İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/1040 K.2018/1024

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; 04/05/2012 tarihinde davacının kullanmakta olduğu motosiklete arkadan gelen ...'nin sevk ve idaresindeki tescilsiz ve sigortasız motosikletin çarpması şeklinde meydana gelen kaza sonucu 9 Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 28/03/2016 tarihli raporda belirtildiği üzere %17.2 oranında malûl kaldığını, davalı Güvence Hesabına yapılan başvurunun reddedildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00-TL malûliyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25/11/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 59.948,00-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili cevap dilekçesi ile; davacı tarafından dosyaya sunulan malûliyet raporunun hükme esas alınamayacağını belirterek talebin reddine karar verilmesini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; meydana gelen kazada davacının kullandığı motosiklete çarpan tescilsiz ve sigortasız motosiklet sürücüsü ...'nin tam kusurlu olduğu, davacıdaki malûliyet oranının 9 Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 28/03/2016 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ile %17.2 olarak belirlendiği hususları dikkate alınarak 18/11/2016 tarihli hesap bilirkişisi raporu doğrultusunda davacının talebinin kabûlü ile 59.948,00-TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı Güvence Hesabı vekilince yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, karara karşı davalı Güvence Hesabı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı Güvence Hesabı vekilinin istinaf sebepleri; 9 Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 28/03/2016 tarihli Sağlık Kurulu Raporunun hükme esas alınamayacağı, yargılamada esas alınan hesaplama yönteminin hatalı olduğu, müterafik kusur indirimi yapılmadığı hususlarına ilişkindir.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem kararının gerekçesine dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal düzenlemeler ile Yargıtayın yerleşmiş uygulamaları dikkate alındığında, davacının kazadan hemen sonra görmüş olduğu tüm tedavi evraklarının değerlendirilmesi sonucunda, 11/10/2008 tarihli ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ile bu yönetmelik ekindeki Meslekte Kazanma Gücünün Azalma Oranları Tespit Cetveli dikkate alınarak,

Dokuz Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesince düzenlenen ve 04/05/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasına bağlı yaralanma sonucunda oluştuğu belirgin olan maluliyete ilişkin raporun hükme esas alınmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına.

04/05/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda meydana gelen bedengücü kaybı zararı hesaplamasında izlenecek yöntem bakımından, kazadan çok sonra 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Genel Şartlardaki değişikliklerin uygulanabilir olmadığının açık olmasına, bu durumda kaza tarihi itibariyle Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen PMF 1931 Yaşam Tablosu doğrultusunda sıfır teknik faiz uygulanmak suretiyle tazminat belirlemesi yapılmasında da herhangi bir yanılgı bulunmamasına; davacının sevk ve idaresindeki motosikleti ehliyetsiz olarak kullanmasının kazanın oluşunda herhangi bir etkisinin olmaması,

davacıda var olan yaralanmanın niteliği ve vücut bölgesi değerlendirildiğinde kask takıp takmamanın oluşan zararın artmasında katkı sağladığı düşünülemeyeceğine, dizlik kullanımının da Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 150/2 maddesi uyarınca zorunlu tertibatlar arasında sayılmaması ve davalı tarafından da zorunlu olmasa da dizlik kullanmamanın somut olayda davacıda oluşan zararın artmasına nasıl katkı sağladığı usulüne uygun şekilde ileri sürüp kanıtlanmadığına göre, müterafik kusur indirimi yapılmaksızın hüküm tesis edilmesinde usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön bulunmamasına göre;

davalı vekilinin tüm istinaf itirazlarının HMK.m.353/1-b/1 hükmü uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.