İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2022/282 K.2024/1605

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİDÜŞÜNÜLD Ü

DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalılar tarafından haksız ve hukuka aykırı şekilde kullanıldığı tespit edilen müvekkiline ait "..." markasının 43-01, 43-02, 43-03, 43-04 no.lu sınıflarda 23/01/2018 tarihinde müvekkili adına tescil edildiğini ve tek yetkilisinin ve sahibinin ... Tic. Ltd.

Şti tarafından kullanılmakta olduğunu müvekkilinin markasının ... no'lu tescil ile bu alanda koruma altında olduğunu, müvekkili markasının uzun yıllardan özellikle 1 no.lu davalının da ikametinin bulunduğu Ataşehir bölgesinde hizmet vermekte olup tanınmış ve beğenilen bir marka olduğunu, müvekkili markasının davalılar tarafından tüm görsel ve yazılı mecralarda ve sosyal medyada, internet sitelerinde (http://www...com.tr) haksız ve kötü niyetli olarak kullanılması sebebi ile davalılara ihtarname keşide edildiğini, markanın kullanımına devam edeceklerinin açık şekilde ifade edildiğini,

diğer davalı tarafından ihtarnameye cevap dahi verilmediğini, davalıların müvekkiline ait "..." markasını ayırt edilemeyecek derecede benzeri "..." olarak kullandığını, davalılara ait ... Mah. ... Cad. No:...

Beşiktaş İstanbul adresinde bulunan işyerinde ivedi olarak keşif ve tespit yapılmasına, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitini, durdurulmasını, men'i, davalıların haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin önlenmesini, müvekkillerinin tecavüz dolayısı ile uğradığı zarar sebebiyle şimdilik 10.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince maddi ve manevi tazminat talebi yönünden dosya tefrik edilmiş ve mahkememizin 2019/113 Esas 2019/38 Karar sayılı kararı ile davanın Harçlar Kanunu 30/32 Maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin kullandığı markanın müvekkili şirket adına tescilli olduğunu, markanın haksız ve hukuka aykırı bir şekilde kullanılmasının söz konusu olmadığını, müvekkili şirketin dava konusu markanın dışında "..." markasının da sahibi olduğunu, bu markanın tescil tarihinin, davacı markasının tescil tarihinden çok önce 11.04.2017 tarihi olduğunu, müvekkili şirket adına uygun olarak,

ilk önce "meşhur bir döner dönerde 1 numara" markası için başvurmuş ve tescil belgesi alındığını, daha sonra da dava konusu marka için başvurmuş ve tescil belgesi alındığını, müvekkili şirketin davacıların "..." markasını tescil ettirmelerinden çok önce, "..." markasını tescil ettirmiş ve kullandığını, müvekkili şirketin "..." markası için başvuru yaptığı tarihte, davacılara ait markanın tescil ve ilan edilmemiş olduğunu, müvekkili şirketin kötü niyeti sözkonusu olamayacağını, müvekkili şirket görsellerinde;

marka tescil belgesine uygun olarak "..." markasını kullanmakta olduğunu, müvekkilinin kullandığı tüm görsellerde tescil belgesine uygun olarak, sadece "..." değil, tescil belgesinde kullanılan tüm kelimelerden oluşan bir görsel kullanmakta olduğunu, tarafların markalarının birbirinden çok farklı olduğunu, www...com.tr alan adının müvekkili şirkete ait olduğunu, davacı şirketin, www...com.tr alan adını almak için hiçbir girişimde bulunmadığını beyan ederek, haksız davanın reddine, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davacı tarafa yüklenmesine, karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinin içeriğinde davalıların ( özellikle 1 nolu davalının ) internet kullanımlarının ayrıntılı şekilde açıklandığını, mahkeme huzurundaki taleplerine istinaden site üzerinde bilirkişi incelemesi yapıldığını, bu sebeple sosyal medya kullanımlarının davaya dahil edilmediği iddiasının dinlenebilir olmadığını, Davalının ısrarla yeniden tescil yoluna gittiği markayı ve logoyu değil, müvekkilinin itirazı üzerine reddedilen marka başvurusunu yani müvekkilinin markasının aynısını kullanmaya devam ettiğini, bir nolu davalı yönünden davaya konu markanın iltibasa konu olduğunu,

