İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/4396 K.2022/1636

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesinin kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

01/10/2011 tarihinde, müvekkilinin kullandığı ... plakalı motorsiklete, sigortası bulunmayan ... plakalı motorsikletin kusurlu olarak çarpması sonucunda müvekkilinin malül kalacak şekilde yaralandığını, davalı tarafından müvekkiline 10.12.2013 tarihinde 12.831,00-TL ödeme yapıldığını, ancak hesabın asgari ücret üzerinden yapıldığını, oysa müvekkilinin polis memuru olup, hesaplamanın aldığı maşa göre yapılması gerektiğini, bu ödemenin yeterli olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10,00-TLbelirsiz alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş.

23.05.2019 tarihli dilekçesi ile talebini toplam 61.523,95-TL olarak artırmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili kurumca davacı tarafa tazminat ödemesi yapıldığını, davacının müvekkili kurumdan başkaca bir alacağının kalmadığını beyan ederek, müvekkili kurumun ibra edildiğini, ibra sözleşmesinin üzerinden iki yıldan fazla bir süre geçtiğinden davanın hak düşürücü süreden reddi gerektiğini, savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda;''....davacının kaza nedeniyle % 11.1 oranında malül kaldığı, iyileşme süresinin 1,5 aya kadar uzayabileceğinin belirlendiği, kaza tarihi itibariyle zorunlu trafik sigorta poliçesi bulunmayan ... plakalı motosiklet sürücüsü dava dışı ...'nın %100 (yüzde yüz) oranında kusurlu olduğu, davacı motosiklet sürücüsü ...'in kusursuz olduğu, davacının bakiye maddi zararının = 61.513.95-TL olduğu, davacının maddi zararının davalının sorumlu olduğu bakiye limiti aşmadığı,

davalı bakımından en erken temerrüt tarihinin 25.12.2013 ödeme tarihi olarak belirlendiği'' gerekçesiyle, Davanın KABULÜ ile;61.513,95-TL tazminatın temerrüt tarihi olan 25/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş; davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri: Davalı vekili; davacının aldığı ödeme karşılığında müvekkili kurumu 18.12.2013 tarihinde ibra ettiğini, eldeki davanın 2017 yılında açıldığını, hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, İstinaf edenin sıfatına, istinafın kapsam ve nedenleriyle sınırlı olmak kaydıyla yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda.

2918 sayılı KTK'nun 111. maddesi uyarınca, tazminat miktarlarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten itibaren 2 yıl içinde iptal edilebilirler.

Yasa’nın bu hükmünden yararlanmak için ibra belgesinin iptalinin açıkça ve ayrıca istenmesine gerek olmayıp, dava sırasında bu husus ileri sürülebileceği gibi, yapıldığı tarihten itibaren 2 yıl içinde hükümlerinin kabul edilmediğine ilişkin bir irade açıklaması da yeterlidir.

Somut olayda, davacı tarafça davadan önce ...na başvurulduğu, davacının sunduğu 23.03.2012 tarihli Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi özürlü sağlık kurulu raporunda belirlenen %6 özür oranına istinaden, davalı ...'nca hesap yaptırılarak 25.12.201 tarihinde davacıya 12.831,00 TL ödeme yapıldığı, davacı tarafından 18.12.2013 tarihinde ihtirazi kayıt olmaksızın davalının ibra edildği anlaşılmaktadır.

Davacının eldeki davayı açarken maluliyetinde gelişen durum olduğuna yönelik iddiada bulunmadığı, davacının iddiasının dava öncesi ödemeye ilişkin Güvence Hesabı tarafından yapılan hesaplamada esas alınan ücrete ilişkin olduğu, yargılama sırasında ilgili yönetmelik hükümlerine göre alınan raporda davacın kaza tarihinde gerçekleşen yaralanmasına göre maluliyetinin %11,1 olarak belirlendiği, bu belirlemenin yönetmelik hükümlerinin uygulanmasından kaynaklandığı,

davacının 2012 tarihli özür raporu ile 2018 tarihli ATK raporundaki yaralanması ( sol ayak baş parmağı ampüte) aynı olup gelişen ve değişen bir durumun da esasen bulunmadığı anlaşılmakla, davanın. KTK'nın 111/2.maddesindeki 2 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmamış olması nedeni reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.( Bkz.

Yargıtay 17.HD'nin 2019/3173 Esas, 2020/5537 Karar sayılı ilamı) Bu itibarla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda açıklanan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın kaldırılıp HMK 353/1.b.2 maddesi gereğince yeniden hüküm tesisi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.