İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi E.2024/1559 K.2024/1265

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı şirket arasında taşlama sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme gereğince hizmetlerin yapıldığını ve faturaların kesildiğini, kesilen faturalar gereğince biriken ödemelerin davalı tarafından gecikmeli de olsa ödenmeye devam ettiğini, davacı müvekkilinin daha önceki ortağı olan...-... isimli şahıs şirketinin 15/12/2014 tarihinde yapmış olduğu yazılı virman başvurusu ile 36.214,20-TL tutarındaki davalı firmadan alacağının da ...Ltd.

Şti'ne virman yapılması talebinde bulunduğunu ve ...

A.Ş. tarafından bu rakamın davacı müvekkili hesaplarına geçirildiğini, cari hesaba göre bu zaman kadar verilen tüm hizmetlerin karşılığındaki faturalar ve virman yapılan rakam mahsup edildikten sonra çıkan ve icra takibi konusu olan 78.935,01-TL bakiye alacak davalı şirket tarafından ödenmeyince ...sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, ancak borcun 43.064,89-TL'lik kısmı hariç itiraz edildiğini, itiraz edilmeyen kısım ödenmiş ancak bakiye 35.870,12-TL alacaklarının bulunduğunu, davalı tarafın itiraz ettikleri kısım için takibe devam edebilmek için itirazın iptali davası açtıklarını,

davalarının kabulüne ve %20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: sözleşmede davayı görmeye yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunun belirtildiğini, mahkememizin yetkisiz olduğunu bu nedenle öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini, davacının dava dilekçesindeki tüm iddia ve taleplerinin haksız, mesnetsiz, usule, yasaya aykırı olup, reddinin gerektiğini, sözleşmeye göre müvekkili ...'nun ürettiği ham döküm parçalarını ...'nun ambarından sayarak teslim alacak, bu parçalar üzerinde kendi tesisinde Taşlama Ameliyesi işlemini yapacak,

işin bitmesi üzerine parçalar sayılarak sakat/hatalı olan parçalar ile taşlaması tamamlanmış parçalan ayrı ayrı irsaliyeler ile ...'ya geçici olarak teslim edeceğini, faturalandırma taşlama işi sonucu kesin kabul edilen, sağlam/kullanılabilir nitelikteki parçalar için yapılmakta olduğunu, faturalar hakediş faturası adı altında düzenlenmekte olup tüm bu işlemler aylık olarak yapıldığını, davacının müvekkili ...'ya verdiği hizmet karşılığı fatura düzenlediğini, ancak cari hesaba göre 78.935,01- TL alacaklı olduğunu,

bu miktarın 36.214,20-TL'lik kısmının ...-... isimli şahıs firmasının alacağının müvekkili ... tarafından virman yoluyla davacı ...'nin alacağına kaydedilmesiyle oluştuğunu, bu miktar üzerinden başlatılan icra takibinde 35.870,12-TL tutarındaki kısma itiraz edildiğini, davacımn tüm bu iddiaları gerçek dışı ve taraflarca imzalanan ve bugüne kadar gerçekleştirilen faturalandırma/hakediş ödemesi uygulamasına açıkça aykırı olup, kötü niyetli ve haksız kazanç elde etme amacını taşıyan iddialar olduğunu,

davacının kendisine teslim edilen parçaları işleyerek "geçici teslimini" gerçekleştirmesi üzerine ...'nun yaptığı kontroller sonucu ayıplı/hatalı/bozuk olanlar haricinde taşlaması tam olarak yapılmış/kullanabilir kabul ettiği parçalar sayılarak davacıya bildirilmekte, davacı ... de bu sayıdaki parça mal için fatura düzenlediğini, davacının müvekkil şirketten hiçbir hak ve alacağı bulunmamakta olup, davacının bugüne kadar süregelen iş ilişkisindeki iade faturalarının bir kısmını haklı ve hukuki: hiçbir gerekçe sunmaksızın sözleşmeye,

