İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/2038 K.2021/756

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 21/03/2010 kaza tarihinde davalıların sürücüsü, maliki olduğu ZMMS sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

1-Asıl ve birleşen davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulü ile, 40.954,34 TL'nin davalılar ... ve birleşen dosya davalısı ... şirketinden, davalılar ... yönünden kaza tarihi 21/03/2010 tarihinden itibaren ve 25.954,34 TL ile sınırlı olmak kaydıyla, birleşen davalı ...Şirketi yönünden birleşen dava tarihi 09/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,2-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... yönünden kaza tarihi olan 21/03/2010 tarihinden, birleşen davalı ...A.Ş.

Yönünden birleşen dava tarihi olan 09/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, 3-Asıl davada Güvence Hesabı yönünden davanın reddine,4-Asıl ve birleşen davada fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir. Davalılar ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalılar ... vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, avans faizine hükmedilmesinin ise hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. 21/03/2010 kaza tarihinde davalıların sürücüsü, maliki olduğu ZMMS sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralanarak malul kaldığı anlaşılmıştır.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliği, davacı yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda.

Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı yerindedir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, kazaya karışan aracın kamyonet olması ve ticari işlerde kullanılmasına göre, avans faizine hükmedilmesinde yasaya aykırılık bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin istinaf talebinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.