İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/1109 K.2018/1137

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde 17/12/2014 tarihinde davacıya ait ... plaka sayılı araca davalı ...'un sahibi davalı ...AŞ.nin ise ZMM sigorta şirketi olduğu ...plaka sayılı aracın çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, bu olay nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL değer kaybı ile 1.000,00-TL kazanç kaybının davalılardan tahsili ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, şerit izleme kurallarını ihlal eden davalı sürücünün %100 kusurlu davacı sürücüsünün ise kusursuz olduğunun ve araçta 15.450,00-TL değer kaybı yine 5.389,10-TL kazanç kaybının bulunduğunu tespit eden bilirkişi raporu dayanak alınarak ve ıslah tarihinde zamanaşımı süresinin de dolduğu gözetilerek, 1.000,00-TL değer kaybının davalılardan ve 1.000,00-TL kazanç kaybının ise davalı Burol'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.Karara karşı davacı vekili İstinaf yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili İstinaf dilekçesinde; 2 yıllık zaman aşımı süresinin ıslah tarihi itibariyle dolmadığını, davasının HMK107 maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olduğunu ileri sürmüştür.

İstinaf nedenleriyle bağlı kalınarak yapılan incelemede;17/12/2014 tarihinde davacıya ait ...plaka sayılı araca, davalı ...'ın sahibi davalı ...AŞ.nin ise ZMM sigorta şirketi olduğu ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Dava konusu kazanın 17/12/2014 tarihinde meydana geldiği, kaza tutanağının tutulması ile zararın ve zarar sorumlusunun öğrenildiği, kısmi davanın 24/06/2015 tarihinde açıldığı, ıslahın ise 2 yıllık zaman aşımı geçtikten sonra 14/12/2017 tarihinde yapıldığı, davacının dava dilekçesinde davasının belirsiz alacak davası olduğuna ilişkin herhangi bir ibarede bulunmadığı da göz önünde tutulduğunda davacının davasının HMK.353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.