İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2024/1064 K.2024/1153

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 2022/208 E - 2023/394 K sayılı kararıyla, istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. Bendi gereğince karar kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmiş olup, bu karara karşı davalı vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu neticesinde Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2023/2755 E - 2024/1600 K sayılı 20.05.2024 tarihli kararıyla Dairemiz kararının bozulması üzerine HMK'nın 373/3. Maddesi gereğince duruşma açılarak yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların, davalının yapmış olduğu ...

Otel Renovasyonu kapsamında yapılacak olan “90 adet connection odadan ibaret Truva evleri” ile Superior ve Executive villarının söküm işleri ile sökülen malzemelerin gösterilen yerlere taşınması konusunda 25.12.2013 tarihinde anlaştıklarını ve buna ilişkin sözleşme imzaladıklarını, bu sözleşmeye konu olan işlerin yapılıp tamamlandığını, sözleşmede belirtilen kar oranı taraflarca karşılaştırılmadığı için, bu kısma ilişkin müvekkilin ücretlerinin de belirlenmediğini, taraflar arasında asıl sorunun sözleşmenin "işin bedeli ve ödeme düzeni" başlıklı 5.maddesinde belirtilen, “bedelin belirlenmesinde oluşan maliyetler işverene sunulacak,

tarafların üzerinde mutabık kalacağı kar oranı belirlenerek işin bedeli tayin edilecektir” hükmüne rağmen taraflarca kar oranı konusunda mutabakat sağlanamadığını, işin teslimi üzerinden uzun süre geçtiğini, otelin faaliyetlerine devam ettiği halde, müvekkilin asıl alacağı ve bu ticari işi yapma nedeni olan ticari kazancı yani karının ödenmediğini, bu sebeple davalıya karşı kar oranlarının belirlenmesi için dava açıldığını, İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/1077 Esas 2018/601 Karar sayılı dosyasıyla kar oranı belirlendiğini,

gerekçeli kararda kar oranı belirlenirken KDV'nin de hesaplandığını ancak mahkemenin talep olmadığı için KDV'ye hükmetmediğini. İstanbul 3 ATM'ce verilen kararın istinaf incelemesi sonucu kesinleştiğini, anılan mahkemece belirlenen ve kesinleşen 526.788,12-TL KDV alacağın tahsiline yönelik İstanbul ... İcra Müdürlüğünün ...

Esas sayılı dosyası üzerinden yaptıkları takibe davalının haksız itiraz ettiğini belirterek itirazının iptaline, takibin devamına, kötüniyetli karşı tarafın %20’den aşağı olmamak üzere üst hatten icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında 25.12.2013 tarihinde "..." ünvanlı otelin bir kısım "söküm işleri ve sökülen malzemelerin taşınması" amacı ile Genel Taahhüt Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin "Maliyet+Kar" esasanıa göre akdedildiğini, taraflar arasında maliyet tutarı ve kar oranına ilişkin ihtilaf çıkması üzerine davacının İstanbul ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı icra takibini başlatığını, bu icra takibinde "Sözmeşme'nin 3.4.

Maddesi gereğince yansıtma faturaları dahil olmak üzere toplam 14 adet faturanın kesildiğini, KDV dahil 29.274.571,45 TL'lik iş yapıldığının ikrar edildiğini, kar oranının maliyet üzerinden hesaplanacağının açık olduğunu, kar oranına konu edilen 14 adet hakediş bedeli açıklamalı faturanın KDV'li olarak müvekkili şirkete keşide edildiğini ve müvekkili şirket tarafından ödendiğini, sözleşmenin yalnızca maliyet+kar olarak belirlendiğini ve KDV'nin hariç tutulduğuna ilişkin bir hükmü içermediğini,

VUK M.231/5 uyarınca davacı yüklenici tarafından kar oranına ilişkin süresinde keşide edilmiş bir faturanın bulunmadığını beyanla davacının davasının reddini, davacı aleyhine İİK 67/2 gereğince haksız talep edilen meblağın %20'den aşağı olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki sözleşme ve görülen kesinleşmiş dava ile icra dosyası incelendiğinde, davacının, davalıdan aralarındaki 25/12/2013 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanan ve sözleşmenin 5. maddesinde düzenlenen kar oranından doğan KDV alacağı talep ettiği ve her ne kadar taraflar arasında daha önce görülen ve istinaf incelemesi sonucu kesinleşen İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/1077 Esas,

2018/601 sayılı kararının gerekçesinde KDV alacağı talep edilmediğinden bahisle taleple bağlılık ilkesi gereği KDV alacağına hükmedilmediği belirtilmiş ise de bu gerekçenin yerinde olmadığı kanaatine varılarak taraflar arasındaki sözleşmede gerek kâr oranı ve gerekse KDV hususunda sözleşmede açık bir düzenleme bulunmaması ve taraflar arasında kâr payına ayrıca KDV'nin de ödeneceğine dair bir mutabakat olmaması nazara alındığında davacı tarafın davalıdan aralarındaki sözleşmeden kaynaklı kar oranı alacağının yanında ayrıca bunun KDV'sini talep edemeyeceği sabit olup davalı tarafça KDV alacağına ilişkin başlatılan İstanbul ...

İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı icra dosyasına yönelik yapılan itirazın haklı olduğu ve istinaf ilamında belirtilen gerekçenin de yerinde olduğu itirazın iptali davasının reddi gerektiği, davacının talepte kötüniyetli olduğunun ispatlanamamış olması ve şartları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerektiği.gerekçesi ile. Davanın REDDİNE, kötüniyet tazminatı talebinin reddine, karar verilmiş karara karşı, davacı vekili istinafa başvurmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; söz konusu işin kâr oranının serbest piyasa şartlarında %10 + KDV olduğunu, bilirkişilerin de kar oranı toplam %11,80 bulduklarını, İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin de bu hususu kabul ettiğini, ancak mahkeme kararı ile kâr oranının %10 olarak kabul edildiğini, bilirkişilerce belirlenen ve kabul edilen kâr oranının mahkemece düşürüldüğünü, ayrıca taraflar arasındaki sözleşmenin 5.1.1. maddesi gereğince hak ediş bedellerinin işverence onaylandığı ölçüde maliyet içine gireceğini, iş sahibinin buna onay verdiğini ve fatura bedellerini ödediğini, mahkemece;

maliyet olarak kabul edilen bedel içinde KDV'nin olduğu bu nedenle KDV'nin istenemeyeceğine dair değerlendirmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.Dairemizce verilen 03/05/2023 tarih, 2022/208 E., 2023/394 K. Sayılı karar ile, Davaya konu takipte KDV alacağının tahsili istenmiş olup, dayanak sözleşmede gerek iş bedeli açısından gerekse kar oranı bakımından KDV'ye yönelik kararlaştırma yapılmadığı, sözleşme bedelinin maliyet + kar şeklinde belirlendiği, götürü bedel olmadığı,

KDV'ye ilişkin mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapılan imalat karşılığı imalatı yapan yüklenicinin hak ettiği karı için KDV talep edebileceği, taraflar arasındaki sözleşmede aksine kararlaştırma olmadığı anlaşılmakla, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi kanaatle red kararı verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b2 maddesiyle kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalının İstanbul ...

İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyasında hakkında yapılan takibe asıl alacak olan 526.488,12TL yönünden yaptığı itirazın iptaline karar verilmiş, dairemizin iş bu kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. HD'nin 20.05.2024 tarih, 2023/2755 E., 2024/1600 K. Sayılı kararı ile, "Kâr oranı ile ilgili İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2016/1077 E., 2018/601 K. sayılı dosyada yapılan yargılamada davacının takip talebinde kâr oranına KDV talep etmediği, taleple bağlılık ilkesi gereği hesaplama yapılmadığı belirtilerek davacının kâr oranına ilişkin alacağı hüküm altına alınmıştır.

Bu karara yönelik davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuş istinaf dilekçesinde taleplerine KDV’nin dahil olduğunu KDV talep edilmediğine ilişkin değerlendirmesinin hatalı olduğunu, istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nin 2019/440 E., 2019/691 K. sayılı kararında sözleşmenin maliyet+kâr esasına göre akdedildiği, maliyete esas faturalarda iş ve malzeme bedelinin KDV dahil olarak hesaplandığı, kâr payının da toplam bu bedel üzerinden hesaplandığı, tarafların kâr payına ayrıca KDV'nin de ödeneceğine ilişkin bir kabullerinin bulunmadığı ve icra takibindeki talepler de dikkate alındığında mahkemenin KDV ile ilgili kabulü ve kararında da bir yanlışlık bulunmadığı tespit edilmiştir.

Bu halde yukarıda belirtilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararındaki gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir," gerekçesi ile bozulmuş, dairemizce bozma kararına uyulmuştur.

Dosya içerisinde bulunan tüm belge ve bilgilere, Yargıtay bozma ilamına göre, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin maliyet+kâr esasına göre akdedildiği, maliyete esas faturalarda iş ve malzeme bedelinin KDV dahil olarak hesaplandığı, kâr payının da toplam bu bedel üzerinden hesaplandığı, tarafların kâr payına ayrıca KDV'nin de ödeneceğine ilişkin bir kabullerinin bulunmadığı ve icra takibindeki talepler de dikkate alındığında ilk derece mahkemesinin KDV ile ilgili kabulü ve kararında da bir yanlışlık olmadığı, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile birlikte, son bozma ilamı doğrultusunda, Dairemizce ilk derece hükmü ile aynı doğrultuda davanın reddine dair yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.