilekçesinin HMK 342/2-F bendine aykırı olduğunu, müvekkilinin ticaret unvanının parçası olan "..." ibaresinin kullanımının marka hakkına tecavüz olmadığının ispatlandığını, bahse konu kutuların firmaları tarafından üretilen metal kelepçelere değil diğer ürünlere ait olduğunu,

davacı tarafın istinaf taleplerinin gerçeği yansıtmadığını belirterek istinaf taleplerinin reddine, yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Gerekçe ve Sonuç:HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede. Dava, davacının tescilli markalarına yönelik tecavüzün durdurulması ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin "... " markasının 06, 35 ve 37. sınıf emtialarda "..." markasının aynı şekilde tescilli olduğunu, emtia sınıfında metal kelepçelerin de bulunduğu, davalının ise "..." ve "..." markalarını tescil ettirdiğini, metal kelepçe üretimi ve ticareti ile iştigal eden davalının markalarının bu sınıf emtialar için tescilli olmadığını, buna rağmen davalı tarafın ''...'' ibaresini marka olarak söz konusu mal ve hizmet sınıfında kullandığını, davalının internet sitesinde de ibareyi aynı emtialarda markasal olarak kullandığını, söz konusu fiillerin marka haklarına tecavüz oluşturduğunu beyan etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "..." ibareli ticaret unvanını 1995 yılında tescil ettirdiğini, internet sitesinin de bu yıl kurulduğunu, davacının zamanaşımı sürelerini geçirdiğini müvekkilinin hukuka aykırı bir markasal kullanımının olmadığını, karton ambalajlarda, fiyat listelerinde, faturalarda "..." ibaresinin kullanımının ticaret unvanı kapsamında olduğunu, davacının markasıyla bir iltibas oluşturmadığını, dava konusu mallarda tescil ettirdiği markasını kullandığını beyan etmiştir.

Davacı markaları; .. sayılı "... Tic.Ltd.Şti+Şekil" ibareli markanın, 06, 35 ve 37. Sınıflarda 27/11/2001 tarihinde davacı adına tescil edildiği , ...sayılı " ...+Şekil" ibareli markanın, 01, 06, 17, 35 ve 37. Sınıflarda 20/06/2007 tarihinde davacı adına tescil edildiği, Davalı markaları; ... sayılı "..." ibareli markanın, 11 ve 20. Sınıfta 11/09/2003 tarihinde davalı adına tescil edildiği,

... sayılı "ŞEKİL" markasının, 06. Sınıfta 22/06/2010 tarihinde tescilli edildiği anlaşılmıştır.Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 2017/21 Değişik İş sayılı dosyasında düzenlenen bilirkişi raporunda, aleyhine tespit istenenin işyerinde, tespit isteyene ait "..." esas unsurlu markayı taşıyan ürünlerin bulunmadığı, ancak ürünlerin paketlendiği karton ambalajlar üzerinde tespite konu "..." ibaresinin markasal olarak kullanıldığı ve kutular üzerinde bağlantı elemanları ibaresinin bulunduğu belirtmiş, davalının belirtilen kullanımları rapor içerisinde fotoğraflanmıştır.

23/03/2021 tarihli bilirkişi raporunda, davalı tarafından 27/11/2001 öncesi kullanımın ispatı açısından sunulan delillerin, davalı açısından eskiye dayalı gerçek hak sahipliği savunmasını destekler nitelikte ve yeterlilikte olmadığı, davacının marka hakkına tecavüz için gerekli iltibasın söz konusu olmadığı,

dolayısıyla davalının tescilli markalarının kullanımı ve tescilli markanın öne çıkarılmış haliyle ticaret unvanının kullanımı şeklindeki eyleminin SMK uyarınca marka hakkına tecavüz ve bağlantılı olarak tazminat koşullarını oluşturmayacağı,yapılan tazminat hesaplamasına göre, davalının 2016-2017-2018 yılı ticari defterlerinin usulüne göre uygun tutulduğu,

davacının talebi olan SMK 151/2-b kapsamında brüt satış karının 987.126,36 TL olduğu ve Türk Borçlar Kanunu 50 ve 51. maddelere göre tazminat miktarı takdirinin Mahkemeye ait olduğu belirtilmiştir.6769 sayılı SMK'da markaya tecavüz fiilleri sayılmış, esasen ticaret unvanının kullanım amacının bir tacirin diğerlerinden ayırt edilmesini sağlaması, markanın ise bir işletmenin mal ve hizmetlerini diğer işletmelerin mal ve hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması amacına hizmet etmesi sebebiyle marka ve ticaret ünvanının fonksiyonları birbirinden farklıdır.

Markasal kullanım halinde markaya tecavüz ve haksız rekabetten söz edilebilecektir. Dosya kapsamına göre, ... ibaresinin davalının eskiye dayalı ticaret ünvanının çekirdek unsurunu teşkil ettiği, davalının ürettiği emtialar üzerinde ''...'' ibaresini marka olarak kullanmadığı, davalının kendisi adına tescilli şekil markasının emtialar üzerinde kullanıldığı,

mahkemece alınan bilirkişi heyet raporu ile tespit edildiği üzere ,davalının şekil markası yönünden benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı , ancak söz konusu ürünlerin ambalajlarında ... ibaresinin ön planda kullanıldığı görülmekle , davalıya ait ... markasının tescilli olduğu sınıflarda uzman bir sektör bilirkişisinin bilirkişi heyetine dahil edilerek davalının ürettiği emtiaların ambalajı üzerindeki kullanımının kendi markasının tescili kapsamında olup olmadığının belirlenmesi bakımından ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği,

dosyada mevcut bilirkişi raporunun bu bakımdan yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşıldığından istinaf talebi yerinde görülmüştür. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK 353/1-a-6 maddesi gereğince kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

30/05/2024