İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/357 K.2020/3866

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle.

07.06.2012 kaza tarihinde davacılardan ...'nin eşi (Davacı ...' nin oğlu, diğer davacıların kardeşi) olan destek ...'ın, davalı ...' ın yönetimindeki ... plakalı sayılı midibüsün Kağıthane Cendere Caddesi üzerinde yaya kaldırımına çıkarak ezmesi sonucu öldüğünü, davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her üç davalıdan müştereken ve müteselsilen ölenin eşi için 30.000-TL, annesi için 15.000-TL olmak üzere toplam 45.000-TL maddi tazminata hükmedilmesini, ayrıca davalılar ... ve ...

Ltd.Şti ' den müştereken ve müteselsilen tahsil edilmek üzere eşi için 15.000-TL, annesi için 15.000-TL kardeşleri için de 1000,00 er TL olmak üzere toplam 36.000-TL manevi tazminata hükmedilmesini, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalılara mesuliyetleri oranında yükletilmesi ile dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Davacı ... için 172.471,84 TL maddi, davacı ... için 6.673,01 TL maddi tazminat alacağının davalı ... Ltd. Şti. Ve ...'dan müşterek ve müteselsilen dava tarihi olan 31/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine, Davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile eş ... için 10.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL diğer davacı kardeşlerin her biri için 1.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... Ltd. Şti.

Ve ...'dan müşterek ve müteselsilen alınarak dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine, Davalı ... Sigorta A.Ş 'ne karşı açılan davanın reddine, karar verilmiştir. Davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

07.06.2012 kaza tarihinde davacılardan ...' nin eşi (Davacı ...' nin oğlu, diğer davacıların kardeşi) olan destek ...'ın, davalı ...' ın yönetimindeki ... plakalı sayılı midibüsün Kağıthane Cendere Caddesi üzerinde yaya kaldırımına çarpması sonucu vefat ettiği, davacıların destekten yoksun kaldığı anlaşılmıştır. Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıların desteğinin olayda ölmüş bulunması, desteğin yaşı, davacıların ölenle yakınlık durumu ve, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda. Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır.

Ancak bu hususun giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden davacılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.