usule ve yasaya aykırı şekilde kabul etmemesi ve bir kısım faturalarda da yanlış alacak miktarı girmesi nedeniyle alacaklı olduğunu iddia etmesi kabul edilemeyeceğini beyan etmiş, dilekçesinde vs açıklamalarda bulunarak sonuç olarak; haksız mesnetsiz, usule, yasaya aykırı, kötü niyetli davanın reddine, yargılama masrafı ile avukatlık ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ'NİN KALDIRMA ÖNCESİ VE SONRASI KARARLARI İLE DAİREMİZİN KALDIRMA KARARI :Mahkemenin 12/11/2019 tarihli 2017/188 Esas Esas 2019/1121 Karar sayılı gerekçeli kararında; kanıtlamayan davanın reddine, karar verildiği, davacı vekilinin istinafa başvurduğu görülmüştür.Dairemizin 10/05/2023 tarih 2020/1509 Esas 2023/747 Karar sayılı kaldırma kararı ile Davacı tarafça, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre her ay düzenlenen 2014 ve 2015 yılına dair faturalar delil olarak sunulmuştur.

Taraflar arasında davacıya ait şahıs şirketinin 15/12/2014 tarihinde davalıdan olan 36.214,20TL alacağının davacıya virman yapılması talebinde bulunduğu ve bu alacağın taraf defterlerine işlendiği hususunda ihtilaf yoktur.

Davalının cevap dilekçesinin ekinde bulunan faturaların ve maillerin incelenmesinde; davalı tarafından 31/08/2015 tarihli davacının Ocak 2015 hakedişine göre 5.567,00TL+KDV hakediş iade faturası, Şubat 2015 hakedişine göre 2.316,00TL+KDV hakediş iade faturası, Mart 2015 hakedişine göre 7.941,00TL+KDV hakediş iade faturası, Nisan 2015 hakedişine göre 2.775,00TL+KDV hakediş iade faturası, fiyat fark faturası hataları nedeniyle 76,40TL+KDV faturası, Mayıs 2015 hakedişine göre 3.479,00TL+KDV hakediş iade faturası düzenlendiği,

11.14TL+KDV fiyat hata fark faturası, Haziran 2015 hakedişine göre 3.362,00TL hakediş iade faturası, 14,40TL Fiyat hata fark faturası, Temmuz 2015 hakedişine göre 870TL+KDV, 31,76TL+KDV fiyat hata fark faturası düzenlenmiştir. Bu faturaların düzenlendiği 04/09/2015 tarihli mail ile davacıya bildirilmiş, davacı cevabi mailinde bu faturaları kabul etmediğini, zarara uğradığını bildirmiştir.

Somut olayda, davalı taraf davaya konu 2015 ocak ila ağustos ayına ait faturaları, ticari defterlerine kaydetmiş ancak son fatura tarihi olan 20/08/2015 tarihinden dahi 11 gün sonra 31/08/2015 tarihli tüm aylara ilişkin ayrı ayrı hakediş iade faturaları ve fark faturaları düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtilen Yargıtay içtihatları dikkate alındığında; davalı taraf, ticari defterlerine kaydettiği faturalara süresinde itiraz etmediğinden, düzenlenen hakediş iade faturalarının ve fark faturalarının hesaplamaya esas alınamayacağının kabul edilmesi gerekmektedir.'' gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusun kabulü ile dairemiz kararına uygun şekilde yargılama yapılamak ve yeniden bir karar verilmek üzere kaldırma kararı verilmiştir.Dairemizin kaldırma kararında sonra yapılan yargılama sonucunda mahkemece, hükme esas alınabilir nitelikte bulunan bilirkişi raporu doğrultusunda,

''davacının davalı tarafta 17.661,10 TL alacaklı gözüktüğü ancak davalı tarafın sekiz günlük süre içerisinde iade etmesi gerektiği halde süresi geçtikten sonra düzenlenen iade faturaları dışlanarak yapılan bilirkişi hesaplamasında davacı tarafın davalı tarafta 71.504,52 TL alacaklı bulunduğu görülmüştür.

