İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/4725 K.2022/1718

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;19/01/2016 tarihinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı ... plakalı aracın seyir halinde iken aracın motorundan dumanlar yükseldiğini ve yangın olayına maruz kaldığını, hasarın aracın garanti süresi içerisinde meydana geldiğini, motorda yakıt kaçağı olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple imalatçı firma olan davalının hasardan sorumlu olduğunu, sigortalı aracın davacı şirket tarafından yaptırılan ekspertiz sonucu araç pert total işleme tabi tutulduğunu,

pert aracın savdaj bedeli talep edilen tazminat bedelinden düşürüldüğünü ileri sürerek bakiye 24.850,00- TL nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; satımdan itibaren 2 yıl geçmiş olması nedeniyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, dava konusu araçta üretimden kaynaklı herhangi bir ayıp bulunmadığını, yanan araçta üretimden kaynaklanan bir ayıp bulunduğu varsayılacak olsa dahi, davalı şirketin bu ayıp nedeniyle aracı ilk malikinden satın alan davacının sigortalısı ...Day. Tük. San. Tic.

A.Ş.'ye karşı sorumlu tutulmasının hukuken mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; ''...davacı ile dava dışı firma arasında düzenlenen poliçenin özel şartlarında aracın yanması teminatı bulunduğu, aracın 19.01.2016 tarihinde seyir halinde iken yandığı,19.01.2016 tarihli yangın raporunda aracın motor kısmındaki elektrik kablolarının kısa devre yapması sonucunda yangının meydana geldiği, Ankara Batı Sulh Hukuk Mah.2016/12 D.İş dosyasında da aynı tespitin bulunduğu, dava konusu aracın 2013 model benzinli araç olduğu,

ilk tescil tarihinin 24.05.2013 olduğu,aracın ilk tescilinden sonra ikinci el olarak davacının sigortalısına geçtiği,aracın davalı tarafından ilk satış tarihi 20.05.2013 olup,davanın 31.01.2017 tarihinde açıldığı,TBK 231/2 maddesindeki davalı satıcının ağır kusuruna ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı,

dava konusu araç için garanti süresi ve TBK 231 maddesindeki zamanaşımı süresinin de dava tarihi itibarı ile geçmiş olduğu,davacı tarafından dava dışı sigortalısına ödenen bedelin davalıdan talep edilmesinin mükün olmadığu'' gerekçesiyle,DAVANIN REDDİNE, karar verilmiştir.Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.İstinaf nedenleri: davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

delil tespiti ile zaman aşımının kesildiğini, davalının imalatçı olup hasardan sorumlu olduğunu, bilirkişi raporundaki değerlendirmenin hatalı olduğunu, araç iki kez el değiştirmiş ise de yalnızca yetkili servislerde bakım gördüğünü, 25.715km nin bir araç için uzun mesafe olmadığını, raporda yakıt kaçağının neden üretim hatası olmadığı hususunun inandırıcı veriler ile açıklanmadığını, raporun teknik yönden eksik bir rapor olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, İstinaf edenin sıfatına,

istinafın kapsam ve nedenleriyle sınırlı olmak kaydıyla yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.Dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillerle, usul ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; davacı tarafça sunulan delil tespiti dosyasında alınan 05.03.2016 tarihli rapor ile eldeki davada dosya kapsamında alınan 25.03.2019 tarihli raporda, araçtaki yangının motor bölümünün üst kısmındaki yakıt kaçağından kaynaklandığı belirtilmiş olmakla,

25.03.2019 tarihli heyet raporunda aracın 25.715 km sorunsuz çalıştıktan sonra ve 2 kullanıcı değiştirmesi gibi faktörler dikkate alındığında araçta üretimden kaynaklanan ayıp yada hata olmadığı yönündeki belirlemenin dosya kapsamına uygun, yeterli, taraf ve yargı denetine açık olmasına, neticede davanın yazılı şekilde reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 maddesi esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.