İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2018/7 K.2019/1559

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde. 13/08/2012 olay tarihinde davalı ... sürücüsü, davalı .... Ltd.Şti.nin maliki, diğer davalı ...

AŞ.nin ZMM sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek belirsiz alacak davası şeklinde 500,00-TL (bedel artırımı ile 38.676,63-TL) sürekli maluliyet tazminatının tüm davalılardan sigorta şirketinden temerrüt tarihinden, diğer davalılardan ise olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 50.000,00-TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.Mahkemece,

alınan bilirkişi raporları doğrultusunda 38.676,63-TL sürekli maluliyet tazminatının tüm davalılardan sigorta şirketinden 23/10/2013 tarihinden, diğer davalılardan ise 13/08/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 22.500,00-TL manevi tazminatın ise sigorta şirketi dışındaki davalılardan 13/08/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesine karar vermiştir.Davalılar ...

Ltd.Şti vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; manevi tazminatın fahiş olduğunu, ıslah dilekçesinin süresinde verilmediğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. 13/08/2012 olay tarihinde davalı ... sürücüsü, davalı ...Ltd.Şti.nin maliki, diğer davalı ....

AŞ.nin ZMM sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığı ve malul kaldığı anlaşılmıştır.Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır.

Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır.

22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliği, davacının yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda.

Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı yerindedir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, davacının HMK.107 maddesi uyarınca belirsiz alacak davası açmasına bu nedenle bedel artırım talebinin davanın her aşamada yapabileceğine göre davalılar vekilinin istinaf talebinin HMK.353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.