böylelikle müvekkili şirketin marka haklarının ihlal edildiğini, İki nolu davalının müvekkili şirket tarafından keşide edilen ihtarnameye istinaden değişikliğe gittiğini, ihtarname keşide edilmeden önceki dönemde dosyaya sunulan internet sitesi görselleri, şube fotoğrafları ile de sabit olduğu üzere o tarihe dek müvekkili şirketin tescilli markasını kullanmaya devam ettiğini, bu durumda yerel mahkemece gerekçeli kararda geçen "kasa fişine itibar edilmeyeceği'' hususunun hukuken kabul edilemeyeceğini, bu fişin iki nolu davalının müvekkili şirket markasını kullandığının en açık göstergesi olduğunu,

ayrıca site üzerinde yapılanm incelemelerde bu şubeye yapılan atıflarda da markaya tecavüzün açıkça ortada olduğunu beyan ederek, Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dava; marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile men ve ref'ine yönelik olup, davacı; davalıların müvekkiline ait "..." markasının ayırt edilemeyecek derecede benzeri olan "..." markasının davalılarca tüm yazılı ve görsel mecralarda, sosyal medya hesaplarında ve internet sitelerinde kullanıldığını iddia etmiş, Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

Davalı adına ... başvuru numarası ile " ... numara" markası için 11/05/2018 tarihinde 29. Sınıf alanlarında marka tescil başvurusunda bulunulduğu, 27/08/2018 tarihinde ... no.lu marka ilan bülteninde, 31/05/2019 tarihinde ... no.lu tescil yayın bülteninde yayınlandığı, 09/04/2019 tarihinde tescil edildiği, hakların davalı ...

A.Ş. ' ye ait olduğu, markanın işler durumda olduğu, davacı adına ... başvuru numarası ile "..." markası için 43. Sınıfta 23/01/2018 tarihinde başvuru yapıldığı, 12/02/2019 tarihinde .... Marka yayın bülteninde yayınlandığı, 30/11/2018 tarihinde ... no.lu marka tescil bülteninde yayınlandığı, 11/10/2018 tarihinde tescillendiği, hakların tespit isteyen taraf "..." ya ait olduğu anlaşılmıştır.

Toplanan delillere ve bilirkişi raporundaki tespitlere göre; aynı Mahkemenin 2019/110 Esas, 20201/50 Karar sayılı dosyasında görülen davada, eldeki davanın davacıları tarafından, yine eldeki davanın bir no'lu davalısı ... ve dava dışı ... (işletme yetkilisi) aleyhine aynı iddialarla ve aynı taleplerle dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine dosyanın Dairemizin 2024/29 Esasına kaydedildiği ve inceleme sırası beklediği anlaşılmış olup, bu davada keşif yapılan işyeri adresinin farklı olduğu, dolayısıyla her iki davaya konu fiillerin farklı olduğu,

ihlal dönemlerinin de farklı kabul edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Mahkemece her ne kadar, dava dilekçesinde, davaya konu edilen tecavüz iddiasının, davalılardan ...'nın iş yerinde yapılan tecavüz fiili ile sınırlandırıldığı ve talebin de bu iş yerinde yapılacak tespitler neticesi tecavüzün tespiti, önlenmesi ve men'ine ilişkin olduğu, davalıların internet sitesindeki kullanımlarının tecavüz teşkil ettiğine ve tecavüzün önlenmesine yönelik herhangi bir talebi olmadığı gibi, Mahkemenin 2019/110 Esas sayılı dava dosyasında davalılardan ... A.Ş.

Adına yine ... markasına tecavüzde bulunulduğu iddiasıyla açılan davada iş bu davada konu edilmeyen internet ve sosyal medya hesaplarında kullanımları nedeniyle karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dava dilekçesi incelendiğinde; davacı markasının davalılar tarafından tüm görsel ve yazılı mecralarda ve sosyal medya hesaplarında, internet sitelerinde ( http://www. ....com.tr) kullanıldığı iddiasının ileri sürüldüğü, Mahkemece iddianın değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğü, bu nedenle söz konusu iddia değerlendirilmeksizin karar verilmiş olmasının hatalı olduğu,

kararın yanılgılı değerlendirme ile eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, ilk derece mahkemesince esasa münhasır delil toplanmadan, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesinin, usul ve yasaya aykırı olması ve ilk derece mahkemesi kararının tüm istinaf sebepleriyle birlikte değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında, istinaf istemine konu karara yönelik denetim yapılması mümkün bulunmamakla 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6 maddesi gereğince davacının istinaf başvurusunun kabulüne karar vermek gerekmiştir.

10/10/2024