İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2022/555 K.2023/1277

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı ... vekili; davalı şirket ile 06.05.2015 tarihinde mühendislik sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmenin 9'uncu maddesine göre 06.05.2015 düzenleme tarihli ve 06.11.2015 vade tarihli 17.500,00 TL tutarlı teminat senedi verdiklerini, sözleşmeye göre edimlerini yerine getirdikleri halde teminat senedinin iade edilmediğini, bu teminat senedi nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine ve senedin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya süresi içerisinde cevap vermemiştir. Mahkemece; davalının kendi kusurlu hareketi sonucunda kesin kabulün gerçekleşmesini engellediği ve buna dayanarak da davalının teminat bonosunun iadesini gerçekleştirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili istinafında; tahkikat aşamasına geçilmeden senet aslının 26.03.2018 tarihli beyan dilekçesi ile mahkemeye sunulduğunu, davanın konusuz kaldığını, AAÜT'ye göre delillerin toplanmasından önce dava kabul olursa vekalet ücretinin yarısına hükmedileceğini, yapılan yargılama giderinin de yarısına hükmedilmesi gerektiğini, karar ve ilam harcının üçte birine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir.

Davacı yüklenici, davaya konu eser sözleşmesi kapsamında, davalı iş sahibine teminat senedi verdiğini, işin tamamlanarak davalıya teslim edilmesine rağmen teminat senedinin iade edilmediğini iddia ederek, bu teminat senedi nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine ve senedin iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece senedin davacıya iade edilmesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ise, senedin aslının sunulduğunu, davanın konusuz kaldığını belirterek yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücreti yönünden istinaf talebinde bulunduğu görülmüştür.

Davalı vekili ilk defa istinaf aşamasında, dava+ya konu senedi mahkemeye ibraz ettiğini, bu nedenle davanın konusuz kaldığını belirterek, sadece harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden istinaf talebinin olduğunun anlaşılmasına göre; davalının bu beyanı borcu sona erdiren vakalardan olup, mahkemece davanın konusuz kaldığından, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kararın bu gerekçeyle kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulması ve davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b-2. bendi gereğince kaldırılarak davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dava konusu senedin yargılama aşamasında iade edilmiş olması nedeniyle davacının dava tarihi itibariyle haklı olduğunun anlaşılmasına göre yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden davalının sorumlu olduğuna dair yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.