İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/2370 K.2019/933

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde.

28/03/2016 kaza tarihinde davacının desteği ... sürücüsü, diğer destek ... ise içinde yolcu olarak bulunduğu ve davalının ZMM sigortacısı (13/08/2015-13/08/2016) olduğu ...plaka sayılı aracın sürücünün tam kusuru ile dava dışı... plaka sayılı araç ile çarpışması sonucunda davacının her iki desteğinin de yaşamını yitirdiğini ve davcının destekten yoksun kaldığını belirterek belirsiz alacak davası şeklinde 2.000,00 TL (ıslah ile 175.835,70-TL) destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.Davalı davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece;

davanın kabulüyle 175.835,70-TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar vermiştir.Davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Davalı vekili istinaf dilekçesinde.

03/11/2017 tarihli dilekçesi ile istinaf başvuru nedenlerini içerir dilekçeyi süresi içerisinde hazırlayıp sunmak üzere şu aşamada yasa hükümlerine usule ve içtihatlara aykırı mahkeme kararına karşı istinaf yoluna başvurduklarını belirtmiştir.Davalı vekili, 18/11/2017 tarihli istinaf dilekçesi ile ZMM Genel Şartlarının uygulanması yönünden Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2016/14576 Esas 2017/6035 Karar sayılı kararın göz önünde bulundurulmasını talep etmiştir.İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

28/03/2016 kaza tarihinde davacının desteği ... sürücüsü, diğer destek ... ise içinde yolcu olarak bulunduğu ve davalının ZMM sigortacısı (13/08/2015-13/08/2016) olduğu ... plaka sayılı aracın sürücünün tam kusuru ile dava dışı ... plaka sayılı araç ile çarpışması sonucunda davacının her iki desteğinin de yaşamını yitirdiği ve destekten yoksun kaldığı anlaşılmıştır.Davalı vekiline gerekçeli kararın 27/10/2017 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekili 03/11/2017 tarihli istinaf dilekçesiyle, gerekçeli istinaf dilekçesini daha sonra sunmak üzere yasaya ve içtihatlara aykırı olan kararın kaldırılmasını istediği,

iki haftalık istinaf süresinin geçmesinden sonra da ise 18/11/2017 tarihli dilekçesi ile emsal yargıtay kararı sunduğu anlaşılmıştır.

İstinaf mahkemesince, istinaf incelemesinin belirtilen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılabileceği, davalı vekilinin istinaf sebeplerini belirtmeksizin süre tutum dilekçesiyle istinaf dilekçesi verdiği, bu durumda hükmün istinaf incelemesinin sadece kamu düzeniyle ilgili olan hususlarla sınırlı olarak yapılabildiği (HMK m.355) ve yerel mahkeme kararında da kamu düzenine aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm istinaf itirazlarının HMK.353/1-b/1 maddesi uyarınca reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır. ( Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2018/2874 E.- 2019/1099 K.)