Davacının 78.935,01 TL olarak davalı aleyhinde takip başlatığı görülmüş ise de, alacağının yanlız 71.504,52 TL kısmının defterlerinde gözüktüğü 7.430,49 TL alacağının davacı defter ve belgelerinde bulunmadığı, alacağının 7.430,49 TL lik kısmını ispat edemediği anlaşılmaktadır. Davacı defter ve belgeler doğrultusunda ispat ettiği 71.504,52 TL alacağından davalı yanın yapmış olduğu 43.064,89 TL ödemenin mahsubu neticesinde davacının dava tarihi

itibariyle 28.439,63 TL bakiye alacağının bulunduğu anlaşıldığından'' gerekçesi ile davanın kısmen kabulü yönünde, alacak niteliği itibari ile likit ve belirlenebilir olduğundan inkar tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili yasal süresi içinde sunmuş olduğu istinaf dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE GEREKÇE

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında inceleme. 6100 sayılı HMK'nın 355.maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılmış, kamu düzenine aykırılık olup olmadığı ise re'sen gözetilmiş ayrıca HMK'nın 357. maddesindeki "İlk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunma istinafta dinlenemez ve istinafta yeni delillere dayanılamaz" kuralı nazara alınmıştır.

Dava, tacirler arası hizmet sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir. Dairemizin kaldırma kararı uyarınca mali müşavir bilirkişiden alınan raporda özetle.

Dava konusunun, taraflar arasındaki sözleşmeden oluşan cari hesap alacağının tahsili amacıyla yürüttüğü takibe yapılan itirazın iptali talebinden ibaret olduğu, Davacının 2014 ve 2015 yılı ticari defterlerinin lehine delil niteliğinin bulunduğu, Davacının ticari defterlerine göre; takip tarihi (06.01.2016) itibariyle davacının davalıdan 17.661,10 TL alacağının bulunduğu, Davalının 2014 yılı ticari defterlerinin lehine delil niteliğinin bulunduğu 2015 yılları ticari defterlerinin lehine delil niteliğinin bulunmadığı, Davalının ticari defterlerine göre; takip tarihi (06.01.2016) itibariyle davalının davacıya borcunun bulunmadığı,

Davacı yanın takip tarihi itibariyle ticari defterlerine göre 17.661,10 TL alacağının bulunduğu tespit edilmekle birlikte, takip tarihi itibariyle davalı yanın ticari defterlerinde istinaf kararı ışığında davalı yanın düzenlemiş olduğu 31.08.2015 tarihli iade faturalarının kabul edilmemesi halinde 71.504,52 TL borçlu olduğu, Davalı yanın ticari defterlerine göre takip tarihi(06.01.2016) itibariyle (iade faturaları haricinde) 71.504,52 TL borçlu olduğu, Davacı yanın takip tarihi itibariyle 78.935,01 - 71.504,52 = 7.430,49 TL alacak iddiasının davacının ispatına muhtaç olduğu, Neticeten.

Sayın Mahkemenin davacının takip tarihi(06.01.2016) itibariyle toplam alacağının 71.504,52TL olduğu takip sonrası yapılan 43.064,89 TL tutarındaki ödemenin mahsubu neticesinde dava tarihi itibariyle davalı yandan 71.504,52-43.064,89 = 28.439,63 TL alacaklı olduğunun kabulünün gerekeceği kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

Davalının istinaf itirazında belirtildiği hususların, dairemizin kesin olan kaldırma kararında değerlendirildiği, davalı tarafın, ticari defterlerine kaydettiği faturalara süresinde itiraz etmediğinden, düzenlenen hakediş iade faturalarının ve fark faturalarının hesaplamaya esas alınamayacağının kabulü gerektiği, davacının bilirkişi tarafından tespit edilen alacağından 43.064,89-TL ödemenin mahsup edildiği, mahkemece dairemizin önceki kaldırma kararında ifade edildiği şekilde somut delillere uygun, denetlemeye ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılan rapora göre hüküm kurulması doğru olmuştur.

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin istinaf başvurusu yerinde olmadığı anlaşılmakla, HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1.b.l bendi uyarınca ESASTAN REDDİNE,2-Davalı tarafından yatırılan 1.169,40 TL istinaf başvuru harcının Hazineye irat kaydına,3-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL istinaf karar harcından, davalı tarafından yatırılan 485,70 TL'nin mahsubu ile bakiye 58,10 TL'nin karar kesinleştiğinde davalı tarafa iadesine,4-İstinaf yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına,