İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/1451 K.2019/130

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... nezdinde trafik sigortalı bulunan ... plaka sayılı aracın, 16/08/2015 tarihinde yapmış olduğu tek taraflı trafik kazasında araç içinde yolcu konumunda bulunan ve vekil edeninin kızı olan ...'un hayatını kaybettiğini, sigorta şirketine 30/10/2015 tarihinde yapılan başvurudan ise sonuç alınamadığını belirterek fazlaya ilişen haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL destekten yoksun kalma tazminatının, temerrüt tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini istemiş, 07/03/2017 günlü ıslah dilekçesi ile de istek miktarını 54.003,71-TL'ye çıkarttıklarını açıklamıştır.

Davalı ... vekili cevabında özetle; vekil edeni şirketin kazaya neden olduğu ileri sürülen aracın zorunlu trafik sigortacısı olduğunu, sorumluluğunun poliçe limiti ve araç sürücüsünün kusuru ile sınırlı bulunduğunu, bu nedenle kusur oranının belirlenmesi gerektiğini, bundan ayrı müteveffanın çok küçük olduğu gözetildiğinde, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 150.maddesi hükümlerine göre, araç içinde taşınması için gerekli güvenlik önlemlerinin alınıp alınmadığının ve müteveffa küçüğün araç içerisinde ne konumunda yolculuk ettiğinin araştırılıp belirlenmesini istediklerini,

müteveffayı koruma yükümlülüğünde bulunan ailenin yukarıda açıklanan yasal zorunluluğu yerine getirmediğinin belirlenmesi halinde, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek; davalı ... nezdinde trafik sigortası bulunan aracın sürücüsü olan ve desteğin babası bulunan ...'un asli ve tam kusuru neticesinde meydana gelen trafik kazasında araç içinde yolcu olarak bulunan ve davacının kızı olan küçük ...'un hayatını kaybettiği, taşımanın yakın akrabalar arasında olması nedeniyle hatır taşımasından söz edilemeyeceği, bu durumda hatır taşıması indirimi yapılmasının gerekmediği görüşünden hareketle, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri; Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 150.maddesindeki düzenlemelerin gözardı edilmesi sonucunda, müterafik kusur indirimi yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğu, müteveffanın kaza anında 6 aylık bebek olduğu gözetildiğinde yetiştirme gideri tenzili yapılmamasının da isabetsiz bulunduğu bu nedenlerle hükme esas kılınan hesap bilirkişisi raporunun yetersiz olduğu hususlarına ilişkindir.

İstinaf edenin sıfatına, istinafın kapsam ve nedenleriyle sınırlı olmak kaydıyla yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı isteğine ilişkindir.

1-Türk Medeni Kanununun 185.madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocuklarının bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise, "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler anne ve baba tarafından karşılanır." denilmektedir. Her anne ve baba,çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek ve yetiştirmekle görevli olduğundan, çocuğun ölümü nedeniyle artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından kural olarak düşülmesi gerekir.

Davalı ... vekili, hükme esas kılınan hesap bilirkişisi raporuna itirazında, bu hususu ileri sürmüş ve yetiştirme gideri tenzilinin dikkate alınması isteğinde bulunmuş ve bu konuda yeniden rapor alınmasını talep etmiştir. Mahkemece Yargıtay Özel Dairesinin yerleşmiş uygulamaları da gözetilerek, davacı anne bakımından yetiştirme gideri tenzili gerekip gerekmediği konusunda, herhangi bir değerlendirme yapılmadan ve gerekçe oluşturulmadan, yeniden rapor alınması isteğinin reddine karar verilerek yazılı biçimde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

2-Bundan ayrı, davalı ... yargılama sırasında destek küçüğün, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 150.madde hükmü uyarınca usulüne uygun şekilde taşınmadığını ileri sürerek, oluşan zarar miktarından müterafik kusur indirimi yapılması isteğinde bulunmuştur.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 150.maddesinin 5.fıkrasının 4.cümlesinde, "M1,M1G,N1,N1G,N2 ve N3 sınıf araçlarda 150cm'den kısa ve 36 kg'den küçük çocukların taşınması sırasında çocukların ağırlığına uygun bu yönetmeliğin ekinde yer alan (1) sayılı cetvelde yer alan çocuk bağlama sistemlerinin kullanılması zorunludur. "denilmektedir.

Somut olayda, ölen küçüğün kaza anında 6 aylık bebek olduğu gözetildiğinde, davalı tarafın, bu savunması üzerinde durulması ve değerlendirilmesi gerekmektedir.Mahkemece, bu husus üzerinde hiç durulmadan ve değerlendirilmeden yazılı biçim ve şekilde davanın kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Yukarıda bentler halinde yazılı hususlarda, inceleme ve değerlendirme yapılmadan karar verilmiş olması HMK.m.353/1-a/6 hükmü kapsamında davalı tarafın delillerin toplanmaması ve değerlendirilmemesi halini oluşturacağından, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.