İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2022/810 K.2024/1066

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı yüklenici, davalı iş sahibi ile çorap imalatı sebebiyle ticari ilişkileri olduğunu, davalının çorap imalatı hizmeti almasına rağmen bedelini ödemediğini , fatura kestiklerini davalının faturaya itiraz etmediğini ancak bedelini ödemediğini takip başlattıklarını belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı iş sahibi, davacı tarafından üretilen malların ayıplı olduğunu ve süresinde imalat yapılmadığını, ürünü alan firmaların reklamasyon faturası düzenlediklerini bunu da yüklenici firmaya yansıttıklarını, 3 adet iade faturasının davacı tarafından iade edildiğini, davacı tarafın kendilerine cari hesapta 9.863,00 TL borçlu olduğunu iddia ederek davanın reddini istemiştir. Mahkemece.

3 adet iade faturasından 10.03.2018 tarihli ... nolu iade faturasının haklılığının davalı tarafça ispatlanamadığı ancak 24.03.2018 tarihli ... nolu 30.03.2018 tarihli ... nolu reklamasyon faturalarının davacının geç teslimi sebebi ile artı nakliye bedellerinin yansıtılmasından ibaret olduğu ,davalı tarafın davacı tarafa ürün teslim zamanlarını mail yolu ile ilettiği ancak davacının belirlenen günde teslimatı yapmadığı bu hali ile iki adet reklamasyon faturasının yerinde ve haklı olduğu gerekçesiyle davalının tespit edilen zararından davacının alacağı mahsup edilerek kalan miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Davacı vekili istinafında, ayıp ihbarının noter kanalı iadeli taahhütle mektup yada telgraf ile yapılması gerektiğini, teksit mühendisi bilirkişisinin raporunun yetersiz olduğunu tanıklar beyanlarında teslim tarihi belli olması yönünde beyanda bulunmadıklarını, geç teslimden kaynkalı reklamasyon faturası düzenlenmesinin hukuken geçerli olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davalı vekili istinafında, rapora itirazlarının karşılanmadığını , icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kötü niyet tazminatı verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir.

Davacı yüklenici, davaya konu takiple fatura dayalı bakiye iş bedeli alacağı talebinde bulunmuş, davalı iş sahibi ise, işin süresinde teslim edilmediğini, ayıplı yapıldığını bu nedenle 3 adet reklamasyon faturası düznlediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ayıplanın ispat edilemediği, işin süresinde teslim edilmemesi nedeniyle davalı iş sahibinin 73.528,13TL alacağı bulunduğu tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı aleyhince icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.Dosya kapsama incelendiğinde; davacı yüklenicinin talep edebileceği iş bedelinin usulünce belirlendiği, ayıpların davalı iş sahibi tarafından ispatlanamadığı, işin geç tesliminden kaynaklanan zararla ilgili hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen kararda bir yanlışlık bulunmamaktadır.

Ancak davacının alacağı, gecikme nedeniyle uğranılan zarar mahsup edilerek belirlendiğinden likit olmadığı gözetilerek icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin icra inkar tazminatı yönünden kabulü ile, yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b-2. bendi gereğince kaldırılarak icra inkar tazminat talebinin reddine dair yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.